برای سالها، این سوال که چقدر خوابیدن کافی است؟ ذهن بسیاری را به خود مشغول کرده بود. توصیه رایج همیشه ۸ ساعت خواب کامل بوده، اما تحقیقات مدرن نشان میدهند که پاسخ دقیقتر، پیچیدهتر و شاید کمی کمتر از این عدد است. به گزارش خبرفوری، مطالعهای که به تازگی منتشر شده، توجهات را به عددی خاص جلب کرده است: ۷ ساعت و ۴۸ دقیقه. این رقم که به عنوان نقطه شیرین خواب شناخته میشود، با بیشترین فواید برای سلامت مغز و جسم در بزرگسالان میانسال و سالمند مرتبط دانسته شده است. اما چرا این میزان خاص و نه ۸ ساعت کامل؟ محققان با بررسی حجم عظیمی از دادههای سلامت و خواب دریافتند که عملکردهای شناختی مانند حافظه، توانایی حل مسئله و سرعت پردازش اطلاعات، در افرادی که به طور منظم حدود ۷ ساعت و ۴۸ دقیقه میخوابیدند، به اوج خود میرسید. این یافته یک رابطه U شکل را بین مدت خواب و سلامت مغز نشان میدهد. به این معنی که هم کمخوابی (کمتر از ۶ ساعت) و هم پرخوابی (بیش از ۹ ساعت) با زوال شناختی و افزایش خطر ابتلا به بیماریهایی مانند آلزایمر ارتباط دارند. به عبارت دیگر، هر دو انتهای این طیف برای مغز مضر هستند و نقطه بهینه دقیقا در میانه قرار دارد. اما راز این عدد فقط به مغز محدود نمیشود. مدت زمان ایدهآل خواب، نقشی حیاتی در سلامت قلب و عروق و متابولیسم بدن ایفا میکند. خواب کمتر از ۷ ساعت با افزایش خطر فشار خون بالا، بیماریهای قلبی و دیابت نوع ۲ مرتبط است. از سوی دیگر، خواب بیش از حد طولانی نیز میتواند نشانهای از مشکلات زمینهای مانند التهاب مزمن یا اختلالات خواب باشد و خود عاملی برای افزایش خطر مرگ ومیر محسوب شود. به نظر میرسد بدن انسان برای انجام فرآیندهای ترمیمی حیاتی، از جمله پاکسازی سموم از مغز در طول خواب عمیق، دقیقاً به همین بازهی زمانی نیاز دارد. با این حال، نباید فراموش کرد که کیفیت خواب به اندازه کمیت آن مهم است. عدد ۷ ساعت و ۴۸ دقیقه به عنوان یک میانگین طلایی در نظر گرفته میشود، اما نیازهای فردی میتوانند متفاوت باشند. عواملی مانند ژنتیک، سطح فعالیت روزانه، استرس و شرایط سلامت عمومی، همگی در تعیین مدت زمان خواب مطلوب برای هر شخص نقش دارند. بنابراین، به جای وسواس بر روی دقیقهها، بهتر است به نشانههای بدن توجه کنیم. اگر پس از ۷ ساعت و نیم خواب، بدون احساس خستگی مفرط از خواب بیدار میشوید و در طول روز هوشیار و پرانرژی هستید، احتمالا به نقطهی شیرین خود رسیدهاید. نکتهی کلیدی، تداوم و منظم بودن الگوی خواب است؛ رفتن به رختخواب و بیدار شدن در ساعتهای ثابت، حتی در آخر هفتهها، به تنظیم ساعت بیولوژیکی بدن کمک شایانی میکند. برای دستیابی به این هدف، متخصصان توصیه میکنند که یک برنامه منظم برای خواب تدارک ببینید. این برنامه شامل کاهش قرار گرفتن در معرض نور آبی صفحهنمایشها حداقل یک ساعت قبل از خواب، ایجاد محیطی تاریک، خنک و ساکت در اتاق خواب، و پرهیز از وعدههای غذایی سنگین یا کافئین در ساعات پایانی شب است. همچنین، ورزش منظم در طول روز و مدیریت استرس از طریق مدیتیشن یا تنفس عمیق، میتوانند به عمق و کیفیت خواب بیافزایند.
