نشست مطبوعاتی یورگن کلوپ، سرمربی تیم ملی آلمان در اولین تجربه حضورش در مانشافت یک نمایش کامل بود؛ کنفرانسی دو ساعته برای جلب نظر از هواداران تیم ملی. و این نمونهای روشن از رویکرد مناسب تعامل سرمربی تیمهای ملی با رسانهها و مردم است. به گزارش ورزش سه، چند سالی است که اعلام فهرستهای تیمهای ملی در فیفادی یا پیش از رویدادهای بزرگ، بدل به فرصتی برای سرمربیان و گروههای وابسته به تیم ملی (در حوزه رسانه و مارکتینگ) شده تا با توجه به اهمیت موضوع، بهرهبرداری کاملی از آن صورت بگیرد. در واقع اعلام لیستهای تیم ملی دیگر نه یک رویداد اطلاعرسانی، که جلسهای برای پاسخ به همه ابهامات و سوالات و تلاش برای روشنگری و رفع ابهامات در مورد دعوت و عدم دعوت برخی بازیکنان شده است. در حال حاضر تصمیمات سرمربی تیم ملی فوتبال ایران در مورد فهرست ۲۶ نفره -که اتفاقا لیست بهتری نسبت به اغلب فهرستهای امیر قلعهنویی در ۴ سال اخیر بود- با سوالات و ابهاماتی مواجه شده است: * آیا غیبت مهدی قایدی به دلیل مصاحبه او با امیرحسین قیاسی و تعریف و تمجید از فرهاد مجیدی است؟ * اللهیار صیادمنش به چه دلیل در تیم ملی حضور ندارد و چرا درخشش او در لیگ لهستان منجر به دریافت بلیت سفر به ایران نشده است؟ * آیا علت عدم دعوت از علیرضا جهانبخش یا سامان قدوس مصدومیت است؟ * چرا به رغم بحثهای مکرر، جواد حسیننژاد بازهم جایی در جمع ملیپوشان ندارد؟ * دنیس اکرت پس از تجربه جامجهانی چرا دوباره در تیم ملی حضور دارد؟ * پروژه تغییر نسل تیم ملی چگونه پیش خواهد رفت و احتمالا کدام بازیکنان ممکن است به صف بزرگان غایب تیم ملی اضافه شوند؟ * آیا دعوت از احسان حاجصفی، شجاع خلیلزاده و رامین رضاییان ادامه دار خواهد بود و این سه بازیکن در پروژه کام ملتهای ۲۰۲۷ جایگاه امن در تیم ملی دارند؟ * در حالیکه روزبه چشمی مصدوم در جام جهانی حضور داشته، چرا پس از بازگشت به شرایط نرمال و انجام دو بازی خوب برای استقلال -به خصوص در دیدار مقابل السد- در تیم ملی حضور ندارد؟ * با بازگشت سردار آزمون و همچنین ظهور جوانانی مثل سحرخیزان، طاهری و شهرآبادی، معادلات خط حمله تیم ملی در آینده چگونه رقم خواهد خورد؟ این سوالات و بحثهایی درباره عدم حضور بازیکنان دیگری مثل میلاد محمدی، دانیال اسماعیلیفر، هادی حبیبینژاد، شهریار مغانلو، محمد خدابندهلو، علیرضا کوشکی، پوریا پورعلی و حضور میلاد سورگی و مهدی لیموچی در لیست میتوانست تشکیلدهنده نشست مطبوعاتی فرضی امیر قلعهنویی در رویدادی باشد که برای اعلام فهرست بازیکنان تیم ملی شکل گرفته بود. این فرصتی است که هیچ تیم ملیای آن را از دست نمیدهد؛ به خصوص که ذات سرمربیگری در تیم ملی، همراه است با پاسخ به سوالات و حل چالشها و توضیح به مردم به عنوان صاحبان اصلی و مخاطبان گسترده تیم ملی. سرمربی تیم ملی نباید هرگز از مورد سوال قرار گرفتن واهمهای داشته باشد و اتفاقا خوب است هربار پس از اعلام فهرست تیمش، در یک نشست مطبوعاتی به همه پرسشها -حتی غیرمنصفانهترین و تندترینشان- پاسخ دهد تا سوالی باقی نماند و فرصت برای بلاگرهای شاغل در اینستاگرام مهیا نشود تا بتوانند کل لیست را براساس تخیلاتشان زیر سوال ببرند. (به عنوان مثال موضوع مهدی قایدی) از آخرین مواجهه عمومی قلعهنویی و خبرنگاران مدتها گذشته است و او به جز حضور در برنامه فوتبال برتر، در هیچ محکمه دوستانهای مثل این حاضر نشده؛ اگرچه پس از بازگشت از مسابقات جامجهانی در یک سوال و جواب سرپایی حرفهایی زد که به مشکلات اضافه کرد. احتمالا به همین دلیل است که او دوباره خود را در چنین موقعیتی قرار نمیدهد؛ اگرچه واقعا قلعهنویی بهتر است که -خودش- به استقبال سوالات برود؛ چون این سوالات و ابهامات، حتی بدون پاسخگویی و روشنگری سرمربی تیم ملی هم مطرح شده و پاسخ خود را پیدا میکنند؛ پس چه بهتر که جوابهای درست و براساس واقعیات را بیواسطه و روشن، از زبان سرمربی تیم ملی بشنویم، نه اینکه شایعات تبدیل به روایت غالب شود و برای تیم ملی دردسرساز ایجاد کند. تیم ملی برای حضور در رقابتهای جام ملتهای آسیا فرصت تکرار اشتباهات گذشته را ندارد. امیر قلعهنویی باید رویه رسانهای خود را تغییر داده و فضای منفی را بشکند وگرنه شک و تردید بدل به عنصری جدی برای یک شکست دیگر در فوتبال ایران در یک تورنمنت بزرگ آسیایی خواهد شد. تحمل یک شکست دیگر به خصوص با تکرار اشتباهات دشوار و غیرممکن است آقای قلعهنویی! پژمان راهبر
