Song of the Samurai یک سریال تلویزیونی لایو اکشن است که بر اساس مانگای Chiruran: Shinsengumi Requiem اثر شینیا اوممورا ساخته شده است. ژانر جیدایگکی (jidaigeki) یکی از ستونهای دستنخورده و بنیادین سرگرمی ژاپنی است که در طول تاریخ، برخی از ماندگارترین، باشکوهترین و تأثیرگذارترین آثار را در تقریباً تمام مدیومها خلق کرده است. با اینکه تحسین و محبوبیت درامهای تاریخی ژاپن هرگز بهطور کامل از بین نرفته، اما در سالهای اخیر شاهد یک موج تازه از محبوبیت بینالمللی آنها بودهایم. در سال ۲۰۲۴، درام قرن هفدهمی FX با عنوان Shōgun به یک پدیده جهانی و برنده جوایز متعدد تبدیل شد، در حالی که نتفلیکس دو برنامه مرتبط با ساموراییها یعنی Blue Eye Samurai و Last Samurai Standing را برای فصلهای دوم هر کدام تمدید کرد. جالب اینکه، در چند سال اخیر موجی از اقتباسهای لایو-اکشن مانگا نیز شکل گرفته است؛ آثاری مانند Yu Yu Hakusho، Alice in Borderland و One Piece ترکیبی از نقدهای بسیار مثبت و واکنشهای پرشور طرفداران را به دست آوردهاند. Song of the Samurai یک سریال تلویزیونی لایو اکشن است که بر اساس مانگای Chiruran: Shinsengumi Requiem اثر شینیا اوممورا (خالق Record of Ragnarök) ساخته شده است. این مانگا طی ۱۳ سال انتشار بیش از سه میلیون نسخه فروش داشته و دوران اواخر دوره ادو در ژاپن را از نگاه شینسنگومیها، یک نیروی جنگجوی نخبه که وظیفه حفاظت از مقامات شوگونسالاری را در دورهای پرآشوب از نظر سیاسی و اجتماعی بر عهده داشتند، بازآفرینی میکند. نویسنده سریال، ماساکی ساکای و کارگردان، کازوتاکا واتانابه، سقوط آخرین شوگونسالاری را با شکوه بصری و احساسی چشمگیر به تصویر کشیدهاند، حکومتی که توسط توکوگاوا ایهیاسو بنیانگذاری شده بود، همان فرمانروایی که الهامبخش شخصیت لرد توراناگا (هیرویوکی سانادا) در Shōgun بوده است. Song of the Samurai درباره چیست؟ در شبی برفی در سال ۱۹۱۲، ناگاکورا شینپاچی سالخورده (ایموتو آکیرا)، یکی از کاپیتانهای سابق شینسنگومی، شروع به روایت داستان این گروه برای ایچیکاوا ماکوتو (مره نوکومی) میکند، زنی که به دنبال کشف حقیقت درباره معاون فرمانده افسانهای آنهاست. در Song of the Samurai، میراث شینسنگومی از سال ۱۸۵۹ آغاز میشود، زمانی که قدرت فئودالی شوگونسالاری در آستانه فروپاشی قرار گرفته است. درگیریهای مرگبار میان جناحهایی که از پایان سیاست انزوای ژاپن حمایت میکنند و گروههایی که با آن مخالف هستند در جریان است، سیاستی که از اوایل دهه ۱۶۰۰ برقرار بوده و تا دهه ۱۸۵۰ ادامه داشت، زمانی که فشار شدید دولتها و ارتشهای خارجی وضعیت را تغییر داد. در میان این آشوب رو به گسترش، مبارزی آماتور به نام هیجیکاتا توشیزو (یامادا یوکی) وارد مرکز آموزش شیئیکان در ادو میشود و اعضای آن را به مبارزه دعوت میکند تا ارزش خود را ثابت کنند. هر یک از اعضا ابتدا این جسارت را نادیده