تحریریه آوش/ گاهی تاریخ جام جهانی نه با یک قهرمانی، بلکه با یک سؤال نوشته میشود. سؤالی که شاید میلیونها نفر در طول شصت سال گذشته بارها از خودشان پرسیدهاند: آیا آن توپ واقعاً از خط دروازه عبور کرد؟ تابستان ۱۹۶۶. ورزشگاه ومبلی لندن مملو از تماشاگرانی بود که اولین قهرمانی انگلیس در جام جهانی را انتظار میکشیدند. حریف، آلمان غربی بود؛ مسابقهای که تا آخرین لحظه نفسها را در سینه حبس کرده بود. بازی در وقت قانونی با تساوی دو بر دو به پایان رسید و همه چیز به وقتهای اضافه کشیده شد. دقیقه ۱۰۱، جف هرست توپ را داخل محوطه جریمه دریافت کرد، چرخید و شوت محکمی زد. توپ به تیر افقی دروازه برخورد کرد، با شدت به زمین برگشت و مدافعان آلمان آن را دور کردند. بازیکنان انگلیس دستهایشان را بالا بردند و فریاد زدند: «گل!» اما بازیکنان آلمان اعتراض میکردند. آنها معتقد بودند توپ هرگز به طور کامل از خط دروازه عبور نکرده است. داور سوئیسی هم مطمئن نبود. چند ثانیهای که شاید طولانیترین چند ثانیه تاریخ جام جهانی باشد، گذشت. او به کمکداورش، توفیق بهراموف از اتحاد جماهیر شوروی، نگاه کرد. کمکداور با اطمینان پرچم نزد، اما تأیید کرد که توپ گل شده است. داور به نقطه وسط زمین اشاره کرد. ورزشگاه منفجر شد. آن گل، انگلیس را سه بر دو پیش انداخت و چند دقیقه بعد، جف هرست گل چهارم را هم زد تا تنها هتتریک تاریخ فینال جام جهانی را ثبت کند و انگلیس برای نخستین و تاکنون آخرین بار قهرمان جهان شود. اما داستان تازه از همان لحظه آغاز شد. سالها بعد، با پیشرفت فناوری، بارها تصاویر آن صحنه بررسی شد. بعضی شبیهسازیها نشان دادند توپ از خط عبور نکرده، بعضی دیگر نتیجهای متفاوت گرفتند. حتی امروز، با وجود تمام تکنولوژیهای مدرن، هنوز اجماع کاملی درباره آن صحنه وجود ندارد. شاید اگر فناوری خط دروازه در سال ۱۹۶۶ وجود داشت، دیگر هیچ بحثی باقی نمیماند. اما فوتبال آن روزها با چشم انسان قضاوت میشد و همین، یکی از بزرگترین جنجالهای تاریخ این ورزش را ساخت. شاید به همین دلیل است که وقتی صحبت از بحثبرانگیزترین گلهای تاریخ جام جهانی میشود، همه دوباره به همان توپ، همان تیر دروازه و همان اشاره داوری برمیگردند که در چند ثانیه، مسیر تاریخ فوتبال را برای همیشه تغییر داد.
آوش
آوشآوش