دروازهبانهای ذوب آهن اصفهان و پیکان تهران بعد از تقابل این دو تیم، لحظاتی احساسی را رقم زدند. چند ساعت قبل از آنکه سوت آغاز دربی 107 در ورزشگاه نقش جهان زده شود، چند کیلومتر آنطرفتر در ورزشگاه فولادشهر اصفهان، شاگردان عبدالله ویسی توانستند اولین بردشان در فصل جدید را به شکلی باورنکردنی کسب کنند؛ آخرین ثانیهها، پاس خوب علی شجاعی به درون محوطه جریمه پیکان، کنترل خوب از فرشید اسماعیلی که تعویضی به زمین آمده بود، یک چرخش از او و شوت به درون دروازهای که حسین پورحمیدی در تمام طول بازی از آن حراست کرده بود. گل آنقدر بدموقع زده شد که پیکانیها حتی مجالی برای پذیرفتن آن نداشتند. همین هم باعث شد تا سنگربان این تیم حتی وقتی همه زمین را ترک کردند، ناباورانه به تیرک تکیه بزند و آنچه برایش اتفاق افتاده بود را مرور کند. لحظاتی سخت که هیچکس سمتش نیامد جز یک نفر! حسن پورحمیدی که در این بازی فرصت حضور در زمین را پیدا نکرد که اگر پیدا میکرد، تقابلی جذاب از دو برادر روی خط دروازه دو تیم شکل میگرفت، به جای آنکه وارد جشن اولین برد تیمش شود، طول زمین را طی کرد، لحظاتی به برادرش قوت قلب داد و دست او را گرفت تا با هم به رختکن بروند. برادران دوقلوی فوتبال ایران که البته وزن رزومهشان خیلی شبیه هم نیست، تا به حال بارها فرصت تقابل در فوتبال ایران را داشتهاند تا شاید یکبار برای همیشه، محکی شبیه به استاندارد برای سنجش تفاوت آنها لحاظ شود اما فعلا چنین اتفاقی رخ نداده و حداقل تا یک نیم فصل دیگر نیز رخ نخواهد داد.
