گزارشهای جدید اقتصادی از بحران مالی در چهار دسته برتر فوتبال انگلیس حکایت دارد. افزایش دستمزدها و هزینههای جاری موجب شده است تا قوانین جدید مالی و محدودیتهای سقف هزینهکرد در دستور کار لیگ برتر قرار گیرد. بر اساس گزارش اخیر موسسه مشاورهای BDO، حدود ۹۰ درصد از باشگاههای حاضر در چهار دسته برتر فوتبال انگلیس با پیشبینی خسارات مالی سنگین مواجه شدهاند. به گزارش "ورزش سه"، این بحران مالی حتی ثروتمندترین لیگ جهان را هم تحت تاثیر قرار داده و باشگاهها را با چالشهای جدی روبهرو کرده است. بازار فوتبال انگلیس پس از جام جهانی ۲۰۲۶ شاهد دو مسیر کاملاً متفاوت از سوی دو قهرمان یک دهه اخیر خود است: لیورپول: صاحبان باشگاه (گروه ورزشی فنوی) در حال مذاکره برای فروش سهمی اقلیت (تا ۴۹ درصد) به کنسرسیومی به رهبری آمیت باتیا و با حمایت خاندان میلیاردر هندی هستند. ارزشگذاری لیورپول در این معامله ممکن است از ۶ میلیارد دلار فراتر برود که بدون از دست دادن کنترل مدیریتی، سرمایه هنگفتی را تزریق خواهد کرد. لسترسیتی: ۱۰ سال پس از قهرمانی تاریخی در سال ۲۰۱۶، مالکان تایلندی (گروه کینگ پاور) این باشگاه را رسماً برای فروش گذاشتهاند. لسترسیتی با ثبت زیان ۷۱.۱ میلیون پوندی و سقوط به دسته سوم، برای مهار بحران مالی و ورزشی دست به دامن ستیگروپ شده است. علت اصلی این خسارات، افزایش هزینههای جاری، تورم دستمزدها و رقابت فشرده ورزشی است که سودآوری حاصل از حق پخش و اسپانسرها را بلعیده است. برای مهار این بحران، مسئولان لیگ برتر قوانین جدیدی وضع کردهاند که سقف هزینهکردهای کادر و بازیکنان را به ۸۵ درصد از کل درآمدهای باشگاه محدود میکند. با وجود این جریانات منفی مالی، انگلیسیها همچنان حاکم مطلق بازار نقلوانتقالات تابستانی هستند. براساس آمار ترانسفرمارکت، لیگ برتر با خرج ۱.۳۹۰ میلیارد یورو در صدر خرجکنندگان جهان قرار دارد. همچنین چهار مورد از پنج انتقال گرانقیمت تابستان متعلق به باشگاههای انگلیسی بوده است؛ از جمله انتقال ۱۴۸ میلیون یورویی مورگان راجرز به چلسی و خریدهای سنگین تاتنهام شامل ساندرو تونالی (۱۰۸ میلیون یورو) و ماتئوس فرناندز (۹۹ میلیون یورو). کارشناسان معتقدند مدلهای نظارتی باید برای حفظ پایداری مالی لیگها سختگیرانهتر شوند. از سوی دیگر، رقابت بر سر خرید سهام باشگاهها نشان میدهد که فوتبال از قالب سنتیک خارج شده و به یک پلتفرم سرگرمی جهانی تبدیل شده است. امروزه سرمایهگذاران بزرگ نه تنها برای افتخارات ورزشی، بلکه برای قدرت جذب مخاطب، ارزش برند و درآمدهای تجاری وارد این عرصه میشوند و بازیکنان به داراییهای کلیدی برای حفظ ارزش میلیاردی این باشگاهها تبدیل شدهاند.
