جام جهانی ورقی دیگر به دفتر قطور حسرت های فوتبال ما افزود. مگر می شود هر سه اتفاق با همدیگر به ضرر تیم ملی ایران رخ بدهد؟ غنا از کرواسی شکست بخورد، ازبکستان تسلیم کنگو شود و بازی الجزایر برابر اتریش در دقیقه ۹۰+۵ به تساوی سه - سه برسد تا ایران حذف شود؟ یعنی حتی در بین ۸ تیم سوم گروه ها برای صعود هم قرار نگیرد! اما شد و این اتفاقات افتاد و همه دیدیم! حسرت نبردن نیوزیلند، حسرت از دست دادن پنالتی برابر مصر و حسرت تمام گل های آفسایدی که با var به ضرر تیم ایران اعلام شدند تا مدتها از یادها فراموش نخواهد شد. تیم ملی ایران و فوتبال ایران مدتهاست دیگر اهل شادی و خوشحالی نیست، اهل خلق حماسه، اهل خلق یک خاطره شیرین ماندگار نیست، شادی ها نهایتا به تساوی برابر اسپانیا یا بلژیک ختم شده اند و بردن تیم هایی چون آمریکا در دوره قبل و نیوزیلند و حتی مصر برایمان تبدیل به حسرت شده است. این که لااقل یکبار در بازی آخر، بهترین بازی با بهترین نتیجه را بدست بیاوریم تبدیل به حسرت شده است. این همه حسرت قدیمی و یک حسرت دیگر برای در دسترس ترین صعود به مرحله بالاتر که انگار وقتی از دست خود تیم ملی برنیامد، از دست غنا و ازبکستان و الجزایر هم بر نیامد. وقتی از دست خودمان بیشتر از دیگران ناراحتیم، وقتی انتظار معجزه دیگر چیزی شبیه به بعید شده است، دیگر نای نوشتن هم نیست. محمود فخرالحاج| باشگاه خبرنگاران آزاد شما همراهان دستبهقلم خبرورزشی هم میتوانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
خبر ورزشی
خبر ورزشیخبر ورزشی