دو مرد جوان متهماند در یک دیجی پارتی با وارد کردن ضربات کشنده به مقتول او را به قتل رساندهاند. هرچند پرونده 11 متهم داشت اما درباره 9 نفر به رأی رسید و فقط دو متهم اصلی باقی مانده بودند. زمستان ۱۴۰۱ در یکی از محلههای غرب استان تهران نزاعی خونین در کوچهباغی خلوت رقم خورد که پایان آن مرگ مردی جوان بود. ماجرا با تماس تلفنی صاحب یک باغویلا در همسایگی محل درگیری با پلیس آغاز شد. او در گزارش اولیه به ماموران گفت: ساعتی قبل صدای درگیری شدیدی در کوچه پیچید. از دور دیدم چند مرد به جان هم افتادهاند اما تعدادشان زیاد بود و ترسیدم وارد ماجرا شوم. وقتی یکی از آنها غرق در خون وسط کوچه افتاد و بقیه فرار کردند، با اورژانس تماس گرفتم. این شاهد همچنین اعلام کرد پس از تماس با امدادگران، موضوع را به فردی به نام خشایار که باغ را برای برگزاری مهمانی اجاره کرده بود اطلاع داده و از او خواسته هرچه سریعتر در محل حاضر شود. با حضور او، تعدادی از مهمانان محل را ترک کردند. با دریافت این گزارش، رسیدگی انتظامی و قضایی به پرونده آغاز شد. تحقیقات اولیه نشان داد شب حادثه باغ مذکور برای برگزاری یک مهمانی اجاره شده و حدود ۵۰ نفر در آن حضور داشتهاند؛ افرادی که بسیاری از آنها شناخت قبلی از یکدیگر نداشتند. ساعاتی پس از آغاز مهمانی، میان تعدادی از مهمانان مشاجرهای شکل گرفت که به نزاعی دستهجمعی تبدیل شد. در جریان این درگیری، مردی حدوداً ۴۰ساله به نام احمد هدف ضربه شمشیر قرار گرفت و بهشدت مجروح شد. او پس از تماس شاهد ماجرا به کمک نیروهای اورژانس به بیمارستان منتقل شد اما ساعتی بعد، با وجود تلاش تیم پزشکی، به دلیل شدت جراحات وارده جان خود را از دست داد. با تایید مرگ او، پرونده وارد مرحله جنایی شد و کارآگاهان پلیس آگاهی تحقیقات گستردهای برای شناسایی عامل یا عاملان اصلی آغاز کردند. در نخستین گام، ۱۲ نفر از حاضران در مهمانی و زمان وقوع درگیری در باغ شناسایی و بازداشت شدند تا ابعاد مختلف این نزاع مرگبار روشن شود. پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد و متهمان در سه جلسه پای میز محاکمه رفتند. در جلسه اول رسیدگی وکیل اولیای دم توضیح داد: متهمان ردیف اول و دوم با اتهام مشارکت در قتل مواجهاند. شایان، متهم ردیف اول، در مراحل مختلف تحقیق به وارد کردن ضربه به کمر مقتول اقرار کرده و مهرزاد، متهم ردیف دوم، نیز در تحقیقات مقدماتی از وارد کردن ضربه به گردن احمد سخن گفته است؛ هرچند در بازسازی صحنه جرم مدعی شده جزئیات را به خاطر ندارد. درباره میثم، متهم ردیف سوم، نیز گفته شد که او مدعی است مقتول ناگهان روی دستش افتاده، در حالی که تقاضای بازداشت مجدد او مطرح است. شایان، متهم ردیف اول، در دفاعیات خود تاکید کرد هنگام درگیری مشغول جمعآوری تجهیزات دیجی بوده و ضربهای به مقتول نزده است. مهرزاد در جایگاه با رد اتهام مشارکت در قتل اظهار کرد: چاقوی تیغهکوتاهی همراهم بود که دو سه ضربه به کتف احمد زدم اما به دلیل لباسهای ضخیم زمستانی تیغه در بدنش فرو نرفت. ضربه مرگبار به گردن را میثم با وسیلهای شبیه شمشیر وارد کرد. در نهایت قضات تصمیم گرفتند با توجه به اینکه علم برای آنها درباره قاتل بودن دو متهم ردیف اول حاصل نشده بود مراسم قسامه برگزار شود. در جلسه بزرگی که برگزار شد ۵۰ نفر از اقوام نسبی مقتول از سوی اولیای دم معرفی شدند و همگی قسم خوردند که اطمینان دارند دو متهم ردیف اول و دوم با شمشیر و چاقو او را به قتل رساندهاند. سپس متهم ردیف اول در جایگاه حاضر شد و گفت: هیچ اتهامی را قبول ندارم و نمیدانم این افراد که اصلاً با من در ارتباط نبوده و صحنه را ندیدهاند چطور میگویند من قاتل هستم. من این حرفها را قبول ندارم. سپس متهم دوم در جایگاه قرار گرفت. او هم گفت: من این حرفها را قبول ندارم و چنین کاری نکردهام. در پایان هیات قضات برای تصمیمگیری وارد شور شدند.
خبرفوری
خبرفوریخبرفوری