در آستانه مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب احمد مسعود و سید محمدمهدی نصرالله، فرزندان رهبران مبارز منطقه به تمجید از شخصیت رهبر شهید پرداختند. به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، با نزدیک شدن به مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب، احمد مسعود با خواندن مصرعی از حافظ از او تمجید کرد و سید محمدمهدی نصرالله نیز با انتشار دلنوشتهای، از رابطه ویژه سید حسن نصرالله با رهبر شهید انقلاب، خاطرات شخصی خود و نگاهش به آینده رهبری جمهوری اسلامی سخن گفت. احمد مسعود با تمجید از شخصیت رهبر شهید انقلاب، احساسات خود را با مصرعی از حافظ بیان کرد و گفت: «روم به گلشن رضوان، که مرغ آن چمنم» بنا بر فیلمی که فرهیختگان منتشر کرده، فرزند احمدشاه مسعود گفت: فکر میکنم زیباتر از این، در وصف ایشان، بهعنوان کسی که واقعاً بهشتی زندگی کردند و بهشتی شدند، به ذهنم نمیرسد. دلنوشته فرزند سیدحسن نصرالله همچنین سید محمد مهدی نصرالله، فرزند شهید سید حسن نصرالله، در آستانه تشییع رهبر شهید انقلاب دلنوشته ای منتشر کرد و به رابطه پدرش با رهبر شهید انقلاب پرداخت. به نوشته تسنیم، در دلنوشته فرزند دبیر کل پیشین حزب الله لبنان آمده: در حالی که در آستانه تشییع رهبر بزرگمان، ولی امر مسلمین، شهید آیتالله العظمی امام سید علی الحسینی الخامنهای (قدس سره) قرار داریم، دوست دارم به رابطه استثنایی که میان ایشان و پدر شهیدم، سید حسن نصرالله (رضوان الله تعالی علیه) وجود داشت، اشاره کنم. این رابطه نه پس از رهبری امام خامنهای بر انقلاب اسلامی آغاز شد و نه پس از پذیرش مسئولیت دبیر کلی توسط سید، بلکه به سالها پیش از آن بازمیگردد؛ رابطهای که به سرعت شکل گرفت و با گذشت ایام استوارتر شد. انتصاب رهبر شهید در مقام رهبر امت: با وجود نگرانی بسیاری از مردم درباره مرحله پس از رحلت امام خمینی (قدس سره)، سید با انتشار خبر انتخاب امام خامنهای (رض) به عنوان رهبر امت، به دلیل حکمت، بصیرت و شایستگی رهبری که در ایشان میشناخت و اعتمادی عمیق که به ایشان داشت، با شادی عظیم و بشارت خیر از آن استقبال کرد. از همان لحظه نخست، پدر با ایشان در قامت ولی امر مسلمین و نایب امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) رفتار کرد و در مواجهه با ایشان از انگشتان دستش هم مطیعتر بود. اطاعت و تبعیت عمیق شهید امت نسبت به ولی فقیه زمان: مفهوم تبعیت از رهبری نزد سید فقط به اجرای دستورات ولی و اجتناب از نهیهای ایشان محدود نمیشد، بلکه معنایی بس وسیعتر و عمیقتر داشت. او معتقد بود که کمال تبعیت این است که آنچه احتمال میدهیم ولی امر مسلمین دوست دارد انجام دهیم و آنچه احتمال میدهیم دوست ندارد را ترک کنیم؛ نه حتی با اتکا به دستور مستقیم یا نهی صریح، بلکه به مجرد احتمال، بر اساس آن عمل کنیم. رابطه ایشان با ولی فقیه عظیم الشان اینگونه بود. این رابطه فقط رابطه اطاعت و تبعیت نبود، بلکه رابطه ای مبتنی بر عشق و محبت طرفین نسبت به یکدیگر بود. و نکته مهم اینکه چرا اینگونه نباشد، در حالی که پدر میگفت: «برای ما، ولی امر فقط امر و نهی نمیکند، بلکه ما عاشق و دلباخته اوییم، چون ولایت به معنای عشق است.» پیوند معنوی شهید امت با رهبر شهید: این عشق را با چشم خود میدیدم. چه بسیار ایامی که در کنار پدر نشستم در حالی که خطبههای امام خامنهای را از صفحه تلویزیون در حالی که چشمانش به چهره مبارک ایشان با حضور دل و دلباختگی تمام دوخته شده بود، دنبال می کرد؛ تو گویی کاملا از محیط اطرافش جدا شده بود و هیچ چیز او را از گوش دادن به سخنان رهبر بازنمیداشت. همه مردم در کلیپهای منتشرشده از دیدارهایشان، میزان ادب، محبت و احترامی که سید در حضور امام خامنهای نشان میداد، شاهد بودند؛ در ایستادن، نشستن، سخن گفتن و رفتارش در کنار رهبر. محبت رهبر شهید به سید شهیدان امت: همانگونه که سید این عشق عظیم را نسبت به امام خامنهای داشت، از خانواده و نزدیکان میشنیدیم که امام خامنهای نیز همین محبت را متقابلاً نسبت به پدر داشتند و از دیدارش خوشحال و مشتاق میشدند، تا جایی که گفته میشد آثار این شادی تا روزها بر چهره مبارک ایشان باقی بود. این البته تنها ظاهر رابطهای بود که مردم آن را شاهد بودند، اما این رابطه در باطن عمیقتر و والاتر بود؛ رابطهای میان مردی که از خدا میخواست بقیه عمرش را بگیرد و به عمر ولیاش بیفزاید، و امامی که سید را «برادر و عزیز و مایه افتخارم...» توصیف کرد. بین این دو رابطهای شکل گرفت که کلمات نمیتوانند عمق و صداقتش را بر قلم جاری سازند؛ رابطهای مبتنی بر محبت خدا، رسول و اهل بیت. دیدارهای سید محمد مهدی نصرالله با امام شهید: در یکی از سفرهای پدر شهیدم، سید حسن نصرالله (رضوان الله علیه) به جمهوری اسلامی برای دیدار با رهبر، مرا همراه خود به ایران برد. این اولین باری بود که توفیق دیدار چهره نورانی امام خامنهای (قدس سره) نصیبم شد و تا پیش از دیدار دوم پس از شهادت پدرم، همواره رویای دیدار مجدد ایشان را در سر داشتم. البته دیدارهای معدودی پس از شهادت سید و پیش از شهادت امام شهید (رضوان الله تعالی علیهما) نیز داشتم. در برخی از این دیدارها به لطف خداوند توفیق دیدار با ایشان حاصل شد و امام خامنهای در بیشتر این دیدارها به من میگفتند که مقام سید حسن نصرالله در بهشت پیوسته در حال ارتقاست و هرگز او را فراموش نخواهند کرد. توصیه پدر به من برای یادگیری زبان فارسی: بارها از سید درباره امام خامنهای (رضوان الله تعالی علیهما) میپرسیدیم و او با شوق و اشتیاقی آشکار که از محبتی بینظیر حکایت داشت پاسخ میداد. درباره ویژگیها و فضایل ایشان سخن میگفت و از شخصیت و رهبریاش ستایش میکرد، اما بیش از همه بر مظلومیت ایشان و فشارها و دردها و رنجهایی که در راه اسلام و امت متحمل شده بود، تأکید داشت. پدر یک بار به من گفت که زبان فارسی را یاد بگیرم تا خطبههای رهبری را به طور مستقیم و بدون نیاز به ترجمه گوش دهم، چون همین امر به تنهایی آنقدر برکت و فایده دارد که
خبرآنلاین
خبرآنلاینخبرآنلاین