علیرضا بیرانوند پس از دریافت تندیس بهترین دروازهبان سال توپا، از ارزش جوایز فردی گفت، عملکرد تیم ملی در جام جهانی را تحلیل کرد. به گزارش "ورزش سه"، دروازهبان تراکتور برای دومین سال متوالی تندیس بهترین گلر سال را از توپا و ورزش سه دریافت کرد. او در گفتوگویی صریح، از علاقهاش به افتخارات فردی و تیمی گفت و تأکید کرد که هنوز سقفی برای آرزوهایش در فوتبال تعیین نکرده است. بیرانوند در بخش دیگری از صحبتهایش به سیو مهم خود برابر بلژیک، حذف تیم ملی از جام جهانی، هدفگذاری برای حضور در یک جام جهانی دیگر و شرایط تراکتور با هدایت جواد نکونام پرداخت. بیرانوند پس از دریافت تندیس بهترین دروازهبان سال گفت: «سلام میکنم به مردم عزیز کشورم. خیلی خوشحالم که برای دومین سال متوالی این تندیس را دریافت میکنم. از کسانی که من را انتخاب کردند تشکر میکنم. در دوران حضورم در تراکتور، دو سال پیاپی این جایزه را گرفتهام و از این بابت خوشحالم. امیدوارم امسال هم بتوانم به تیمم کمک کنم و بعد از موفقیت تراکتور، اتفاقات خوب فردی هم برایم رقم بخورد.» او درباره اهمیت جوایز فردی توضیح داد: «واقعاً دوست دارم هرچه بیشتر افتخارات انفرادی به دست بیاورم. برای یک دروازهبان، بیشترین کلینشیت، بهترین سیو و چنین جوایزی جذاب است. با این حال، راستش را بخواهید ابتدا به تیمم فکر میکنم و بعد سراغ افتخارات فردی میروم .بعد از جام جهانی با من تماس گرفته بودید که برای گرفتن تندیس به برنامه بیایم، اما آن اتفاق نیفتاد. خودم هم پیام دادم و پرسیدم تندیس من چه شد! (با خنده) خوشحالم که امروز آن را به من دادید. این تندیس واقعاً برایم ارزش دارد.» او ادامه داد: «این جوایز از نظر روحی و روانی به بازیکنان کمک میکند. اتفاقی که سایت بزرگ ورزش سه با رأی مردم و نظر کارشناسان رقم میزند، برای بازیکنان، بهویژه جوانترها، ارزش زیادی دارد. نزدیک چهار سال است که ندیدهام فدراسیون تندیس بهترینهای ایران را بدهد. من هم در این سالها میتوانستم تندیس بهترین دروازهبان یا حتی مرد سال فوتبال ایران را دریافت کنم، اما چیزی به دستم نرسیده است. اگر قرار است آن تندیسها را بدهند، باید به من هم برسد!» بیرانوند درباره کلکسیون افتخاراتش در خانه گفت: «هر وقت به خانه میروم، چشمم به تندیسها، افتخارات فردی و تیمی و مدالهایی میافتد که با پرسپولیس، تراکتور و تیم ملی به دست آوردهام. به آنها افتخار میکنم. این کلکسیون را هم بزرگتر کردهام، چون هنوز وقت دارم جوایز فردی و تیمی دیگری به دست بیاورم. هیچوقت سقفی برای آرزوهایم تعیین نکردهام. نمیخواهم به یک هدف برسم و بگویم همه چیز تمام شده است. همیشه سقف آرزوهایم را باز گذاشتهام تا هر اتفاقی که بتواند به تیمم کمک کند و افتخار جدیدی به وجود بیاورد، به آن تندیسها اضافه شود.» دروازهبان تیم ملی درباره حسرتش بابت جام جهانی و عدم صعود تیم ملی گفت: «خیلیها فکر میکردند جام جهانی اخیر، آخرین