هیچکدام از چهار گل استقلال برابر مس شهربابک شبیه دیگری نبود و آبیها از اشتباه حریف، انتقال سریع، ضدحمله و برتری عددی استفاده کردند تا دروازه محمدرضا قویدل را چهار بار باز کنند. قفل مسابقه تا وقتهای تلفشده نیمه اول بسته ماند، اما تیزهوشی سامان فلاح ورق را برگرداند. اکبر کربلایی میخواست پرتاب اوت را برای همتیمی خود بفرستد که فلاح مسیر توپ را خواند و بلافاصله با یک پاس بلند سعید سحرخیزان را راه انداخت. خروج عجولانه قویدل و تکل ناموفق او، دروازه را برای مهاجم استقلال خالی گذاشت. گل نخست حاصل تصمیم سریع یک مدافع و استفاده سحرخیزان از اشتباه دروازهبان بود. گل دوم از عقب زمین شکل گرفت. عارف آقاسی ارسال بازیکنان مس را با ضربه سر دفع کرد و توپ در اختیار امیرمحمد رزاقینیا قرار گرفت. هافبک جوان استقلال با یک چرخش از فشار خارج شد و پیش از بسته شدن مسیر، پاس عمقی دقیقی فرستاد. سحرخیزان این بار قویدل را دریبل کرد و با وجود حضور مدافع حریف روی خط، دومین گل را زد. مسیر رسیدن به گل سوم کاملا متفاوت بود. بازیکنان مس برای استفاده از ضربه کرنر جلو کشیده بودند و استقلال پس از دفع توپ، با نفرات زیاد ضدحمله زد. توپ در سمت چپ به یاسر آسانی رسید و او به جای حرکت انفرادی، محمدحسین اسلامی را در عرض دید. اسلامی که ۱۲ دقیقه از ورودش به زمین میگذشت، با یک بغل پای کنترلشده توپ را به گوشه دروازه فرستاد. گل چهارم با یک حمله دو به یک ساخته شد. محمدرضا آزادی در میانه زمین ضربه سر را برای صالح حردانی خواباند و کاپیتان استقلال با فضای بازی که مقابلش داشت به سمت محوطه جریمه پیش رفت. حردانی مدافع مس را به سوی خود کشید و در لحظه مناسب توپ را به اسماعیل قلیزاده سپرد تا هافبک جوان آبیها با یک ضربه نرم گلزنی کند. استقلال برای رسیدن به چهار گل نیازی به پنالتی یا ضربه ایستگاهی نداشت. دو گل از توپگیری و خروج سریع به دست آمد، یک گل روی ضدحمله پس از کرنر حریف شکل گرفت و گل پایانی نتیجه استفاده درست از برتری عددی بود. این تنوع، مهمترین نکته تهاجمی تیم سهراب بختیاریزاده در مسابقه نخست فصل بود. مس شهربابک در هر چهار صحنه اشتباهاتی داشت، اما استقلال هم برای مجازات این اشتباهات معطل نکرد. فاصله کوتاه میان توپگیری و پاس نهایی و تعداد کم ضربهها پیش از رسیدن به دروازه نشان داد آبیها در انتقال از دفاع به حمله برنامه مشخصی دارند.
