عفو بینالملل میگوید منطقهای که اسرائیل بازگشت ساکنان به آن را ممنوع کرده، حالا حدود ۶ درصد خاک لبنان را دربر گرفته است؛ گزارشی که بار دیگر سابقه طولانی درگیریهای اسرائیل و لبنان و تکرار الگوی آوارگی در جنوب این کشور را به مرکز توجه آورده است. گزارش تازه عفو بینالملل فقط یک آمار جدید درباره مساحت یک منطقه ممنوعه نیست؛ این گزارش در واقع تصویری از ادامه همان بحران قدیمی در جنوب لبنان است، جایی که جنگ، اشغال، تخلیه اجباری و محرومیت از بازگشت، سالهاست بخشی از واقعیت زندگی مردم شده است. گزارش تازه عفو بینالملل چه میگوید؟ بر اساس این گزارش، منطقهای که اسرائیل بازگشت ساکنان به آن را ممنوع کرده، اکنون به حدود ۶۰۰ کیلومتر مربع رسیده و نزدیک به ۶ درصد از مساحت لبنان را شامل میشود. عفو بینالملل گفته دهها هزار نفر از ساکنان جنوب لبنان همچنان امکان بازگشت به روستاهای خود را ندارند. این سازمان همچنین تأکید کرده که برای حفاظت از غیرنظامیانی که مشمول دستورهای تخلیه شدهاند، تضمینهای کافی ارائه نشده است. جنوب لبنان چرا همیشه در مرکز درگیری است؟ جنوب لبنان از دههها پیش یکی از اصلیترین کانونهای تقابل میان اسرائیل و نیروهای لبنانی و فلسطینی بوده است. نزدیکی به مرز فلسطین اشغالی، حضور گروههای مسلح و اهمیت امنیتی این نوار مرزی باعث شده این منطقه بارها هدف حملات، اشغال و عملیات نظامی قرار بگیرد به همین دلیل، هر موج جدید درگیری در لبنان معمولاً پیش از هر جا، زندگی در روستاها و شهرهای جنوبی را مختل میکند نتیجه هم اغلب یک چیز بوده است: تخلیه، آوارگی و بازگشتی که یا به تعویق میافتد یا با خطر مرگ همراه میشود. سابقه جنگ اسرائیل و لبنان به کجا برمیگردد؟ درگیری میان اسرائیل و لبنان سابقهای چند دههای دارد. از حملات و اشغال جنوب لبنان در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ گرفته تا جنگ بزرگ سال ۲۰۰۶، این مرز بارها شاهد جنگهای گسترده بوده است. اسرائیل در سال ۱۹۸۲ به لبنان حمله کرد و سالها بخشی از جنوب این کشور را در اشغال نگه داشت. در سال ۲۰۰۰ از بخش عمده جنوب لبنان عقبنشینی کرد، اما تنشها متوقف نشد و در سال ۲۰۰۶ جنگی گسترده میان اسرائیل و حزبالله رخ داد که ویرانی سنگینی به جا گذاشت. از آن زمان هم جنوب لبنان عملاً در وضعیت آتشبس شکننده، حملات پراکنده و تهدید دائمی زندگی کرده است. گزارش تازه عفو بینالملل نشان میدهد این الگوی ناامنی هنوز پایان نیافته است. تشدید جنگ در سال ۲۰۲۶ چه پیامدی داشته است؟ عفو بینالملل گفته از زمان تشدید جنگ در دوم مارس ۲۰۲۶، بیش از ۳۷۰۰ نفر در لبنان کشته شدهاند. بر اساس این گزارش، ارتش اسرائیل همچنین ۸۱ غیرنظامی را هنگام تلاش برای بازگشت به روستاهایشان در جنوب لبنان کشته و ۱۲۰ نفر را زخمی کرده است. تا هفتم ژوئن ۲۰۲۶ نیز بیش از یک میلیون نفر در لبنان همچنان آواره بودهاند. این اعداد نشان میدهد بحران فقط به خطوط تماس محدود نیست، بلکه مستقیماً به زندگی غیرنظامیان گره خورده است. در چنین وضعیتی، ممنوعیت بازگشت به خانه برای بسیاری از خانوادهها به معنای ادامه یک آوارگی بیپایان است. منطقه ممنوعه چه معنایی برای مردم جنوب لبنان دارد؟ وقتی بخشی از خاک یک کشور به منطقه ممنوعه برای بازگشت تبدیل میشود، مسئله فقط جابهجایی جمعیت نیست. این وضعیت یعنی خانهها خالی میمانند، زمینهای کشاورزی رها میشوند، روستاها از چرخه زندگی خارج میشوند و ساکنان از ابتداییترین حق خود یعنی بازگشت به محل زندگی محروم میشوند. در جنوب لبنان، این محرومیت فقط یک پیامد موقت جنگ نیست؛ برای بسیاری از خانوادهها، بخشی از تجربه تکرارشونده نسلهای مختلف است. همین مسئله باعث شده جنوب لبنان همواره یکی از نمادهای آوارگی مزمن در منطقه باقی بماند. چرا این گزارش مهم است؟ اهمیت گزارش عفو بینالملل در این است که بحران جنوب لبنان را صرفاً بهعنوان یک درگیری مرزی روایت نمیکند، بلکه آن را در چارچوب حقوق غیرنظامیان، حق بازگشت و امنیت انسانی قرار میدهد. وقتی ۶ درصد از خاک لبنان عملاً به منطقهای بدون امکان بازگشت تبدیل میشود، موضوع فقط امنیت مرزها نیست؛ مسئله به تغییر زندگی مردم، نقشه سکونت و آینده روستاهای جنوب لبنان مربوط میشود. گزارش تازه عفو بینالملل یادآور این واقعیت است که جنگ اسرائیل و لبنان فقط در میدان نبرد خلاصه نمیشود؛ اثر اصلی آن را اغلب غیرنظامیانی میبینند که خانههایشان را ترک کردهاند و راه بازگشت برایشان بسته مانده است. جنوب لبنان سالهاست میان آتشبسهای شکننده و دورهای تازه جنگ گرفتار است و گسترش منطقه ممنوعه، نشانهای دیگر از تداوم همان بحران تاریخی است.
افکارنیوز
افکارنیوزافکارنیوز