کشف یک قورباغه هارلکوئین در چنگال شکارچی غیرمنتظره، دانشمندان را به حقیقتی نگرانکننده رساند: این دوزیستان دیگر مانند گذشته سمی نیستند. به نقل از نشنال جئوگرافیک؛ پژوهشگران هنگام رهاسازی آزمایشی قورباغههای هارلکوئین (Atelopus) در جنگلهای پاناما، با اتفاقی غیرمنتظره روبهرو شدند. یکی از قورباغههایی که به فرستنده رادیویی مجهز شده بود، چند روز بعد در چنگ یک عقرب شلاقی پیدا شد؛ شکارچیای که بهطور معمول به سراغ این قورباغههای بسیار سمی نمیرود. بررسیهای بعدی نشان داد قورباغههایی که سالها در فضای محافظتشده پرورش یافتهاند، سموم طبیعی پوست خود را از دست دادهاند، درحالیکه این گونهها برای دفاع در برابر شکارچیان به همین سموم متکی هستند و از دست دادن آنها شانس بقا در طبیعت را بهشدت کاهش میدهد. قورباغههای پاناما از سالها پیش بهدلیل شیوع قارچ کشنده Batrachochytrium dendrobatidis (Bd) از طبیعت جمعآوری و در باغوحشها و مراکز حفاظتی نگهداری شدند. این قارچ که از دهه ۱۹۷۰ در آمریکای مرکزی گسترش یافته است، مرگبارترین عامل بیماریزای حیاتوحش شناخته میشود و تاکنون دستکم باعث انقراض ۹۰ گونه جانوری، از جمله قورباغه طلایی پاناما، شده است. برای بررسی علت از بین رفتن سم، دانشمندان در حال مقایسه ترکیب شیمیایی سم قورباغههای وحشی و پرورشیافته هستند. آنها نمونههای ترشحات پوستی قورباغههای وحشی را جمعآوری کردهاند تا مشخص شود این جانوران دقیقا چه سمومی تولید میکنند و چه تفاوتی با نمونههای پرورشیافته دارند. پژوهشگران پیشتر نیز نشان داده بودند یکی از مهمترین سموم این قورباغهها، «تترودوتوکسین» (TTX)، در نمونههای محافظتشده کاملا از بین رفته است. بااینحال هنوز مشخص نیست این سم چگونه در بدن قورباغهها تولید یا جذب میشود. دانشمندان امیدوارند با شناسایی منشأ این سموم، بتوانند پیش از بازگرداندن قورباغهها به طبیعت، توان دفاعی آنها را نیز احیا کنند؛ زیرا در غیر این صورت، حتی اگر از قارچ مرگبار جان سالم به در ببرند، ممکن است بهراحتی طعمه شکارچیان شوند.
کجارو
کجاروکجارو