کیهان: این روز‌ها طرفداران «یک شخصیت سیاسی» برای اثبات نگاه خود در‌باره اینکه رهبر انقلاب گفتند «بنده علی‌الاصول نظر دیگری داشتم»، با بدترین شکل مسئولین نظام را مورد انتقاد قرار می‌دهند/ رهبر شهید می‌گفتند «نقد کردن با تهمت زدن فرق می‌کند؛ مراقب باشید که کسی را متهم نکنید»/ وقتی انتقاد‌ها از مذاکرات از مرز قرمز هتک حرمت‌ها عبور می‌کند، باید در انگیزه‌ها تردید کرد

کیهان نوشت: باید در ابعاد، انگیزهها، اهداف و بازیگران صحنه تصنعی دوقطبی و تفرقه ("طرفداران یک شخصیت سیاسی")، تردید کرد و روند تولید شبهه و اختلاف و کشاندن آن به درگیری و بیاعتمادی نسبت به هم و نسبت به مسئولان ارشد نظام را مسدود کرد. کیهان نوشت: این روزها شاهدیم که طرفداران یک شخصیت سیاسی برای اثبات نگاه خود درباره این فرمایش رهبر عظیمالشان انقلاب که فرمودند: «بنده علیالاصول نظر دیگری داشتم» با بدترین شکل شخصیتهای یک جریان سیاسی دیگر و بعضا مسئولین نظام را مورد انتقاد قرار میدهند. - رسانههای دشمن که بهدنبال سوژههای اختلافی برای برهم زدن وحدت کشور هستند با برجسته سازی این اخبار جو جامعه را مسموم و شعارهای اساسی مردم که بیش از 120 روز است پشتوانهای برای رزمندگان میدان بوده است را به انحراف میکشانند. - این روزها در مباحثهها و گفتوگوهای دو یا چندجانبه نیروهای انقلاب با هم در باب مذاکره و تفاهمنامه با آمریکا اختلافنظرهایی دیده میشود که از مرز قرمز هتک حرمتها عبور میکند. - باید در ابعاد، انگیزهها، اهداف و بازیگران صحنه تصنعی دوقطبی و تفرقه، تردید کرد و روند تولید شبهه و اختلاف و کشاندن آن به درگیری و بیاعتمادی نسبت به هم و نسبت به مسئولان ارشد نظام را مسدود کرد. - نتیجه چنین کاری چیزی جز ایجاد یاس در مردم، نگرانی از آینده، بیاعتمادی به مسئولین، خالی شدن خیابان و کوچه باز کردن برای دشمن نیست. بررسی و مطالعه زندگی مردان الهی مالامال از پندها و اندرزهایی است که اگر پیروان آنها همت کنند و به اندازه تلاش و توان خود از آن بهره جویند هیچگاه جامعه با تنگنا و چالش لاینحل مواجه نمیشود. در تاریخ اسلام بارها خوانده و شنیدهایم که رسول خدا پس از آخرین سفر حج خویش و واقعه با شکوه غدیرخم و تعیین ولی امر مسلمین برای امت، وقتی بر حضرت معلوم شد که این دنیای فانی را وداع خواهند گفت؛ پیوسته در میان اصحاب خطبه میخواندند و دغدغههای خویش را بازگو میکردند و وصیت میکردند که امت من داخل فتنهها نشوند، دست از راه و روشش بر ندارند، در دین خدا بدعت نگذارند و در هر شرایط، در مسیر اهل بیت(ع) گام برداشته و از دستورات آنها سرپیچی نکنند. مگر پیامبر اسلام در حالی که به سختی و با کمک وصی خویش و فضل بن عباس از بستر بیماری برخاسته بود، در جمع مردم مدینه حاضر نشدند و با صدای بلند اینگونه نفرمودند:«ای مردم؛ آتش افروخته شده و فتنهها همچون پارهای شب تار روی آورد. ای مردم؛ همانا شیطان نومید شده از اینکه در سرزمین شما مورد پرستش قرار گیرد ولی پارهای از کارهایتان که آنها را کم اهمیت و کوچک میشمارید سبب خشنودی اوست.» اما چه شد که در کمتر زمانی و با وجود اینکه خلف شایسته او سکان