عراقچی: مردم کف میدان را با دروغ ناامید کردند و گاهی فکر می‌کنم اسرائیل در چنین روندی نفوذ دارد/ به افرادی که در خیابانند می گویند کلاه سر شما گذاشتند!/ توافق بر رهبری تحمیل نشد/ سال‌هاست که برخی کالاهای اساسی را از شرکت‌های آمریکایی می‌خریم و جدید نیست

در گفتگو با جواد موگویی، مستندساز برنامه ماجرای جنگ؛ وزیر امور خارجه کشورمان گفت: هرجا رهبری اصرار داشتند، ما پذیرفتیم و هرجا رهبری بعد از توضیحات ما، متن را اصلاح کردند، ما مسیر جدید را جایگزین کردیم. عباس عراقچی گفت و گویی با جواد موگویی در برنامه ماجرای جنگ داشته است که قسمت دوم آن در پی می آید: موگویی: آقای دکتر یک مسئله در تاریخ ایران و مرتبط با جمهوری اسلامی است که ما همیشه در جنگها تنها هستیم؟ یعنی در جنگ جهانی اول، در جنگ جهانی دوم تنها بودیم و اشغال شدیم. در جنگ هشتساله هم تقریباً تنها بودیم. حالا یک جاهایی مثلاً سوریه و لیبی و… کمکهایی کردند، اما بههرحال همپیمان نداشتیم. در جنگ دوازدهروزه هم به نظر من ما تنها بودیم. یعنی چین و روسیه کمکی به ما نکردند. اول اینکه چرا در جنگها تنها هستیم؟ و دوم اینکه در این جنگ، چین و روسیه نسبت به جنگ دوازدهروزه تفاوتی کردند؟ کمکی به ما کردند؟ عراقچی: اینکه چرا تنها هستیم، محل بحث است. بالاخره ما آرمانها و اصولی داریم که خیلی از دیگران، یا حتی اغلب دولتها، در آن شریک نیستند، ولی بسیاری از ملتها و بسیاری از جریانها در آن شریک هستند. ما به دلیل همین سیاستها و به دلیل موقعیت خاص ژئوپلیتیکیمان، با هیچ کشوری پیمان نظامی یا اتحاد راهبردی نداریم. شراکت راهبردی داریم. شراکت راهبردی با چین و روسیه و بعضی کشورهای دیگر داریم. ولی اتحاد راهبردی، به این معنا که اگر در جنگها از همدیگر حمایت کنیم، نداریم. اگر شما میخواهید به نقطهای برسید که از همدیگر در زمان جنگ دفاع کنید، آن یک اتحاد راهبردی است. باید ائتلاف نظامی ایجاد شود.اینها مراتب دارند. آن چیزی که الان بین ما و چین و روسیه، حالا بهطور مشخص که شما اشاره کردید، وجود دارد، یک نوع شراکت راهبردی است. استراتژیک پارتنرشیپ است. پارتنرشیپ با ائتلاف و اتحاد هنوز فاصله دارد. واقعیت این است که بله، در زمان جنگ تنها هستیم. دوستان ما و شرکای راهبردی ما حتماً در غیر از زمان جنگ کمکهایی میکنند؛ حتی کمکهای دفاعی هم قبلاً انجام شده است. ولی در زمان خود جنگ، کاری که به معنای اعلام جنگ به طرف مقابل باشد، انجام ندادند و نمیکنند. انتظار هم نباید داشته باشید که انجام شود. روسیه قبل از جنگ جبران کرده بود. در فاصله بین دو جنگ، بالاخره کمکهایی به ما انجام دادند. در حین جنگ هم بعضی از کمکها انجام شد.اما آنطور که مردم انتظار داشتند که روسیه و چین در کنار ما بجنگند، نه. این اتفاق، اگر انتظارش را داشتید، نه؛ عرض میکنم، این اتفاق نیفتاد و نمیتوانست هم بیفتد. موگویی: یک انتقاد دیگر هم به شما هست.به شما که میگویم، منظورم جریان اصلاحطلب و دولتهای آقای روحانی است. حاضر در دولت اصلاحطلب، در گذشته و حال… عراقچی: من یک دیپلمات هستم.