میگیرند، کسانی که همگی بر اساس شخصیتهای واقعی تاریخی ساخته شدهاند، از جمله شینپاچی جوانتر (اوسوگی شوهی)، نابغه خوشبرخورد اوکیتا سووجی (هوسودا کاناتا)، تودو هیسوکه (میازاکی شوتو) با روحیهای مهربان اما زودرنج، سایتو هاجیمه (فوجیوارا کیسِتسو) شوخطبع و نیشدار، یامانامی کِیسوکه (ناکامورا آئوی) تحلیلگر و جدی، آبیرو ایسابورو (سوگینو یوسوکه) اخلاقمحور، هارادا سانوسوکه (یاناجی شونتارو) علاقهمند به غذا و متنفر از صحبتهای بیمورد، و کوندو ایسامی (سوزوکی نوبویوکی)، استاد دوجو و پدر معنوی و مهربان شاگردانش. توشیزو در ابتدا بهعنوان یک دردسرساز محلی شناخته میشود، اما در عین حال جنگجویی توانمند است. زمانی که او با ایسامی روبهرو میشود، شرایط کاملاً تغییر میکند. پیروزیهای حسابشده توشیزو در برابر آرامش و ثبات آهنین ایسامی رنگ میبازد. مانند بسیاری از قهرمانان جوان که با آتش درونی عجله و شوق هدایت میشوند، او باید چیزهای زیادی درباره بوشیدو واقعی یاد بگیرد، هم در مهارت مبارزه و هم در فلسفه زندگی، در غیر این صورت آرزویش برای تبدیل شدن به قدرتمندترین جنگجوی ژاپن به رویایی دستنیافتنی تبدیل میشود. با این حال، ایسامی که تحت تأثیر توانایی او قرار گرفته، تصمیم میگیرد او را به طور رسمی آموزش دهد. با رشد این گروه از ساموراییهای جوان که مانند یک خانواده شکل میگیرند، آنها تلاش میکنند وارد آکادمی نظامی معتبر شوگونسالاری شوند، جایی که پذیرش در آن یک افتخار بزرگ محسوب میشود، آموزشها و جایگاه اجتماعی زندگی افراد را دگرگون میکند و حقوق آن نیز به اندازهای هست که وضعیت دوجوی شیئیکان را بهبود دهد. اما خیلی زود فرصت مهم دیگری نیز ظاهر میشود. جلوههای بصری، بازیگران و اکشن Song of the Samurai هرچند Song of the Samurai در حال حاضر بیشتر بر بخش اکشن نسبت به درام سیاسی تمرکز دارد، اما فضای تاریخی پیچیده آن نقش اساسی در شکلگیری درگیریهای آینده دارد. تمهای سریال آشنا هستند، اخلاق سامورایی و مفهوم شرافت و بیآبرویی، وفاداری گروهی و شکلگیری یک خانواده غیرخونی، احترام متقابل، دشواری ارتقای طبقاتی در ساختار فئودالی سختگیرانه، و اینکه چگونه تجربههای سخت توشیزو شخصیت او را شکل میدهند. این مفاهیم با ترکیبی از طنز سبک و لحظات جدی و احساسی اجرا شدهاند. شخصیتها خیلی زود با مخاطب ارتباط برقرار میکنند، که این موضوع تا حد زیادی به لطف بازیگران قدرتمند و توانایی آنها در تغییر سریع میان کمدی خشک، جدیت تلخ و احساسات تراژیک است. از نظر بصری نیز این سریال بسیار چشمگیر است. نماهای باز و گسترده، مقیاس و جزئیات طراحی صحنه را بهخوبی نشان میدهند، بازارها و پلهای ادو، فضای داخلی و خارجی دوجو، و مناظر طبیعی شامل پوشش سبز و آبشارها. شکوفههای گیلاس در هوا مانند باران شناورند و صحنه آغازین با بارش برف، حال و هوایی شاعرانه ایجاد میکند. دوربین در هماهنگی با طراحی اکشن کِنسوکه سونو
روزیاتو
روزیاتوروزیاتو