هدایت جامعه را برعهده داشت، به گژراهه رفتند و آنی را کردند که پیش از او پیامبر بر آن هشدار داده بودند. با همین نگاه به هشدارهایی که امام راحلمان در واپسین ماههای حیات پربرکت خویش داشتند، توجه کنید: آنجا که آن پیر خوشضمیر در سوم اسفند 1367 در تعیین استراتژی نظام و رسالت حوزههای علمیه مشهور به «منشور روحانیت» میفرمایند: «نگران تقابل و تعارض جناحهای مؤمن انقلابم که مبادا منتهی به تقویت جناح رفاهطلب بیدرد و نق بزن گردد. هر جناح برای حذف و طرد طرف مقابل خود واژه و شعاری انتخاب میکند، یکی متهم به طرفداری از سرمایهداری و دیگری متهم به التقاطی میشود که من برای حفظ اعتدال جناحها همیشه تذکرات تلخ و شیرینی دادهام.» به این فراز از سخنان امام توجه کنید؛ انگار این سخنان را برای امروز ما و برخی اختلافاتی که برخی افراد این روزها بیتوجه به شرایط کشور با انگ زدن و تهمت به این مسئول یا آن مسئول فریاد میزند،گفتهاند. آنجا که میفرمایند: «ممکن است هر کس در فضای ذهن و ایدههای خود نسبت به عملکردها و مدیریتها و سلیقههای دیگران و مسئولین انتقادی داشته باشند ولی لحن و تعابیر نباید افکار جامعه و آیندگان را از مسیر شناخت دشمنان واقعی به طرف مسایل فرعی منحرف کند و خدای ناکرده همه ضعفها و مشکلات به حساب مدیریت و مسئولین گذاشته شود، این عمل کاملا غیرمنصفانه است و اعتماد مسئولین نظام را از بین میبرد و زمینه را برای ورود بیتفاوتها و بیدردها به صحنه انقلاب آماده میکند.» امام شهید ما هم که قول و عمل او آینهای از سیره امام راحل و جدّ بزرگوارشان پیامبر اکرم(ص) بود نیز در طول 37 سال رهبری امت همانی را توصیه میکردند که آن بزرگواران توصیه و هشدار داده بودند و اوج این هشدارها و توصیهها همانگونه که امام راحل در دو سال پایانی عمر با برکتشان داشتند، در دو سال آخر منتهی به شهادتشان اتفاق افتاده است. رهبر شهید انقلاب با توجه به فضای ناامیدسازی در جامعه توسط دشمنان در سالهای اخیر، در دیدار رمضانی دانشجویان در اسفند 1403 و دیدار با مسئولان دستگاه قضائی در تیرماه 1404، 10 ضابطه برای مطالبهگری درست و منطقی ارائه دادند که عبارتند از؛ ۱- همیشه احتمال صحت کار مسئولان را بدهید ۲- از تهمت بپرهیزید۳-گاهی حتی طرح سؤال جایز نیست ۴- بنبستنمایی نکنید ۵- انتقاد با لحن مناسب باشد ۶- پیش از انتقاد، تحقیق کنید ۷- تبیین کنید، نه جنجال ۸- از بحثهای جناحی بپرهیزید ۹- شور انقلابی داشته باشید ولی بیصبری مضر است۱۰- اتحاد ملی را با هر سلیقهای حفظ کنید. به عنوان مثال در توصیه به اینکه همیشه احتمال صحت کار مسئولان را بدهید، فرمودند: «بعضی از ایرادها و انتقادهای دانشجویان به مسئولان بر اثر بیاطلاعی است؛ چرا مثلاً فرض کنید وعده صادق در فلان وقت انجام نگرفت و فلان وقت انجام گرفت؟ اگر در فلان وقت انجام میگرفت، فلان حادثه اتفاق نمیافتاد. خب، این درست نیست. آن کسانی که متصدی این کارها هستند به انقلاب دلبستگیشان، وابستگیشان، عشقشان و آمادگیشان کمتر از من و شما نیست؛ نمیشود متهم کرد. حساب دارند و با محاسبه کار میکنند. آنچه که انجام میدهند، اگر شما هم جای آنها بودید، همین