برونو فرناندز میگوید با کریس رونالدو حرف زده و امیدوار است او از سر عصبانیت تصمیم نهایی نگیرد و به تیم ملی برگردد. به گزارش ورزش سه، برونو فرناندز نمیخواهد داستان کریستیانو رونالدو و تیم ملی پرتغال اینطور تمام شود. او که در غیاب رونالدو در بازی مقابل دانمارک بازوبند کاپیتانی را به بازو بست، امروز گفت با کریستیانو صحبت کرده و امیدوار است ستاره 41 ساله پرتغال در شرایط فعلی تصمیمی عجولانه برای خداحافظی نگیرد. از نگاه برونو، اگر قرار باشد روزی رونالدو از تیم ملی کنار برود، این اتفاق باید در یک روز جشن و در فضایی متحدکننده رخ بدهد، نه در شرایطی که کشور به دو جبهه تقسیم شده است. فرناندز بعد از نشست خبری پیش از بازی پرتغال و نروژ، در گفتوگو با RTP 3 درباره صحبتی که با رونالدو داشته بیشتر توضیح داد و گفت: «من با کریستیانو به احترام او صحبت کردم، چون میدانم برای ما پرتغالیها کریستیانو چه معنایی دارد. امیدوارم او در شرایط فعلی تصمیمی از روی عصبانیت نگیرد و تصمیم نگیرد برای همیشه تیم ملی را ترک کند. اگر روزی بخواهد این کار را انجام بدهد، باید در یک روز جشن باشد، نه به شکلی که این اتفاق افتاد. او شایسته چنین پایانی است. کریستیانو بزرگترین نماد فوتبال و کشور ماست؛ کسی که نام پرتغال را به جایگاهی رساند که قبل از او هرگز در آنجا نبود، البته با تمام احترامی که برای اوزهبیو و لوئیس فیگو قائلم.» برونو نمیخواهد پرتغال دو دسته شود فرناندز که در منچستریونایتد بازی میکند، تأکید کرد اگر روزی قرار باشد رونالدو واقعاً از تیم ملی خداحافظی کند، این اتفاق نباید در فضایی پرتنش و در حالی رخ دهد که مردم پرتغال مقابل هم قرار گرفتهاند. او گفت: «اگر یک روز قرار باشد کریستیانو رونالدو تیم ملی را ترک کند، این اتفاق باید در یک روز جشن باشد، نه در روزی که کشور به دو بخش تقسیم شود. تیم ملی باید جایی برای همه و متعلق به همه باشد و نباید چنین اختلافهایی در آن وجود داشته باشد.» این حرفها در شرایطی مطرح شده که خروج ناگهانی رونالدو از اردوی پرتغال همچنان یکی از مهمترین موضوعات فوتبال این کشور است. رونالدو پس از تصمیم ژرژ ژسوس برای نیمکتنشین کردنش مقابل دانمارک، اردو را ترک کرد و بعد هم اعلام کرد که «در زمان مناسب» حقیقت را درباره دلایل این تصمیم به مردم پرتغال خواهد گفت. برونو اما تأکید دارد بازیکنان نمیخواهند وارد این اختلاف شوند و وظیفه اصلی آنها همچنان در زمین فوتبال است. با کریس صحبت کردم؛ او جایگاه خودش را دارد فرناندز در نشست خبری هم وقتی درباره نقش رهبران رختکن و صحبت بازیکنان با رونالدو سؤال شد، گفت نیازی نمیبیند درباره این موضوع با سایر بازیکنان گفتوگو کند. از نگاه او، مسئلهای که بین رونالدو و کادر فنی تیم ملی شکل گرفته، ارتباطی با بازیکنان ندارد و آنها باید وظیفه خودشان را انجام دهند. او گفت: «برای اینکه یک بار برای همیشه این موضوع را تمام کنیم، نیازی ندارم با همتیمیها درباره آن صحبت کنم. ما بلدیم مسائل خودمان را مدیریت کنیم. این مسئله هیچ ارتباطی با بازیکنان ندارد و مهمترین کاری که ما میتوانیم انجام بدهیم، کسب نتیجه است.» اما برونو تأیید کرد که شخصاً با رونالدو صحبت کرده است: «من با کریس صحبت کردم. چیزی که به او گفتم این بود که، فارغ از هر اتفاقی که بیفتد، او برای همیشه و تا ابد بزرگترین نماد تیم ملی و کشور ما خواهد بود؛ به خاطر تمام کارهایی که برای پرتغال و غیر از پرتغال انجام داده است. او نه فقط در فهرست بزرگترین بازیکنان تاریخ، بلکه در جایگاهی ویژه در قلب مردم پرتغال قرار دارد.» فرناندز در ادامه از همه خواست اجازه ندهند این ماجرا پرتغال را مقابل هم قرار دهد: «نباید جبههبندی کنیم. تیم ملی یکی است و هر خانهای باید مسائلش را پشت درهای بسته حل کند. فکر میکنم همین اتفاق خواهد افتاد و امیدوارم همهچیز با نقشآفرینی هر دو طرف به خوبی تمام شود.» او در پایان با لحنی آرامتر به فضای رختکن اشاره کرد و گفت بازیکنان سعی میکنند خودشان را از جنجالهای اطراف دور نگه دارند: «ما خارج از این ماجرا هستیم. بیشتر وقتمان را به بازی کردن میگذرانیم و از حاشیههای اطراف این ماجرا دور هستیم. من فقط میخواهم کشور تقسیم نشود، مردم مجبور نباشند طرف کسی را بگیرند و همه طرفها را بپذیرند.» و یک دقیقه بعد برونو بعد دوباره به همان نقطه برگشت؛ رونالدو. «کریس همیشه بزرگترین نماد تیم ملی ما، یکی از بزرگترین نمادهای فوتبال جهان خواهد بود و شایسته احترام همه مردم پرتغال است، فارغ از اینکه چه کسی بیشتر یا کمتر دوستش دارد.» برونو فرناندز شاید بازوبند کاپیتانی را در غیاب رونالدو به بازو بسته باشد، اما حرفهایش نشان میدهد هنوز نمیخواهد جای کاپیتان را به عنوان نماد پرتغال بگیرد. برونو میگوید اگر قرار است آخرین پرده داستان کریستیانو رونالدو در تیم ملی پرتغال روزی پایین بیاید، باید نورافکنهای ورزشگاه روشن باشد، مردم کنار هم باشند و یک کشور برای بدرقه بزرگترین ستاره فوتبالش جشن بگیرد؛ نه اینکه این پایان، از دل یک بحران و یک اردوی متشنج بیرون بیاید.
