بارتوش کورک در گفتوگویی صمیمی از سختترین روزهای زندگی ورزشیاش گفت و فاش کرد که المپیک لسآنجلس را به عنوان آخرین مقصد دوران حرفهای خود در نظر گرفته است. به گزارش "ورزش سه"، بارتوش کورک، یکی از پرافتخارترین و محبوبترین بازیکنان تاریخ والیبال لهستان، در گفتوگویی مفصل با یک کانال یوتیوبی، از خاطرات تلخ و شیرین دوران حرفهای، مبارزه با فشارهای روانی، مصدومیتهای سرنوشتساز و هدف بزرگش برای سالهای آینده صحبت کرد؛ هدفی که به گفته خودش، میتواند پایانبخش دوران درخشان او باشد. کورک که در فصل جاری از فهرست تیم ملی لهستان کنار گذاشته شده، اعتراف کرد در طول سالها یاد گرفته است شکست را به عنوان بخشی جداییناپذیر از ورزش بپذیرد. او گفت این نگاه را با مطالعه کتابها و گفتوگو با افراد باتجربه به دست آورده و حالا بیش از هر چیز روی «اینجا و اکنون» تمرکز میکند. کاپیتان سابق لهستان معتقد است فکر کردن بیش از حد به اشتباهات، تنها تمرکز بازیکن را در امتیازهای بعدی از بین میبرد. این قطر پاسور باتجربه همچنین درباره همتیمیهایش در تیم ملی صحبت کرد و از اهمیت شخصیتهای تأثیرگذار در موفقیت یک تیم گفت. او توماش فورنال را نمونهای از بازیکنی دانست که با شخصیت و انرژی خاص خود، نقش مهمی در فضای تیم ملی دارد. کورک همچنین کمیل سمنیوک را الگوی کامل حرفهایگری معرفی کرد و از نحوه مدیریت آمادگی جسمانی و زندگی ورزشی او تمجید کرد. اسطوره والیبال لهستان در ادامه به مهمترین نقاط عطف دوران حرفهای خود اشاره کرد. او جراحی کمر را یکی از سختترین اتفاقات زندگیاش دانست؛ مصدومیتی که اگرچه از نظر جسمی او را تحت فشار قرار داد، اما باعث شد اهمیت مراقبت از بدنش را بهتر درک کند. کورک همچنین از دعوت نشدن به مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۴ به عنوان یکی از تلخترین خاطراتش یاد کرد؛ اتفاقی که باعث شد تصمیم بگیرد از پست دریافتکننده به قطر پاسور تغییر پست دهد؛ تصمیمی که مسیر حرفهای او را متحول کرد. او همچنین درباره بحران روحی پس از المپیک ۲۰۱۶ ریو گفت: «آن مقطع سختترین دوران زندگی حرفهای من بود. با اینکه میدانستم والیبال همه زندگی من است، دیگر هیچ احساسی نسبت به آن نداشتم و دچار یک خلأ عمیق شده بودم.» در پایان، کورک از بزرگترین آرزوی باقیمانده دوران ورزشیاش پرده برداشت و گفت: «دوست دارم این اتفاق بیفتد. دروغ نمیگویم، این رویای من است. البته منطقی هستم و نمیگویم حتماً به المپیک لسآنجلس میروم. عوامل زیادی باید دست به دست هم بدهند تا به آنجا برسم. اگر قرار باشد دو سال دیگر هم بازی کنم، هدفم فقط المپیک است. این آخرین بخش دوران حرفهای من خواهد بود. دوست دارم برای مدال طلا بجنگم و یکی از مهرههای تأثیرگذار تیمم باشم. البته آنقدر تیم ملی قدرتمندی داریم که شاید آنها مرا تا آنجا با خودشان ببرند.»
