هدف نهایی گراهام چه بود؟

نشریه آتلانتیک با مرور آخرین ماههای فعالیت سیاسی لیندسی گراهام، او را یکی از معماران اصلی سیاست تهاجمی دولت ترامپ علیه ایران معرفی میکند؛ نشریه آمریکایی آتلانتیک در تحلیلی مسیر نفوذ لیندسی گراهام بر دونالد ترامپ در سیاست خارجی آمریکا را بررسی کرده و مینویسد سناتور جمهوریخواه که نقش مهمی در متقاعد کردن رئیسجمهور برای آغاز جنگ با ایران داشت، در محاسبه درباره پیامدهای این درگیری دچار اشتباه شد؛ جنگی که به جای یک پیروزی سریع، به بحرانی فرسایشی تبدیل شد. متن این تحلیل را میخوانید: چند روز پیش از آنکه ایالات متحده در اواخر فوریه (۹ اسفند ۱۴۰۴) جنگ علیه ایران را آغاز کند، یکی از مقامهای ارشد یک کشور عربی هنگام عبور از بال غربی کاخ سفید، با صحنهای غیرمنتظره روبهرو شد. در اتاق بیضی باز شد و ۳ چهره آشنا نمایان شدند: مارکو روبیو وزیر خارجه، پیت هگست وزیر دفاع و لیندسی گراهام سناتور جمهوریخواه کارولینای جنوبی. این مقام عرب با شوخی از گراهام پرسید: «اینجا چه کار میکنی؟» او تنها چند روز قبل با سناتور دیدار کرده بود. گراهام با لبخند پاسخ داد: «من همیشه اینجا هستم.» گراهام هفتهها تلاش کرده بود استدلال کند که جنگ با ایران نهتنها قابل توجیه، بلکه ضروری است. او میان اسرائیل و کاخ سفید در رفتوآمد بود تا دولت بنیامین نتانیاهو را در پیشبرد استدلالهایش برای جنگ یاری کند. مقامهای عرب بارها درباره پیامدهای خطرناک چنین جنگی به او هشدار داده بودند، اما گراهام همچنان بر موضع خود باقی ماند. اغراق نیست اگر گفته شود گراهام در شکل دادن به سیاست خارجی دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ نقشی مهم داشت. واشنگتن همیشه جمهوریخواهانی داشته که خواهان سیاست خارجی تهاجمیتر بودهاند، اما ویژگی متمایز گراهام توانایی او در متقاعد کردن ترامپ بود. او غرایز سیاسی رئیسجمهور، انگیزههای انتخاباتی و بیمیلی او نسبت به درگیریهای نظامی طولانی را میشناخت و میدانست چگونه مداخله نظامی را با ادبیاتی مطرح کند که برای ترامپ جذاب باشد. مرگ گراهام در روز شنبه، یکی از معدود چهرههایی را از میان برد که میان ۲ جریان متفاوت در سیاست خارجی جمهوریخواهان نقش مترجم داشت: گرایش «اول آمریکا» در نگاه ترامپ که بیشتر به انزواگرایی تمایل دارد و سنت مداخلهگرایی دوران رونالد ریگان که گراهام هیچگاه آن را کنار نگذاشت. گراهام در بخشی از پرونده اوکراین موفق بود و ترامپ را متقاعد کرد کییف را رها نکند. اما در مورد ایران نیز موفق شد رئیسجمهور را به آغاز جنگ متقاعد کند؛ جنگی که تاکنون یک اشتباه محاسباتی بزرگ از آب درآمده است. از مخالف ترامپ تا نزدیکترین متحد او گراهام مسیر سیاسی عجیبی را طی کرد. او در سال ۲۰۱۶ یکی از منتقدان سرسخت ترامپ بود، اما بعدها به متحد سیاسی و حتی شریک بازی گلف او تبدیل شد. تا سال ۲۰۲۴ مشخص شده بود که سرنوشت حمایت جمهوریخواهان از اوکراین در مارالاگو تعیین خواهد شد. ترامپ در کارزار