مهدی طارمی بالاخره بعد از حرف و حدیث زیاد، به تیم الوصل امارات پیوست. به گزارش خبرآنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: طارمی در این سالها نماد فوتبالیست حرفهای در فوتبال ایران بوده و در باشگاههای معتبر اروپایی حضور داشته است و همه بازیکنان فوتبال آرزوی طی کردن مسیر فوتبالی طارمی را دارند. البته غیر از بیرانوند که بیشتر از فوتبال، دغدغه تحصیلات عالیه و رسیدن به مدارج عالی علمی را در سر دارد. حضور طارمی در الوصل عجیب بود. هم به لحاظ فوتبالی و هم به لحاظ مبلغ قرارداد. به لحاظ فوتبالی از این نظر عجیب بود که از فوتبال سطح بالای اروپا ناگهان برگشت به فوتبال باشگاهی حوزه خلیجفارس. از لحاظ مالی هم از قدیم اینطور بود که حضور بازیکنان در تیمهای عربی حوزه خلیج فارس بیشتر از اینکه انگیزه فوتبالی داشته باشد، انگیزه مالی دارد و آنها برای کسب درآمد بیشتر به این تیمها میپیوندند ولی طارمی با مبلغ بسیار کمی با الوصل قرارداد بسته که نشان میدهد او انگیزه مالی نداشته است. طبق اعلام کارشناسان، اگر حتی طارمی انگیزه مالی هم نداشته، باز هم این مبلغ بسیار کمتر از ارزش واقعی او بوده است. مقصر اصلی این اتفاق دلال این نقل و انتقال است که احتمالا خارجی است و حرفهای عمل نکرده. اگر طارمی از یکی از دلالهای داخلی خودمان استفاده میکرد، حداقل با هشت برابر مبلغ فعلی قرارداد میبست. خوشبختانه فوتبال ما در حوزه دلالی از استانداردهای جهانی بسیار بالاتر قرار گرفته و حرفهای تر عمل میکند. تعجب میکنید؟ حق دارید. چون تا کنون کسی به شما نگفته است که چطور بازیکن ۵۰۰ میلیونی را میشود ۲۰ میلیارد فروخت! فقط کافی است به نفرات اول تا دهم نقل و انتقالات امسال فوتبال از نظر مبلغ قرارداد نگاهی بیندازید تا به صحت ادعای ما برسید. بعضی از این بازیکنان حتی اسمشان هم به گوش خیلی از هواداران فوتبال نخورده است و در تیم ملی حتی یک دقیقه هم بازی نکردهاند ولی برای عقد قرارداد آنها صحبت از ۱۳۰ میلیارد و ۱۷۰ میلیارد میشود. این اگر اسمش حرفهایگری دلالهای فوتبال نیست، پس چیست؟