دیپلمات باید ملی باشد. این اعتقاد من است. من هیچوقت در جریانهای داخلی دخالت نکردهام.ممکن است بعضی افراد را بیشتر قبول داشته باشم، ولی هیچوقت آن را در کارم دخالت ندادهام. من یک دیپلمات هستم و فقط منافع ملی کشور برایم ملاک است و در همان جهت حرکت میکنم. هر کسی که رئیس جمهور باشد، فقط منافع ملی برایم ملاک است. هیچوقت در مسائل داخلی دخالت نکردهام و حضوری هم نداشتهام. یک بار به ستاد آقای پزشکیان رفتیم، چون ایشان دعوت کرده بود.چند ستاد دیگر هم از من دعوت کردند. که مثلاً درباره سیاست خارجی برایشان توضیح بدهم. یک جلسه هم با آقای ظریف رفتیم و چون واقعاً بیکار بودیم، رفتیم توضیح دادیم. از شانس ما خورد به وقت نماز. ایستادیم نماز خواندیم، عکس آن نماز منتشر شد و خودش ماجرا شد.اشتباهاتی هم پیش آمد، ولی چیز دیگری نبود. موگویی: یعنی ستاد آقای قالیباف هم شما را دعوت کرده بود؟ عراقچی: ستادهای دیگر هم دعوت کرده بودند. یعنی بهعنوان یک دیپلمات میگفتند آخرین وضعیت سیاست خارجی کشور چیست؟ موگویی: یک انتقادی هست که جریان اصلاحطلب، دولتهای روحانی و دولت آقای پزشکیان کاری به روسیه و چین ندارند. یعنی هیچ کانالی باز نمیشود که ما بتوانیم این روابط را تقویت کنیم. اصلاً شما سفر نرفتید چین. آقای قالیباف هم از وقتی نماینده ویژه چین شدهاند، هنوز نرفتهاند.یعنی یک تککانالی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی وجود دارد. عراقچی: اولاً که من از وقتی وزیر شدهام، دو بار به چین رفتهام. بار دومش بعد از جنگ چهل روزه بود.به روسیه هم چندین بار رفتهام.من فقط سه بار با آقای پوتین ملاقات کردهام. بار آخر هم در سنپترزبورگ و بعد از جنگ چهل روزه بود. دو بار هم شهید لاریجانی با آقای پوتین ملاقات کرد.یعنی ارتباطات دولت آقای پزشکیان هم با چین و هم با روسیه برقرار بوده است.در دولت قبلی هم بوده است. توافق بیستوپنجساله با چین را زمانی که آقای دکتر ظریف وزیر بودند، امضا کردیم. اصلاً ایده وزارت امور خارجه بود که باید یک چشمانداز طولانی به چینیها بدهیم تا بدانند در هر شرایطی و هر اتفاقی که بیفتد، روابط ما با آنها چشمانداز بلندمدت دارد. آقای قالیباف هم مدت زیادی نیست که نماینده ویژه چین شدهاند. برنامه سفرشان به چین وجود دارد و انشاءالله تنظیم خواهد شد.اتفاقاً نگاه ما به چین و روسیه، یک نگاه کاملاً راهبردی است.شما چرا اینطور برداشت میکنید؟ ما با اروپاییها اصلاً هیچ کاری نکردیم و نمیکنیم.بهطور کامل هم آنها را از مذاکرات حذف کردیم.خیلی تلاش کردند که وارد مذاکرات شوند. من همان موقع به آنها گفتم اگر اسنپبک را اجرا کنید، دیگر هیچ نقشی در مذاکرات هستهای آینده نخواهید داشت. از یک ابزار استفاده کردید و تمام شد. وقتی مذاکرات ما با آمریکا شروع شد، اروپاییها مرتب مراجعه میکنند و میگویند: «از ما کاری برمیآید؟ ما چه کمکی میتوانیم بکنیم؟» اتفاقاً من زیر سؤال هستم که چرا رابطه با اروپا اینگونه است، در حالی که رابطه با همسایگان در این مدت واقعاً عالی بوده است. اولاً اگر دقت کرده باشید، دیروز تقریباً همه همسایگان ما در سطح بالا شرکت کردند. کشورها