همکاری آستونمارتین و کاسورث به خلق یکی از شاهکارهای دنیای خودرو انجامید؛ پیشرانه ۷.۳ لیتری غولپیکری که قلب تپنده مدل افسانهای One 77 شد. در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی، آستونمارتین در مراحل برنامهریزی برای محصولی که بعدها آن را نماینده نهایی اصالت خود نامید، تصمیمی جسورانه گرفت. آنها تصمیم گرفتند پیشرانه مشهور ۶ لیتری V12 خود را کنار بگذارند و در عوض، از شرکت نامدار کاسورث بخواهند تا با اصلاح این پیشرانه، یک قلب تپنده اختصاصی بسازد که نهتنها حداقل ۷۰۰ اسب بخار قدرت تولید کند، بلکه از نسخه ۶ لیتری سبکتر هم باشد. این آغاز داستان مدل جنونآمیز آستونمارتین One 77 بود؛ خودرویی که شاید برترین آستونمارتین تاریخ و دارنده حجیمترین پیشرانه دوازده سیلندر در خودرویی تولیدی بود. قدم بزرگ آستونمارتین در تاریخ ۳ مارس ۲۰۰۹، آستونمارتین در نمایشگاه خودروی ژنو از کانسپت One 77 پردهبرداری کرد و تحسین همگان را برانگیخت. طراحان و مهندسان آستونمارتین برای خلق این شاهکار از هیچ تلاشی فروگذار نکرده بودند؛ ترکیبی از مدرنترین فناوریهای زمان با هنر دست استادکارانی که پانلهای آلومینیومی بدنه را با دست شکل میدانند. آنها برای ساخت شاسی مونوکوک فیبر کربنی این خودرو، از خودروهای مسابقات مسابقهای DTM آلمان الگوبرداری کردند که ساختار موتور جلو و دیفرانسیل عقب داشتند. One 77 با الهام از خودروهای DTM به سیستم تعلیق جناغی دوبل مسابقهای در هر چهارچرخ مجهز شد اما شاهکار اصلی زیر کاپوت بود؛ پیشرانه ۷.۳ لیتری V12 تنفس طبیعی که با همکاری کاسورث توسعه یافته بود و با وجود افزایش حجم، ۱۰ درصد از موتور ۶ لیتری قبلی سبکتر بود. مهندسان آستونمارتین در ابتدا هرگز فکرش را هم نمیکردند که کاسورث بتواند موتور ۶ لیتری را تا این حد ارتقا دهد. طنین فریاد پیشرانه کاسورث در دنیای پیشرانههای سفارشی و پرفورمنس بالا، شرکت بریتانیایی کاسورث که در سال ۱۹۵۸ تأسیس شده، نقشی شبیه به پادشاهان دارد و شاهکارهایی چون پیشرانه فورد BDA، موتورهای فرمول یک، پیشرانههای ایندیکار و موتور نمادین مرسدس 190E 2.3-16 را در کارنامه دارد؛ بنابراین عجیب نبود که آستونمارتین برای قویترین محصولش به سراغ آنها برود. پیشرانه ۶ لیتری اولیه آستونمارتین نیز که در سال ۱۹۹۴ و در دوران مالکیت فورد توسعه یافته بود، پتانسیل بالایی داشت و با هدف حضور در مسابقات ۲۴ ساعته لمان و تولید گشتاور بالا در دورهای پایین طراحی شده بود. این موتور تمامآلومینیومی اولین بار در سال ۱۹۹۵ زیر کاپوت مدل DB7 روشن شد و دههها به این برند خدمت کرد. با شروع همکاری در اواخر دهه ۲۰۱۰، کاسورث حجم این موتور را به ۷۳۱۲ سیسی رساند. افزودن سیستم روغنکاری کارتل خشک به مهندسان اجازه داد تا موتور را حدود ۱۰ سانتیمتر پایینتر نصب کنند که این کار مرکز ثقل خودرو را بهشدت کاهش داد. همچنین پیشرانه حدود ۲۵ سانتیمتر به سمت عقب و پشت محور جلو هدایت شد تا ساختار موتور جلو-وسط شکل بگیرد. نتیجه این جراحی مهندسی، تولید ۷۵۰ اسب بخار قدرت و ۷۵۰ نیوتنمتر گشتاور بود. تولد یک افسانه این سوپرکار بریتانیایی با تکیه بر مشخصات فنی خیرهکننده، به سقف سرعت ۳۵۵ کیلومتر بر ساعت دست یافت و شتاب صفر تا ۹۷ کیلومتر بر ساعت را تنها در ۳.۵ ثانیه ثبت کرد. با وجود این ارقام، انعطافپذیری و چابکی پیشرانه بسیار چشمگیرتر بود؛ بهطوریکه با یک گیربکس ۶ سرعته دستی AMT که نیرو را به چرخهای عقب میفرستاد، کوچکترین فشاری روی پدال گاز کافی بود تا One 77 مانند برخاستن یک جنگنده F-35 از روی عرشه ناو هواپیمابر، به سمت افق شلیک شود. One 77 اولین خودروی جادهای جهان بود که به فناوری پیشرفته سوپاپهای دینامیک (DSSV) در کمکفنرها مجهز شد؛ تکنولوژی ویژهای که امروزه پس از ۱۵ سال در فورد موستانگ GTD دیده میشود. آستونمارتین سیستم تعلیق هر خودرو را دقیقاً بر اساس نیاز و سفارش خریدار تنظیم میکرد؛ از تنظیمات مخصوص پیست نوربرگرینگ گرفته تا یک خودروی جیتی راحت برای جادهها. البته گیربکس تککلاچه AMT آن عملکرد چندان بینقصی نداشت و شاید یک گیربکس دوکلاچه مدرنتر میتوانست شتاب خودرو را به حدود ۳ ثانیه برساند. تنها ۷۷ دستگاه از این خودرو ساخته شد و امروزه نمونههای تمیز آن تا ۴ میلیون دلار قیمت دارند. دیگر همکاری آستونمارتین و کاسورث توسعهٔ موتور One 77 تنها همکاری آستونمارتین و کاسورث نبود این دو شرکت در سال ۲۰۲۱ نیز مدل اعجابانگیز والکری را خلق کردند. این خودرو که توسط نابغه فرمول یک، آدریان نیوی طراحی شد، درواقع تعبیر او از یک خودروی فرمول یک جادهای است. نیوی برای این پروژه سفارش ساخت یک پیشرانه کاملاً جدید V12 را داد که توسط کاسورث ساخته شد. این پیشرانه ۶.۵ لیتری، ۱۰۰۰ اسب بخار قدرت در دور ۱۰,۵۰۰ rpm تولید میکند که آن را به قویترین موتور تنفس طبیعی جادهای جهان تبدیل کرده است. گویی این قدرت خالص هم کافی نبوده زیرا آستونمارتین با اضافه کردن یک موتور الکتریکی به دیفرانسیل جلو، مجموع قدرت خروجی والکری را به عدد خیرهکننده ۱۱۶۰ اسب بخار رسانده است.
پدال
پدالپدال