شهری توسعهیافته و ساحلی در ایالت تگزاس آمریکا که بیش از ۳۰۰ هزار نفر در آن زندگی میکنند، اکنون با خطر جدی اتمام منابع آب روبهرو شده است. این شهر کورپس کریستی (Corpus Christi) است؛ شهری که سالها با کمبود آب دستوپنجه نرم کرده و اکنون این بحران به نقطهای بحرانی رسیده است. چرا این شهر با کمبود آب مواجه شده است؟ چند عامل دست به دست هم دادهاند تا این شهر با چنین وضعیتی روبهرو شود. یکی از مهمترین دلایل، توسعه گسترده صنایع پس از رونق استخراج نفت و گاز از منابع شیل است. با راهاندازی کارخانههای بزرگ صنعتی، مصرف آب بهشدت افزایش یافته است. برای مثال، یک مجتمع بزرگ تولید مواد شیمیایی پلاستیک که در سال ۲۰۲۲ ساخته شد، روزانه به اندازه مجموع مصرف تمام ساکنان شهر برای خنکسازی تجهیزات خود آب مصرف میکند. پروژهای که هرگز اجرا نشد قرار بود با ساخت یک کارخانه شیرینسازی آب دریا بخشی از کمبود آب جبران شود، اما این پروژه هیچگاه عملی نشد و فشار بر منابع آبی شهر بیشتر شد. در کنار این موضوع، تغییرات اقلیمی نیز نقش مهمی داشتهاند. ایالت تگزاس در سالهای اخیر چندین دوره خشکسالی شدید و بیسابقه را تجربه کرده و همین مسئله ذخایر آبی را به شدت کاهش داده است. تنها یک سال آب باقی مانده است دیلن بدور، خبرنگار Inside Climate News، میگوید: «کورپس کریستی بیش از هر شهر دیگری در آمریکا به تمام شدن آب نزدیک شده است.» او توضیح میدهد که اگرچه بارندگیهای امسال تا حدی وضعیت را بهتر کرده، اما در حال حاضر تنها حدود یک سال ذخیره آب برای این شهر باقی مانده است؛ شرایطی که برای هر شهری یک وضعیت اضطراری محسوب میشود. بارندگیها فقط بحران را به تعویق انداختهاند بارشهای سال ۲۰۲۶ باعث شده سطح آب مخازن کمی افزایش یابد، اما میزان ذخایر همچنان نگرانکننده است و مشخص نیست این وضعیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت. طرح ساخت کارخانه شیرینسازی آب دریا هنوز کاملاً کنار گذاشته نشده است. در صورت ساخت، این تأسیسات میتواند روزانه حدود ۳۷۸ میلیون لیتر (۱۰۰ میلیون گالن) آب شیرین تولید کند؛ ظرفیتی که تقریباً دو برابر بزرگترین کارخانه آبشیرینکن فعلی آمریکا در شهر سندیگو است. اما این پروژه از سال ۲۰۱۷ تاکنون درگیر بروکراسی، اختلافنظرها و مشکلات تأمین بودجه بوده است. هزینه ساخت این مجموعه نیز حدود ۶ میلیارد دلار برآورد میشود. آرسلیا مارتین، دیگر خبرنگار Inside Climate News، میگوید: «سالها صرف بحث، اختلاف و تلاش برای تصویب یا متوقف کردن این پروژه شد و در تمام این مدت، منابع آب شهر روزبهروز کمتر میشد.» راهکارهای دیگر مقامهای شهری در حال بررسی راهحلهای دیگری نیز هستند، از جمله: * حفر چاههای عمیق برای برداشت آبهای زیرزمینی که اکنون روزانه حدود ۱۲ میلیون گالن آب تأمین میکنند. * استفاده از فاضلاب تصفیهشده برای خنک کردن تأسیسات صنعتی؛ طرحی که قرار است از امسال وارد مرحله اجرا شود. البته کارشناسان هشدار میدهند که منابع آب زیرزمینی نیز در صورت ادامه خشکسالی آسیبپذیر خواهند بود. محدودیتهای مصرف آب از اوت ۲۰۲۴ تاکنون، ساکنان شهر با محدودیتهایی مانند ممنوعیت یا محدودیت آبیاری باغچهها و شستوشوی خودروها روبهرو هستند. در ابتدا پیشبینی شده بود اقدامات اضطراری از دسامبر ۲۰۲۶ آغاز شود، اما بارندگیهای امسال این زمان را تا سپتامبر ۲۰۲۷ به تعویق انداخته است. با این حال، کارشناسان میگویند حاشیه امنیت بسیار اندک است و مسئولان باید هرچه سریعتر راهحلی پایدار پیدا کنند. اگر آب تمام شود چه اتفاقی میافتد؟ یکی از سناریوهای اضطراری، قطع نوبتی آب است؛ به این معنا که آب فقط در ساعات مشخصی از شبانهروز در دسترس شهروندان باشد. اما چنین راهکاری برای صنایع بزرگ کارآمد نیست. در صورت کمبود شدید آب، پالایشگاهها و کارخانههای بزرگ ناچار به توقف فعالیت خواهند شد؛ اتفاقی که میتواند پیامدهای اقتصادی و اجتماعی گستردهای به همراه داشته باشد. زنگ خطری برای آینده کارشناسان معتقدند بحران کورپس کریستی نشان میدهد شهرهای مدرن نیز در برابر کمبود آب مصون نیستند. دیلن بدور میگوید: «این ماجرا نشان میدهد وقتی یک شهر به آستانه تمام شدن آب میرسد، چه اتفاقی ممکن است رخ دهد. چنین وضعیتی در دوران مدرن، نه در آمریکا و نه در مقیاس بزرگ در جهان، تقریباً سابقه نداشته است.» او در پایان هشدار میدهد: «پیامدهای احتمالی این بحران فوقالعاده جدی و نگرانکننده است؛ و اکنون دقیقاً با همین واقعیت روبهرو هستیم.» انتخاب
