برخی کشاورزان در گیلان و مازندران، قطب تولید برنج ایران، در سالهای اخیر به صورت محدود کشت نوعی برنج آسیایی را آغاز کردهاند. برنج سیاه یا بنفش، که در برخی منابع با عنوان «برنج ممنوعه» نیز شناخته میشود، دانههایی تیرهرنگ دارد که پس از پخت به رنگ بنفش درمیآیند. به گزارش همشهری آنلاین، این برنج در کشورهایی مانند ژاپن و چین کشت میشود و بهدلیل ارزش غذایی بالا، رنگ خاص و تولید محدود، از گرانقیمتترین و کمیابترین ارقام برنج جهان به شمار میرود و اکنون بهصورت محدود در شالیزارهای شمال کشور نیز کشت میشود. یک گیاهپزشک و بهرهبردار مزرعه برنج بنفش در استان گیلان در گفتوگو با همشهری میگوید: «علاقه من به گیاهان کمیاب و کمتر شناختهشده است؛ بهویژه محصولاتی که علاوه بر سازگاری با اقلیم ایران، ارزش غذایی و خواص بیشتری نسبت به محصولات رایج دارند.» مژده عاشوری یکی از انگیزههای اصلی کشت این محصول را افزایش دسترسی مردم به آن عنوان میکند و میافزاید: «برنج بنفش بر اساس منابع علمی، سرشار از آنتیاکسیدان و دارای ارزش غذایی بسیار بالاست. نمونههای وارداتی این محصول قیمت بالایی دارند و برای بسیاری از مصرفکنندگان قابل تهیه نیستند.» عاشوری با بیان اینکه منشأ این محصول شرق آسیاست، میگوید: «ارقام مختلف برنج بنفش در کشورهای ژاپن و چین کشت میشود. در برخی منابع از آن با عنوان برنج ممنوعه یاد شده و گفته میشود در گذشته مصرف آن به طبقات خاصی محدود بوده است.» توسعه کشت در ایران این گیاهپزشک درباره وضعیت کشت برنج بنفش در کشور میگوید: «چند سال است که این محصول در استان مازندران کشت میشود و پس از انتشار تصاویر مزرعه ما، افراد زیادی از کشت این برنج در نقاط مختلف کشور خبر دادند. البته رقم مورد استفاده ما به دلیل بنفش بودن برگ و ساقه، ویژگی ظاهری متفاوتی دارد.» او با بیان اینکه فقط ۲۰۰ گرم بذر از این رقم در اختیارش قرار گرفته است، میافزاید: «پیشبینی میکنیم اواسط مرداد، از ۲۰۰ گرم بذر اولیه، حدود ۲۰ کیلوگرم محصول برداشت شود. این میزان برای بذرگیری و توسعه کشت در سال آینده استفاده خواهد شد تا سطح زیر کشت بهتدریج افزایش یابد.» چالشهای توسعه تجاری این گیاهپزشک که حدود ۱۰ سال است در حوزه کشاورزی فعالیت دارد، درباره چشمانداز تجاری این محصول نیز میگوید: «با وجود استقبال برخی افراد برای دریافت بذر، قیمت تمامشده برنج بنفش نسبت به برنج معمولی بالاتر است. همچنین فرآیند تبدیل و فرآوری آن با امکانات فعلی کارخانههای شالیکوبی، که عمدتاً برای تولید برنج سفید طراحی شدهاند، دشوارتر و پرهزینهتر است. از این رو، توسعه گسترده کشت آن نیازمند بررسی بازار و فراهم شدن زیرساختهای لازم است.»
همشهری آنلاین
همشهری آنلاینهمشهری آنلاین