استفاده از امید نورافکن در قلب خط دفاعی سپاهان مقابل گلگهر، بار دیگر یکی از مهمترین پرسشهای دوران حرفهای او را مطرح کرد. محرم نویدکیا در دیدار دوستانه برابر گلگهر از زوج محمدامین حزباوی و امید نورافکن در مرکز خط دفاعی استفاده کرد و آرمین سهرابیان، مدافع تخصصی تازهوارد سپاهان، در نیمه دوم به میدان رفت. این انتخاب میتواند بخشی از آزمایشهای تاکتیکی پیشفصل باشد، اما یک پست دیگر را به فهرست بلند نقشهایی اضافه کرد که نورافکن در سالهای گذشته تجربه کرده است. نورافکن در ردههای پایه بیشتر به عنوان هافبک دفاعی شناخته میشد، اما در فوتبال بزرگسالان در دفاع چپ، دفاع میانی، سمت چپ دفاع سهنفره، بال چپ، هافبک میانی و حتی وینگر چپ بازی کرده است. خود او پیش از این با اشاره به همین موضوع گفته بود در آرایشها و نقشهای مختلف، از دفاع تا خط میانی و جناح چپ مورد استفاده قرار گرفته است. چندپسته بودن در نگاه نخست ویژگی ارزشمندی محسوب میشود. مربی در زمان مصدومیت، محرومیت یا کمبود بازیکن میتواند روی چنین مهرهای حساب کند، اما ادامه این روند برای خود بازیکن هزینههایی هم دارد. مدافع چپ باید زمان نفوذ و نحوه دفاع در فضای کناری را بشناسد، هافبک دفاعی وظیفه کنترل مرکز زمین و پیشگیری از ضدحمله را دارد و مدافع میانی با نوع دیگری از جایگیری، پوشش عمق و نبردهای مستقیم روبهروست. نورافکن طی سالهای گذشته توانسته در همه این نقشها نمایشهای قابل قبولی ارائه کند، اما هیچگاه فرصت طولانی و بدون وقفهای برای تثبیت شدن در یک پست نداشته است. همین مسئله میتواند یکی از دلایلی باشد که باعث شده مسیر او با پیشبینیهایی که در ابتدای دوران فوتبالش وجود داشت، فاصله پیدا کند. این بازیکن در آستانه چند تورنمنت مهم ملی هم با اتفاقات تلخی روبهرو شد. او از فهرست نهایی جام جهانی 2022 کنار گذاشته شد، جام ملتهای آسیا در قطر را پس از مصدومیت زانو از دست داد و با وجود حضور در بخش زیادی از مسابقات انتخابی، در نهایت به فهرست نهایی جام جهانی هم نرسید. نورافکن پس از بازگشت به سپاهان نیز تأکید کرد غیبت در جام جهانی همچنان ذهنش را درگیر کرده است. نورافکن پیش از سفر تیم ملی به ترکیه، در گفتوگویی دوستانه با خبرنگار ورزش سه، خودش نیز به اثر منفی تعدد پستها اشاره کرده بود. او توضیح داد در سالهای گذشته تصور میکرد هرچه انعطاف بیشتری برابر تصمیم مربیان نشان بدهد، فرصت بیشتری برای بازی پیدا خواهد کرد، اما حالا معتقد است یک بازیکن باید درباره پست تخصصی خود با سرمربی صحبت کند و اجازه ندهد تغییرات مداوم، روند پیشرفتش را تحت تأثیر قرار بدهد. حالا در شروع فصل جدید، نورافکن دوباره در موقعیتی مشابه قرار گرفته است. او در حالی مقابل گلگهر مدافع میانی بود که سپاهان برای این پست حزباوی و سهرابیان را در اختیار دارد و همچنان به دنبال تکمیل خط دفاعی است. از طرف دیگر حاجصفی میتواند در دفاع چپ بازی کند و حضور هافبکهای متعدد نیز ممکن است فضای نورافکن در مرکز میدان را محدودتر کند. البته این نخستینبار نیست که نورافکن در پست مدافع میانی بازی میکند. پیش از این و در دوران حضور دراگان اسکوچیچ در تیم ملی، امید به عنوان مدافع مرکزی برابر امارات به میدان رفت و جالب اینکه سیاوش یزدانی که مدافع میانی تخصصی است، در آن بازی روی نیمکت ذخیرهها نشست. استفاده از نورافکن در دفاع میانی میتواند برای نویدکیا یک راهکار تاکتیکی مفید باشد، بهویژه برای شروع حمله از عقب و استفاده از پای چپ او. با این حال ادامه دائمی این تغییر، همان دوراهی همیشگی را مقابل این بازیکن قرار میدهد. نورافکن برای تیم یک مهره چندکاره و ارزشمند است، اما برای رسیدن به بهترین نسخه خود بیش از هر چیز به ثبات در یک پست مشخص نیاز دارد.
