ایالت اوهایو در آستانه تصویب مجوزی قرار دارد که میتواند روند تخلیه فاضلاب مراکز داده به رودخانهها و آبهای ایالتی را آسانتر کند؛ تصمیمی که از نگاه کارشناسان محیط زیست، علاوه بر افزایش فشار بر منابع آبی، ممکن است کیفیت آب و اکوسیستم دریاچه ایری و سایر منابع آبی را با خطرات جدی روبهرو کند. به گزارش تجارت نیوز، با گسترش سریع هوش مصنوعی، خدمات ابری و ساخت مراکز داده عظیم، مصرف آب این تأسیسات به یکی از دغدغههای مهم زیستمحیطی در آمریکا تبدیل شده است. اکنون سازمان حفاظت محیط زیست ایالت اوهایو با ارائه پیشنویس مجوزی جدید، قصد دارد روند صدور مجوز تخلیه پساب مراکز داده را سادهتر کند. اگرچه مسئولان این سازمان تأکید میکنند که استانداردهای کیفیت آب همچنان رعایت خواهد شد، اما منتقدان معتقدند این تصمیم میتواند نظارت بر اثرات واقعی این تأسیسات بر رودخانهها، نهرها و دریاچهها را به شکل قابل توجهی کاهش دهد و پیامدهای بلندمدتی برای منابع آب این ایالت به همراه داشته باشد. مجوز جدید اوهایو؛ راهی سادهتر برای تخلیه فاضلاب مراکز داده مراکز داده فوقمقیاس امروزی برای خنک نگه داشتن هزاران سرور خود به حجم بسیار زیادی آب نیاز دارند. برآوردها نشان میدهد که یک مرکز داده فوقمقیاس میتواند روزانه تا ۵ میلیون گالن آب مصرف کند؛ رقمی که تقریباً با مصرف روزانه آب ۱۲ هزار نفر برابری میکند. پس از استفاده از این آب در سیستمهای خنککننده، بخش قابل توجهی از آن به صورت پساب به محیط بازمیگردد و همین موضوع باعث شده نحوه مدیریت این فاضلاب به یکی از مهمترین چالشهای زیستمحیطی تبدیل شود. بر اساس پیشنویس مجوز جدید با شناسه OHD000001، اوهایو قصد دارد فرآیند فعلی را که برای هر مرکز داده به صورت جداگانه انجام میشد، کنار بگذارد و به جای آن از یک مجوز عمومی در سطح ایالت استفاده کند. در گذشته هر مرکز داده برای تخلیه پساب خود باید مجوز اختصاصی دریافت میکرد؛ مجوزی که مستلزم بررسی دقیق شرایط هر محل، از جمله وضعیت رودخانه، عمق جریان آب، ظرفیت پذیرش آلایندهها و ویژگیهای حوزه آبخیز مقصد بود. اما در چارچوب جدید، یک مجوز عمومی تحت سامانه NPDES یا «سیستم ملی حذف تخلیه آلایندهها» برای کل صنعت صادر خواهد شد؛ سامانهای که چارچوب فدرال کنترل ورود آلایندههای صنعتی به منابع آب را تشکیل میدهد. این تغییر به این معناست که شرکتها تنها با یک درخواست میتوانند پنج سال تحت پوشش این مجوز قرار بگیرند و بسیاری از ارزیابیهای اختصاصی مربوط به هر محل حذف یا بسیار محدود شود. نکته قابل توجه این است که متن پیشنویس مجوز نیز اذعان میکند که برای پاسخگویی به رشد سریع مراکز داده، ممکن است در برخی از منابع آبی «کاهش کیفیت آب» رخ دهد. رسانه تخصصی Circle of Blue نیز این سیاست را اقدامی «بیسابقه» در منطقه دریاچههای بزرگ توصیف کرده است. پساب مراکز داده فقط آب گرم نیست اگرچه بسیاری تصور میکنند خروجی برجهای خنککننده تنها آب