یک رزیدنت به خبرآنلاین میگوید: «از زمانی که وارد رزیدنتی میشویم عملاً اجازه فعالیت حرفهای خارج از بیمارستان را نداریم. بنابراین تمام هزینههای زندگی باید از همین دریافتی تأمین شود. دریافتی رزیدنتهای مجرد حدود ۲۷ میلیون تومان و رزیدنتهای متأهل حدود ۳۶ میلیون تومان است. بسیاری از رزیدنتها در سنین تشکیل خانواده وارد دوره تخصص میشوند و با این سطح از حقوق و درآمد، فشار اقتصادی قابل توجهی را متحمل خواهند شد.» الهه جعفرزاده: سالهاست که رزیدنتهای پزشکی از کشیکهای طولانی، فشار کاری سنگین، مشکلات معیشتی و فرسودگی جسمی و روانی گلایه دارند. این در حالی است که همزمان آمارها از کاهش استقبال پزشکان جوان از برخی رشتههای تخصصی و خالی ماندن بخشی از ظرفیتهای دستیاری حکایت دارد. دکتر حسن علیمرادی، رزیدنت سال اول بیهوشی و مراقبتهای ویژه، در گفتوگو با خبرآنلاین از واقعیت زندگی روزمره رزیدنتها میگوید؛ از هفتهای ۱۰۰ ساعت کار و دشواریهای معیشتی گرفته تا حادثهای که پس از یک کشیک طولانی برایش رخ داد. رزیدنتی یعنی حداقل ۱۰۰ ساعت کار در هفته علیمرادی درباره شرایط کاری رزیدنتها میگوید: «واقعیتی که وجود دارد این است که حداقل ساعت کار یک دستیار تخصصی در هفته حدود ۱۰۰ ساعت است. در بعضی رشتهها مثل ارتوپدی، زنان و برخی رشتههای جراحی حتی بیشتر از این هم کار میکنند. طبق آییننامه، رزیدنتها حداقل ۱۲ کشیک در ماه دارند؛ یعنی به طور متوسط سه کشیک در هفته و هر کشیک نیز ممکن است بیش از ۳۵ ساعت به طول بینجامد؛ که عملاً از صبح یک روز تا عصر روز بعد ادامه دارد.» او اضافه میکند: «در این بین، اگر اوضاع خوب باشد شاید نهایتاً دو یا سه ساعت بتوانیم استراحت کنیم، اما خیلی وقتها همین مقدار هم نصیبمان نمیشود.» این رزیدنت بیهوشی معتقد است زندگی شخصی در چنین شرایطی عملاً به حاشیه رانده میشود: «بقیه روز یا صرف خواب میشود یا انجام کارهای ضروری زندگی. واقعاً زمانی برای تفریح، استراحت یا رسیدگی به خود آدم باقی نمیماند. فقط باید خودت را برای کشیک بعدی آماده کنی.» دو مشکل اصلی؛ فشار کاری و معیشت/ حقوق ۲۶ میلیونی و اجاره خانه ۲۱ میلیونی علیمرادی مهمترین مشکلات رزیدنتها را در دو حوزه خلاصه میکند: فشار کاری و مسائل اقتصادی. او میگوید: «از زمانی که وارد رزیدنتی میشویم عملاً اجازه فعالیت حرفهای خارج از بیمارستان را نداریم. بنابراین تمام هزینههای زندگی باید از همین دریافتی تأمین شود. بسیاری از رزیدنتها در سنین تشکیل خانواده وارد دوره تخصص میشوند و همین موضوع فشار اقتصادی را افزایش میدهد. همچنین برای یک رزیدنت متأهل که از شهر دیگری آمده و باید خانه اجاره کند، شرایط واقعاً دشوار است.» بنا به گفته علیمرادی، «دریافتی رزیدنتهای مجرد حدود ۲۶ تا ۲۷ میلیون تومان و دریافتی رزیدنتهای متأهل حدود ۳۵ تا ۳۶ میلیون تومان است.» او برای توضیح وضعیت سخت اقتصادی به شرایط یکی از همکارانش اشاره میکند: «یکی از دوستانم از شهرستان آمده و نزدیک بیمارستان یک اتاق ۲۰ متری اجاره کرده است. حدود ۲۰ میلیون تومان از حقوقش فقط صرف اجاره همان اتاق میشود. وقتی دریافتیات ۲۶ میلیون تومان باشد، با بقیه پول چطور میتوانی زندگی کنی؟» همچنین علیمرادی معتقد است بخش مهمی از بار درمانی بیمارستانهای آموزشی بر دوش رزیدنتها قرار دارد: «بخش زیادی از درمان در بیمارستانهای آموزشی توسط رزیدنتها انجام میشود، اما در کنار آن حجم زیادی از کارهای اداری هم بر عهده ماست. بسیاری از امور مانند تکمیل فرمها، درخواست آزمایشها، پیگیری پروندهها و کارهای مشابه میتواند به صورت سیستمی یا توسط نیروهای اداری انجام شود تا رزیدنت فرصت بیشتری برای تمرکز بر درمان بیماران داشته باشد.» او تأکید میکند: «رزیدنت باید ذهنش درگیر درمان بیمار باشد، نه اینکه بخش زیادی از وقتش صرف کاغذبازی و کارهای غیرضروری شود.» «بعد از ۳۳ ساعت کار، پشت فرمان خوابم برد»/ فرسودگی جسمی و روانی؛ هزینه پنهان کشیکهای طولانی فشار کاری طولانی تنها به محیط بیمارستان محدود نمیشود و زندگی خانوادگی رزیدنتها را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. علیمرادی که خود متأهل و دارای فرزند است، میگوید: «وقتی بعد از ساعتها حضور در بیمارستان به خانه میرسیم، واقعاً توان چندانی باقی نمانده است. گاهی حتی نمیتوانیم زمانی را که دوست داریم با فرزندمان بگذرانیم.» او ادامه میدهد: «آدم احساس عذاب وجدان میکند. بچه گناهی نکرده که پدر یا مادرش پزشک شدهاند، اما بعد از این حجم از کار، دیگر انرژیای برای بازی کردن یا وقت گذراندن با او باقی نمیماند. علاوه بر این، خستگی مزمن و کمبود خواب علاوه بر آسیبهای جسمی، فشار روانی قابل توجهی نیز بر رزیدنتها وارد میکند و گاهی باعث بروز تنش میان اعضای تیم درمان میشود.» روایت علیمرادی از خستگی مزمن و فرسودگی ناشی از کشیکهای طولانی، پیشتر نیز از سوی برخی چهرههای نظام سلامت مطرح شده بود. مصطفی معین، وزیر اسبق علوم و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، پیشتر در گفتوگو با خبرآنلاین «کار و کشیک شبانهروزی و فرساینده جسم و روان دستیاران در بخشهای بیمارستانی و اورژانسها» را یکی از مهمترین چالشهای رزیدنتها دانسته بود. او در کنار فشار کاری، به عواملی مانند تنگناهای معیشتی، کاهش منزلت اجتماعی، ناامیدی شغلی و محدود شدن فرصتهای آموزشی و پژوهشی اشاره کرده و معتقد بود مجموعه این عوامل میتواند آسیبهای جدی برای پزشکان جوان به همراه داشته باشد. تلخترین تجربه اخیر این رزیدنت بیهوشی به حادثهای بازمیگردد که پس از یک کشیک طولانی رخ داد. او میگوید: «بعد از حدود ۳۳ یا ۳۴ ساعت کار مداوم، همراه پسرم در مسیر بازگشت به خانه بودم. در اتوبان نواب برای لحظهای چشمهایم روی هم رفت و خودرو با گاردریل برخورد کرد.» خوشبختانه طی این حادثه فرزند او آسیبی ندید، اما متأسفانه خودش دچار شکستگی زانوی راست شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. او
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین