رضا حسنزاده مدافع اسبق استقلال میگوید اگر پرسپولیس میتوانست، خودش در همان تورنمنت معروف به چهار جانبه بازی میکرد و قهرمان آسیا میشد! ساعتی پس از پایان بازی ایران و مصر با رضا حسنزاده مدافع اسبق استقلال و تیم ملی صحبت کردیم تا وضعیت شاگردان امیر قلعه نویی را از نگاه او جویا شویم. وضعیتی که تا زمان انجام این مصاحبه هنوز از بابت صعود مشخص نبود. در لابلای این گفتگو، بحث استقلال هم مطرح شد و آقا رضا حرفهای جالبی بر زبان آورد که بد نیست به اتفاق یکدیگر آنها را مرور کنیم: با توجه به انواع مشکلات ایجاد شده بر سر راه تیم ملی و کارشکنیهای فراوانی که آمریکا انجام داد، به نظرم ایران عملکرد خیلی خوبی در جام جهانی ۲۰۲۶ داشت و به هیچ کدام از تیمهای همگروه خود نباخت. شما شکل آماده سازی رقبای ما را با نحوه اعزام ایران به جام جهانی مقایسه کنید تا حساب کار دستتان بیاید. از قضیه تعطیلی لیگ و جنگ ۴۰ روزه گرفته تا لغو پروازها، سفر زمینی و انتخاب حریفان تدارکاتی که قطعاً نمیتوانستند برای مشخص شدن نقاط ضعف تیم ملی، فشار لازم را بیاورند. بچه های ما در بازی با بلژیک ها با تمام وجود به این واقعیت پی بردند که میشود تیمهای بزرگ را هم شکست داد و این خودباوری در وجودشان نشست به همین دلیل دیدیم که مقابل مصر چقدر خوب بازی کردند. حالا باید منتظر بمانیم و ببینیم وضعیت صعودمان چه میشود ولی خیلی قشنگتر بود که به لطف گل شجاع خلیلزاده راهی مرحله بعد میشدیم. به لحاظ فوتبالی حق ایران است که از این گروه صعود کند و باید چنین اتفاقی رخ بدهد. کارلوس کیروش به خوبی میداند اگر مقابل کرواسی به پیروزی برسد، اعتبارش در جام جهانی چقدر افزایش پیدا کرده و شاید اصلاً در مرحله بعدی همراه با تیم ملی غنا به یک حریف آسانتر هم بخورد بنابراین قطعاً برای پیروزی وارد زمین میشود و امیدوارم چنین اتفاقی رخ بدهد. او برای خودش بازی میکند و میداند صعود به عنوان تیم دوم همراه با غنا چه اعتباری برایش به ارمغان خواهد آورد. اتفاقی که البته به ما هم کمک می کند. در پیکارهای انتخابی جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا عضو ثابت تیم ملی بودم و در واقع از اواخر دهه ۶۰ مدافع فیکس یران محسوب میشدم بنابراین اگر به آن دوره جام جهانی صعود میکردیم، کلکسیون افتخاراتم تکمیل میشد. من با تیم ملی قهرمان بازیهای آسیایی شدم و همراه با استقلال نیز علاوه بر قهرمانی و نایب قهرمان آسیا، سابقه فتح تمام جامهای داخلی را نیز دارم اما حیف که بازی در جام جهانی به کلکسیونم اضافه نشد. نه تنها من بلکه تمام بازیکنان آن مقطع تیم ملی هنوز هم حسرت عدم حضور در جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا را میخوریم. البته فوتبال است دیگر. از این نامهربانیها هم دارد. جام جهانی یک آوردگاه رویایی برای معرفی خودت و کشورت تلقی میشود بنابراین هیچکس دوست ندارد آن را از دست بدهد. ما به لطف همین فوتبال، اسم کشورهایی را میشنویم که تاکنون نشنیدهایم. آنها با حضور در جام جهانی نام مملکت خودشان را بر سر زبانها میاندازند. نمیدانم شرایط جدولی چگونه میشود و آیا ما با استرالیا مواجه خواهیم شد یا نه ولی اگر صعود کنیم و به استرالیا بخوریم، شک نداشته باشید که توانایی بردن این تیم را داریم. برای پرسپولیس و هوادارانش آرزوی موفقیت میکنم. به هر حال این تیم نتوانست در تورنمنت سه جانبهای که برپا شده، جواز حضور در رقابتهای آسیایی را بگیرد و حالا باید به فکر فصل آینده باشد همانطور که استقلال باید دقیقاً از همین روزها روی حضور قدرتمندانه در لیگ نخبگان آسیا حساب باز کند. گاهی اوقات دوستان پرسپولیسی برایم کرکری میخوانند و میگویند استقلال در یک تورنمنت چهار جانبه قهرمان آسیا شد ولی خطاب به آنها میگویم ما حتی اگر ادر تورنمنت چهار جانبه بازی کرده و قهرمان شدهایم، دلیلش این بود که ابتدا در داخل کشور خودمان به مقام قهرمانی دست یافتیم و اتفاقاً در مسابقه فینال، پرسپولیس را شکست دادیم(منظور رضا حسنزاده فینال اولین دوره رقابتهای باشگاهی بعد از انقلاب بود که استقلال در خرداد ماه سال ۶۹ توانست پرسپولیس را ۲ بر یک شکست بدهد و خود آقا رضا هم در آن بازی فیکس بود) پرسپولیس اگر میتوانست، ما را میبرد و بعد از آن قهرمان همان تورنمنت چهار جانبه می شد، ستاره آسیایی میگرفت و پزش را میداد!
پارس فوتبال
پارس فوتبالپارس فوتبال