واچلیست با علیتسنیمی وقتی جمعیت جهان از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴ حدود ۱۸ درصد رشد کرده، اما سطح زیر کشت فقط ۷ درصد افزایش داشته، یک سؤال مهم شکل میگیرد: غذای جمعیت بیشتر جهان از کجا تأمین میشود؟ پاسخ بخشی از این سؤال به صنعتی برمیگردد که شاید کمتر در مرکز توجه سرمایهگذاران باشد؛ صنعت اوره. محصولی که مستقیماً با بهرهوری زمینهای کشاورزی، امنیت غذایی و زنجیره تولید غذا در جهان گره خورده است. در این قسمت از «واچلیست»، علی تسنیمی در گفتوگو با مهدی پیرهادی، عضو تیم تحلیل کیانلایو، به سراغ صنعت اوره رفتهاند؛ صنعتی که در شرایط فعلی، هم از منظر جهانی اهمیت بیشتری پیدا کرده و هم برای سرمایهگذاران بورسی ایران میتواند فرصتهای قابل توجهی داشته باشد. ایران یکی از بازیگران مهم بازار جهانی اوره است. ظرفیت اسمی تولید اوره کشور حدود ۹ میلیون تن است و پیش از جنگ، تولید عملیاتی آن به حدود ۷ میلیون تن میرسید؛ از این مقدار، نزدیک به ۲ میلیون تن در داخل مصرف میشد و حدود ۵ میلیون تن صادر میشد. مقصد صادراتی اوره ایران نیز عمدتاً کشورهایی در آفریقا، جنوب شرق آسیا، برزیل و هند بوده است. اما تنشهای منطقهای، ریسکهای حملونقل، اختلال در مسیرهای صادراتی و نگرانی از بسته شدن تنگه هرمز، معادلات این صنعت را تغییر داده است. وقتی بیش از یکسوم تجارت جهانی اوره از خاورمیانه عبور میکند، هر تنش در منطقه میتواند به سرعت روی قیمت جهانی این محصول اثر بگذارد؛ همانطور که قیمت اوره در مدت کوتاهی از محدوده ۳۵۰ دلار به سطوح ۴۲۰ تا ۴۳۰ دلار رسید. در برنامه امروز، این پرسش بررسی میشود که آیا افزایش قیمت اوره یک موج کوتاهمدت است یا بازار وارد سطح تازهای از قیمتها شده؟ مهدی پیرهادی توضیح میدهد چرا در یک سال آینده احتمال افت پایدار قیمت اوره به زیر ۳۵۰ دلار پایین است و چرا کوچکترین اختلال در حملونقل، خوراک پتروشیمیها یا زنجیره غذا میتواند قیمت این محصول را دوباره جهشی کند. در بخش بورسی برنامه، چهار شرکت اصلی اورهساز بازار سرمایه بررسی شدند: پتروشیمی پردیس، پتروشیمی شیراز، پتروشیمی کرمانشاه و پتروشیمی خراسان. هرکدام از این شرکتها مزیتها و ریسکهای خاص خود را دارند؛ از مقیاس بزرگ و صادرات پردیس تا ثبات شیراز، سود نقدی خراسان و طرح توسعه مهم کرمانشاه. یکی از نکات مهم برنامه، آسیب غیرمستقیم پتروشیمی پردیس از اختلال در تأمین برق، بخار و آب صنعتی از سمت پتروشیمی مبین بود؛ موضوعی که باعث کاهش ظرفیت تولید این شرکت شده و وزن آن را در سبد پیشنهادی اورهای پایینتر آورده است. در مقابل، کرمانشاه و خراسان در این تحلیل وزن بیشتری گرفتهاند؛ خراسان برای سرمایهگذارانی که به دنبال سود نقدی هستند و کرمانشاه برای کسانی که به ظرفیت رشد ناشی از طرح توسعه فاز دوم نگاه میکنند. در سبد پیشنهادی مهدی پیرهادی برای صنعت اوره، وزنها به این شکل مطرح شد؛ ۳۵ درصد کرمانشاه، ۳۵ درصد خراسان، ۲۰ درصد شیراز و ۱۰ درصد پردیس. اما آیا الان زمان ورود به اورهسازهاست؟ پاسخ برنامه این است که باید گزارشهای ماهانه تیر را با دقت دنبال کرد. اگر حجم فروش و صادرات شرکتها در این گزارشها مناسب باشد، میتوان انتظار داشت گزارش تابستان اورهسازها جذاب شود و دوباره نگاه بازار به این صنعت برگردد. در کنار بررسی صنعت اوره، درباره چینش کلی داراییها در شرایط فعلی بازار هم صحبت شد. از نگاه مهمان برنامه، در فضای پرریسک فعلی، ترکیبی شامل حدود ۴۰ درصد طلا و کامودیتیها، ۲۰ درصد درآمد ثابت و ۴۰ درصد سهام میتواند برای سرمایهگذارانی که به دنبال تعادل میان فرصت و ریسک هستند، قابل بررسی باشد. این قسمت از «واچلیست» فقط درباره یک صنعت بورسی نیست؛ درباره پیوند میان غذا، انرژی، جنگ، تجارت جهانی و سرمایهگذاری است. اگر میخواهید بدانید چرا اوره میتواند در ماههای آینده یکی از صنایع مهم بازار سرمایه باشد، کدام نمادها جذابترند و چه ریسکهایی نباید نادیده گرفته شوند، این برنامه را کامل ببینید.