جام جهانی تعدادی از بازیکنان تیم ملی باشد و خود من هم چنین حرفهایی را میشنیدم. بعضی همبازیهایم به شوخی میگفتند باید کاری کنیم که برای کشور و مردم ماندگار شود. رسیدن به بعضی چیزها سخت است، اما از دست دادنشان خیلی راحتتر اتفاق میافتد. سقف آرزوهایم برای جام جهانی هنوز بسته نشده است. اگر زندگی حرفهای خوبی داشته باشم، تمریناتم را بهخوبی انجام بدهم، شرایط تیمیام مناسب باشد و مصدوم نشوم، دوست دارم در یک جام جهانی دیگر هم به تیم ملی کمک کنم. در جام جهانی بعدی حدود ۳۷ یا ۳۸ ساله میشوم. در جام جهانی اخیر هم دروازهبانهایی را دیدیم که در ۳۹، ۴۰ و حتی ۴۱ سالگی بازی میکردند و عملکرد بسیار خوبی داشتند.» بیرانوند درباره دیدار تیم ملی برابر بلژیک گفت: «پیش از بازی، امیر قلعهنویی جلسهای گذاشته بود و بازیکنان یکییکی صحبت میکردند. من به بچهها گفتم بلژیک یکی از بزرگترین تیمهای دنیاست و همیشه در ردههای بالای رنکینگ قرار داشته است. گفتم کاری کنیم که بعدها خانوادهها و مردم به این بازی افتخار کنند و از آن خاطره داشته باشند. کمتر کسی انتظار داشت تیم ملی مقابل بلژیک بازی خوبی انجام بدهد و حتی شاید کسی به تساوی هم فکر نمیکرد. من هم در ذهنم این بود که کاری کنم بعدها وقتی بازی را میبینم، به خودم افتخار کنم و از عملکردم لذت ببرم.خوشبختانه آن اتفاق برای تیم ملی افتاد و خودم هم شرایط خوبی در مسابقه داشتم.» بیرانوند درباره سیو مهمش مقابل بلژیک گفت: «این حرکت را در تمرینات کار کرده بودیم. میدانستیم در جام جهانی شوتها و توپهای برگشتی زیادی به سمت دروازه میآید و باید خیلی سریع جاگیری کنیم و بلند شویم. در آن صحنه هم تمرینات به کمکم آمد، اما فکر میکنم دعای مردم و انرژیای که آن روزها در شرایط جنگی به ما میدادند، تأثیر زیادی داشت. کشور در شرایط خاصی قرار داشت و مردم نیاز داشتند با یک اتفاق فوتبالی حالشان بهتر شود. احساس میکنم آن سیو به مردم انرژی داد و همه را کنار هم قرار داد. ما بعد از بازی متوجه شدیم چه اتفاق بزرگی افتاده است. درست مثل پنالتی کریستیانو رونالدو در جام جهانی روسیه که آن لحظه متوجه نشدم چه کاری برای کشورم انجام دادهام و تازه وقتی که خوابیدم و بیدار شدم فهمیدم.» دروازهبان تیم ملی درباره مقایسه مهار شوت بازیکن بلژیک با پنالتی رونالدو گفت: «از نظر فنی، سیو مقابل بلژیک سختتر بود. در جریان بازی و در شرایطی ناگهانی اتفاق افتاد و هم آمادگی جسمانی میخواست و هم تمرکز ذهنی. حتی هوادارن پرسپولیس هم سیو بازی با السد و روی ضربه سر ژاوی را دوست دارند اما از نظر حس و لذتی که به من داد، پنالتی رونالدو را با هیچکدام از سیوهایی که در تیم ملی یا باشگاه داشتهام عوض نمیکنم. رونالدو آن زمان در اوج بود، برای ششمین توپ طلا با مسی رقابت داشت، قبل از بازی ما برابر اسپانیا هتتریک کرده بود و با روحیه بالا به بازی مقابل ما رسید. گرفتن پنالتی او در جام جهانی برایم جایگ
