اسماعیل یغمایی، باستانشناس پیشکسوت ایرانی، در اثر عارضه سکته مغزی در بیمارستان بستری شد. بنا بر آنچه به ایسنا اطلاع داده شده است، اسماعیل یغمایی هماکنون در کما به سر میبرد. او نزدیک به ۶ دهه از عمر خود را وقف پژوهش، کاوش و پاسداری از میراث فرهنگی این کشور کرده است. یغمایی از آخرین بازماندههای نسل باستانشناسان ایرانی است که دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی پا به عرصه کاوشهای میدانی گذاشتند و با سالها تلاش، بخش ارزشمندی از تاریخ و تمدن کهن ایران را از دل خاک بیرون کشیدند. او دلباخته و شیفته تمدن و فرهنگ ایرانی است و عمر خود را در راه شناخت، حفاظت و معرفی میراث تاریخی ایران سپری کرد. تصویر اندوهگین و اشکبار او پس از مشاهده بیمهری ها و تخریب آثار تاریخی به سرعت در فضای مجازی دست به دست شد و تبدیل به نمادی از غیرت و دغدغه و دلسوزی برای میراث کشور تبدیل شد. اسماعیل یغمایی اینک در یک بیمارستان دولتی بستری است و علاقمندان و دوستداران تاریخ و میراث فرهنگی کشور، چشم انتظار بهبود وضعیت این سرمایه گرانقدر باستانشناسی کشور هستند. اسماعیل یغمایی که سرپرست بسیاری از کاوشهای باستانشناسی در مناطق مختلف ایران بوده، متولد شهریورماه ۱۳۲۰ است و تحصیلات تکمیلی خود را در دانشکده باستانشناسی و هنر دانشگاه تهران گذرانده است. یغمایی در اردیبهشت ۱۳۴۶ در ادارهٔ باستانشناسی کل کشور استخدام شد و از آن تاریخ به بعد، به عنوان سرپرست در شمار زیادی از کاوشهای باستانشناسی در ایران همکاری کرد. او تاکنون در هیأت کاوش و بررسی محوطههایی از هفت تپه خوزستان، تپه چغاگاوانه اسلامآباد غرب، شوش و شهر سوخته، مرودشت و کرمانشاه و گوشه شمال باختری ایران، گرگان، دشت قزوین، کرمان و کنگاور حضور داشته است. «شوش: کاوشهای باستانشناسی در شهر پانزدهم دوره عیلام میانی»، «گیسوان هزارساله: گوشههایی از خاطرات یک باستانشناس»، «آن قصر که جمشید...: پژوهشی در پیشینهشناسی تخت جمشید»، «نقاط امن» و «وقتی که بچه بودم» از جمله کتابهای اسماعیل یغمایی است که تاکنون منتشر شده است.
آوش
آوشآوش