استقلال با سه گل السد را در بصره زمین زد؛ بردی که فقط یک پیروزی آسیایی نبود، بلکه یک سؤال بزرگ برای تیم ملی و کادر فنیاش ساخت: وقتی از دل لیگ میتوان السد را ۳-۰ برد، چرا نباید از همین لیگ برای ساختن تیم ملی استفاده کرد؟ تیم ملی قطر حدود چهار سال است که برای فوتبال ایران حکم گربه سیاه را پیدا کرده؛ تیمی که هر بار مقابل ما صفآرایی میکند، نهتنها بهراحتی نمیبازد، بلکه با اعتمادبهنفس بالایی به میدان میآید و معمولاً کار را به سود خود تمام میکند. قطریها در جام ملتهای ۲۰۲۳ مایه تحقیر فوتبال ایران شدند و در نیمهنهایی ۳ بر ۲ ما را شکست دادند؛ مسابقهای که در آن اکرم عفیف و المعز علی نقش تعیینکنندهای در پیروزی قطر داشتند و حسن الهیدوس هم یکی از چهرههای شناختهشده نسل طلایی این تیم بود. اما نکته مهمتر اینجاست؛ السد قطر که بخش مهمی از استخوانبندی فوتبال این کشور را تشکیل میدهد، در جدیدترین نمایش آسیاییاش به دست استقلال ایران در هم شکسته شد. استقلالی که با ترکیبی جوان و بیادعا پا به میدان گذاشت؛ تیمی که سهراب بختیاریزاده به آن جان تازهای داده و بخش مهمی از توانش را از دل همان لیگ ایران گرفته است؛ همان لیگی که مشاور فکور سرمربی تیم ملی دربارهاش گفته بود بازیکن چندانی از دل آن بیرون نمیآید! شاگردان سهراب بختیاریزاده در شبی تاریخی و در ورزشگاه بصره، السد را ۳ بر صفر شکست دادند؛ تیمی که بازیکنانی چون روبرتو فیرمینو، کلودینیو و رومن سایس را در اختیار داشت. گلهای استقلال را هم یاسر آسانی، سعید سحرخیزان و اسماعیل قلیزاده زدند؛ یعنی این بار به جای اکرم عفیف و المعز علی، این جوانهای استقلال بودند که از روی ستارههای قطری رد شدند. استقلال فقط یک برد پرگل مقابل السد به دست نیاورد؛ یک چراغ روشن هم جلوی تیم ملی گرفت. نقشه آنقدرها هم پیچیده نیست؛ بازیکن جوان، اعتماد، جسارت و استفاده از داشتههای فوتبال ایران. سهراب بختیاریزاده نشان داد میشود به جوانهای لیگ اعتماد کرد و حتی مقابل تیمی مثل السد، با آن همه اسم و رسم، برنده شد. حالا شاید بد نباشد مشاوران تیم ملی کمی جایشان را عوض کنند و به جای نشستن کنار سرمربی و تکرار نسخههای قدیمی، یک صندلی هم برای سهراب بختیاریزاده باز کنند.
