حرفهای امیر قلعهنویی بعد از بازی با مصر بازتاب جهانی داشت. آلکس فرگوسن در کتاب زندگی نامه خود از تجربه اولین بازی روی نیمکت آبردین گفته که امیدوار بود به لطف خدا پیروز شود و بعد بازی فهمید تیم مقابل هم خدا دارد. مثل معروفی در زبان فارسی داریم که خدا میگوید از تو حرکت و از من برکت، خدا خدای همه بندههاست و رافت و مهربانی او، از بنده سلب مسئولیت، تکلیف و تلاش نمیکند. قلعه نویی گفت خدا با ما سر ناسازگاری دارد. عدالت فوتبال رعایت نشد. آفسایدهای ما ۵ سانتیمتری بود و حرفهای دیگر که آخرش را هم با امتحان الهی در مورد خود تمام کرد. حرفهایی که به شدت به چشم جهانیان آمد و حالا همه از آن صحبت میکنند. اینکه چرا امیر قلعه نویی با وجود ادعای قبل بازی در تمام نیمه دوم هیچ برنامهای برای گلزنی نداشت و همه چیز را گذاشته بود برای ۶ دقیقه وقتهای تلف شده که بازیکنان به شکل احساسی روی دروازه حریف فشار میآورند و موقعیتهایی که در این زمان کوتاه ایجاد شد، را به حساب کار فنی خودش میگذارد، از آن سوالات بی پاسخ است. امیر قلعه نویی هیچ برنامه و تلاشی برای گلزنی نداشت و به صرف خوردن یک توب به تیر دروازه -که در تصاویر آهسته مشخص شد بین سعید عزت اللهی و مدافع مصر گیر کرد و هیچ کدام زننده ضربه نبودند- و یک گل آفساید، خدا را متهم به ناسازگاری با خود میکند و با اندازهگیری آفساید شجاع، آدرس فرهنگ عمومی حاکم بر ایرانیها را به دنیا میدهد که ما اینجا تفسیر خود را از قانون داریم. آفساید یک متری آفساید است و اشکالی ندارد که داور سوت بزند، اما آفساید ۵ سانتیمتری را چرا دوربینها دیدند! و در نهایت اینکه داشتن ایمان و باورهای مذهبی بسیار خوب است اما از انسان سلب مسئولیت و تکلیف نمیکند.