توسعه لباس غواصی برای سوسک‌های سایبورگ؛ ایده‌ای که شاید به کمک عملیات‌های نجات بیاید

نویسنده و مجری بخش سختافزار و بررسی با این فناوری، میتوان روی سوسکهای سایبورگ برای عملیاتهای امداد و نجات، اکتشاف و... حساب کرد. پژوهشگران دانشگاه «واسدا ژاپن» موفق شدهاند نوعی لباس غواصی ویژه برای سوسکهای سایبورگ طراحی کنند. این لباس به حشرات اجازه میدهد تا سه ساعت زیر آب زنده بمانند و آزادانه حرکت کنند. محققان میگویند این فناوری میتواند در آینده برای جستوجو و نجات در مناطق سیلزده، بازرسی لولهها، تونلها، کانالهای آب و سایر محیطهایی که دسترسی به آنها برای انسان دشوار است، مورد استفاده قرار بگیرد. غواصی با سوسکهای سایبورگ؛ پروژهای که میتواند در عملیاتهای آینده نجاتبخش باشد این لباس از یک پوسته نرم و ضدآب، چهار لوله سیلیکونی و یک مخزن کوچک اکسیژن تشکیل شده است. داخل مخزن هوا، اسفنجی قرار گرفته که با استفاده از دیاکسید منگنز و مقدار کمی پراکسید هیدروژن، بهتدریج اکسیژن تولید میکند. سپس این اکسیژن از طریق لولهها مستقیماً به منافذ تنفسی سوسک منتقل میشود تا حشره حتی در محیطهای کماکسیژن یا زیر آب نیز بتواند به حرکت ادامه دهد. پژوهشگران میگویند عملکرد این سامانه شباهت زیادی به کپسول اکسیژن غواصان دارد. سوسکهای سایبورگ درواقع حشرات زندهای هستند که با مدارها و کنترلکنندههای الکترونیکی هدایت میشوند. برخلاف رباتهای کوچک که برای حرکت به موتور و باتریهای پرمصرف نیاز دارند، این حشرات از عضلات طبیعی خود استفاده میکنند و به همین دلیل انرژی بسیار کمتری مصرف میکنند. همین موضوع باعث میشود بتوانند مدت بیشتری در محیطهای پیچیده فعالیت کنند و از شکافها و فضاهای باریکی عبور کنند که برای بسیاری از رباتهای امدادی قابل دسترس نیست. محققان این لباس را روی یک سوسک ماداگاسکاری آزمایش کردند. در این آزمایش، سوسک در محیطهای شبیهسازیشده زیر آب و کماکسیژن قرار گرفت و توانست تا سه ساعت بدون مشکل به حرکت ادامه دهد. بهگفته پژوهشگران، این فناوری میتواند دامنه مأموریتهای سوسکهای سایبورگ را از محیطهای خشکی به مناطق سیلزده و نیمهغوطهور نیز گسترش دهد. تیم تحقیقاتی اکنون روی نسخههای پیشرفتهتر این لباس کار میکند تا علاوهبر افزایش کارایی، حسگرها و سیستمهای ناوبری را نیز به آن اضافه کند. در صورت موفقیت، چنین سوسکهایی میتوانند در آینده اطلاعات محیطی را از مناطق خطرناک یا غیرقابل دسترس جمعآوری و به نیروهای امدادی منتقل کنند. نتایج این پژوهش در نشریه Nature Communications منتشر شده است.