چگونه است که در شهر قم که پایگاه حوزه شیعی و محل سکونت این بزرگوار است هیچ توجهی به حفظ آثار برجا مانده از این میراث عظیم نمیشود؟ تخریب دو بقعه به جا مانده از این مکتب (علامه طباطبایی) که محل مراجعه افراد بسیاری بوده و حکم زیارتگاه برای مشتاقان آن پیر فرزانه داشت چرا باید صورت بگیرد؟ آن هم به صورت شبانه و ناگهانی و به صورتی که علاقهمندان فرهنگ و تمدن ایرانی و شیعی فرصت اعتراض نیافته و با عمل انجام شده مواجه شوند؟ گروه اندیشه: محمدحسین قدوسی، نوه علامه طباطبایی و فرزند آیتالله شهید علی قدوسی نخستین دادستان کل انقلاب اسلامی، بانگارش مطلبی در کانال باشگاه اندیشه، تخریب بقعه همسر علامه طباطبایی و مرحوم سیدحسین قاضی یار و همراه همیشگی علامه در قبرستان نو را تقبیح کرده و خواستار رسیدگی جدی مسئولان در این باره شده است. در متن قدوسی (از موسسان باشگاه اندیشه) آمده است: «علامه طباطبایی و مکتب نظری و عملی او میراث عظیمی برای ایران و شیعه است که هر کسی که با فرهنگ ایرانی و شیعی آشنایی اندکی داشته باشد اهمیت و سهم این مکتب را بهخوبی میداند. حتی کسانی که تخصصی در این زمینه ندارند نیز با این نام آشنا بوده و امروزه آوازه این پیر فرزانه از مرزهای ایران فراتر رفته و سازمانهای جهانی نیز سعی در حفظ و توجه به آن دارند. اما چگونه است که در شهر قم که پایگاه حوزه شیعی و محل سکونت این بزرگوار است هیچ توجهی به حفظ آثار برجا مانده از این میراث عظیم نمیشود؟ تخریب دو بقعه به جا مانده از این مکتب که محل مراجعه افراد بسیاری بوده و حکم زیارتگاه برای مشتاقان آن پیر فرزانه داشت چرا باید صورت بگیرد؟ آن هم به صورت شبانه و ناگهانی و به صورتی که علاقهمندان فرهنگ و تمدن ایرانی و شیعی فرصت اعتراض نیافته و با عمل انجام شده مواجه شوند؟ در میان آثاری که در مورد علامه طباطبایی و زندگی و مکتب او نگاشته شده آنقدر درباره این دو نفر - صاحبان این دو بقعه - صحبت شده که جای تردید و تاملی نمیگذارد. شاید بیش از یکصد کتاب و مقاله درباره جایگاه همسر علامه و اهمیتی که در موفقیت این بزرگوار داشته است نگاشته شده است. همچنین درباره یار و همراه همیشگی علامه، مرحوم سیدحسین قاضی که بقعه هر دو اینها در این تخریب ناگهانی نابود شده است. میلیونها نفر با زندگی همسر علامه آشنایی دارند و آن را به عنوان نمونهای از زن موفق مطالعه نموده و زندگی خانوادگی علامه و این همسر را به عنوان الگویی از زندگی متعالی در تمدن ایرانی و شیعه برگزیدهاند. به همین دلیل است که پیوسته مشتاقان علامه و مکتب فکری او به این دو بقعه مراجعه نموده و در اثر توجه زائران، تبدیل به بخشی از میراث فرهنگی و فکری شده بود. اکنون تخریب این دو محل آن هم به این صورت و خردکردن سنگ قبر و رفتارهایی از این قبیل چه دلیل و توجیهی میتواند داشته باشد؟ آیا مسئولان شهر، وقتی عکس دختر علامه را مشاهده میکنند که بر روی خرابهها نشسته نباید احساس شرم و خجالت کنند؟ آیا فقط وهابیها در بیتوجهی به این میراثهای عظیم باید سرزنش شوند و اگر ما چنین کنیم نباید هیچکس پاسخگوی رفتار زشت مسئولان باشد؟»
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین