به نقل از هریتیجدیلی؛ باستانشناسان در نزدیکی منطقه دابرونو در شمال لهستان، به یک گور قرون وسطایی برخورد کردند که اشیا عجیبی در آن جای گرفته است. در این گور، یک چاقوی آهنی زیر گردن فرد متوفی و یک میخ روی قفسه سینه او قرار دارد. این کاوشها توسط تیمی از دانشگاه گدانسک در سایت استاره میاستو هدایت میشود. این مکان محل سکونت اولیه دابرونو بوده و گورستانی از قرن چهاردهم تا پانزدهم میلادی را در خود جای داده است. دکتر آرکادیوش کوپرکیویچ، سرپرست این پروژه، معتقد است گورستان مذکور بینشهای ارزشمندی از جامعه مسیحی اولیه منطقه ارائه میدهد. این محوطه که در اثر کشاورزی آسیب دیده، احتمالاً محل یک کلیسای چوبی بوده که در درگیریهای سال ۱۴۱۴ میلادی تخریب شده است. کاوشهای اخیر نشان میدهد که اکثر افراد طبق رسوم مسیحی دفن شدهاند. اجساد در جهت شرق به غرب قرار دارند و دستها روی قفسه سینه یا لگن قرار گرفتهاند. در کنار اجساد، اشیایی مانند چاقو، سنگ چخماق، سگک کمربند و سکههایی از نیمه اول قرن چهاردهم کشف شده است. اما یک گور خاص، تفاوت فاحشی با سایرین دارد. در این گور، یک چاقوی بزرگ آهنی مستقیماً زیر گردن متوفی با تیغهای رو به بالا قرار گرفته است. یک میخ در ناحیه قفسه سینه و قطعه بزرگی از یک ظرف سفالی نیز بالای لگن پیدا شد. دکتر کوپرکیویچ درباره قطعه سفالی میگوید: قرار دادن سفال شکسته در گورها ممکن است نمادی از شکنندگی زندگی انسان و بیهودگی وجود دنیوی در مقایسه با خداوند باشد. چاقوی آهنی اما پرسشهای پیچیدهتری ایجاد میکند. اشیاء تیز در فولکلور اسلاو و سنتهای تدفین قرون وسطایی گاهی به عنوان ابزارهای محافظتی برای جلوگیری از بازگشت مردگان شناخته میشدند. این یافتهها ناخودآگاه ذهن را به سمت گورهای معروف به «ضد خونآشام» میبرد. با این حال، دکتر کوپرکیویچ نسبت به این تفسیر تردید دارد: من با آن تفسیر متقاعد نشدهام. ممکن است جوامع محلی پروس برخی سنتهای سنتی را حفظ کرده باشند، اما این لزوما به معنای انجام آیینهای پاگان یا ترس از خونآشامها نیست. این پژوهشگر معتقد است قرارگیری اشیاء احتمالاً بازتابدهنده باورهای مربوط به شرایط مرگ یا سنتهای عامیانه بوده است. این کاوشها بخشی از یک برنامه آموزشی میدانی برای دانشجویان باستانشناسی است.
کجارو
کجاروکجارو