انتخاباتی بارها از میلیاردها دلار کمک آمریکا به کشورهای خارجی انتقاد میکرد و میگفت دولت باید ابتدا مشکلات داخلی را حل کند. او بارها اوکراین را کشوری فاسد خوانده بود و از این ناراحت بود که تماس تلفنی معروفش با ولودیمیر زلنسکی در سال ۲۰۱۹ - که در آن خواستار تحقیق درباره جو بایدن و پسرش هانتر شده بود ــ به استیضاح او منجر شد. مقامهای آمریکایی و خارجی به نویسنده گفتند ترامپ در گفتوگو با رهبران اروپایی اغلب از اوکراین با عنوان «اوکراین شما» یاد میکرد و حتی گفته بود این کشور «بخشی از روسیه» است. در چنین شرایطی حمایت جمهوریخواهان از کمک به اوکراین به سرعت کاهش یافت. ترامپ مخالف ارسال یک چک دیگر برای کییف بود و جمهوریخواهان کنگره تلاش میکردند او را تغییر نظر دهند. گراهام به نویسنده گفت مشکل این بود که کنگره ترامپ را بیش از حد تحتاللفظی تفسیر میکرد. وقتی ترامپ درباره گرفتن نفت عراق صحبت میکرد، منظورش تصرف میادین نفتی نبود؛ بلکه میخواست در مقابل کمک آمریکا چیزی دریافت کند. گراهام همین منطق را درباره اوکراین به کار برد. اگر ترامپ خواهان «بازپرداخت» بود، راهحل رها کردن اوکراین نبود؛ بلکه باید کمکهای آمریکا به شکل وام تنظیم میشد. گراهام به همراه کوین کرامر و مارکوین مولین، ۲ سناتور جمهوریخواه دیگر، این ایده را مطرح کردند. او گفت نقش خودش این بود که این پیشنهاد را به عنوان ایدهای متعلق به ترامپ معرفی کند. بعدها مقامهای انتخاباتی ترامپ تایید کردند که رئیسجمهور با ارائه وام به اوکراین موافق بود، به شرط آنکه آمریکا چیزی ملموس در مقابل دریافت کند. گراهام در آوریل ۲۰۲۴ گفت: «سیاست خارجی ترامپ همیشه درباره اهرم فشار بوده است؛ اینکه چه چیزی در راستای منافع آمریکا است.» او همچنین به ترامپ توضیح داد که اوکراین منابع معدنی فراوانی دارد و میتواند بدهیهای خود را بازپرداخت کند. البته این بازپرداخت به شکست روسیه وابسته بود، زیرا بخش زیادی از این منابع در مناطق تحت اشغال روسیه قرار داشت. در ۱۸ آوریل ۲۰۲۴ ترامپ در شبکه اجتماعی خود نوشت: «همه موافقند که بقای اوکراین و قدرت آن باید برای اروپا مهمتر از ما باشد، اما برای ما هم مهم است. اروپا حرکت کن!» ۲ روز بعد، مجلس نمایندگان آمریکا بسته کمک ۶۱ میلیارد دلاری به اوکراین را تصویب کرد. وقتی از گراهام پرسیدم چگونه رئیسجمهور را متقاعد کرده است، پاسخ داد: «مهم است بدانید چگونه باید با ترامپ صحبت کرد.» از اوکراین به ایران در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ، گراهام معتقد بود زمان آن رسیده که قدرت آمریکا در جایی دیگر به کار گرفته شود: ایران. اوایل ژانویه امسال، گراهام هنگام بازگشت ترامپ از تعطیلات فلوریدا، با هواپیمای ریاستجمهوری همراه او شد. او هدف خود را پنهان نکرد و بعدها عکسی منتشر کرد که در آن کنار ترامپ ایستاده بود و کلاهی در دست داشت که روی آن نوشته شده بود: «ایران را دوباره بزرگ کنیم.» یک هفته بعد، ترامپ در پیامی خطاب به مردم ایران