گرم است، اما واقعیت پیچیدهتر از این است. آبی که از این سامانهها خارج میشود میتواند حاوی ترکیبات شیمیایی مختلفی باشد که برای جلوگیری از تشکیل رسوبات، رشد جلبکها و آلودگی تجهیزات مورد استفاده قرار میگیرند. همچنین احتمال ورود فلزات سنگین ناشی از خوردگی تجهیزات و لولهها به این پساب وجود دارد. علاوه بر این، نمکها و مواد معدنی محلول در اثر تبخیر آب در سیستمهای خنککننده غلیظتر میشوند و همراه با پساب وارد محیط میشوند. یکی دیگر از نگرانیهای مطرحشده، احتمال وجود PFAS یا همان «مواد شیمیایی همیشگی» است؛ موادی که طبق گزارشها در برخی سامانههای اطفای حریق مورد استفاده قرار میگیرند، اما در پیشنویس فعلی مجوز محدودیت مشخص و ویژهای برای آنها در نظر گرفته نشده است. موضوع دیگری که کارشناسان بر آن تأکید دارند، آلودگی حرارتی است. تخلیه آب با دمای بالا میتواند میزان اکسیژن محلول در آب را کاهش دهد و به حیات آبزیان آسیب برساند. کاهش اکسیژن محلول، ماهیان و سایر موجودات آبزی را تحت فشار قرار داده و تعادل طبیعی اکوسیستم را بر هم میزند. اختلاف نظر میان مسئولان و فعالان محیط زیست سازمان حفاظت محیط زیست اوهایو در واکنش به این نگرانیها اعلام کرده است که هیچ مجوزی اجازه تخلیه موادی را که به حیات آبزیان، سلامت انسان یا فعالیتهای تفریحی آسیب برساند، صادر نخواهد کرد. این سازمان تأکید کرده است که تمامی مجوزها دارای محدودیتهای سختگیرانه و الزامات نظارتی هستند تا استانداردهای کیفیت آب حفظ شود. با این حال، منتقدان میگویند همین پیشنویس تصریح میکند که در صورت وجود «نیازهای حیاتی جامعه یا اقتصادی» امکان کاهش کیفیت آب وجود دارد. به اعتقاد قانونگذاران و گروههای محیط زیستی اوهایو، حذف بررسیهای اختصاصی برای هر محل باعث میشود مشخص نباشد که آیا استانداردهای تعیینشده واقعاً با شرایط ویژه هر رودخانه، نهر یا حوزه آبخیز مطابقت دارند یا خیر. از دید آنان، ویژگیهایی مانند عمق آب، سرعت جریان، میزان آلایندههای موجود و ظرفیت طبیعی هر رودخانه باید به صورت جداگانه بررسی شود، موضوعی که در قالب مجوز عمومی تا حد زیادی نادیده گرفته خواهد شد. دریاچه ایری؛ تجربهای که هنوز فراموش نشده است یکی از مهمترین نگرانیها به وضعیت دریاچه ایری بازمیگردد؛ دریاچهای که در سال ۲۰۱۴ به دلیل شکوفایی گسترده جلبکهای مضر، آب آشامیدنی حدود ۵۰۰ هزار نفر از ساکنان شهر تولدو را به مدت سه روز قطع کرد. اگرچه از آن زمان اقدامات متعددی برای بهبود وضعیت این دریاچه انجام شده، اما بخش غربی آن همچنان با مشکل ورود بیش از حد مواد مغذی روبهرو است. کارشناسان هشدار میدهند که تخلیه آبهای گرم میتواند شرایط را برای رشد سریعتر جلبکها فراهم کند و بحرانهای مشابه را تشدید کند. با این وجود، منتقدان میگویند پیشنویس مجوز جدید، برخلاف انتظار، حمایتهای در نظر گرفته شده برای برخی دریاچههای کوچکتر اوهایو را شامل
تجارت نیوز
تجارت نیوزتجارت نیوز