شبی که هیتلر «پیراهن قهوه‌ای‌ها» را پاکسازی کرد

هیتلر در آن سخنرانی استدلال کرد: «اگر کسی مرا سرزنش کند و بپرسد که چرا به دادگاههای عادی عدالت متوسل نشدم، آنگاه تنها میتوانم این را بگویم: در آن ساعت، من مسئول سرنوشت مردم آلمان بودم و بدین ترتیب، به قاضیالقضاتِ مردم آلمان بدل شدم... همه باید برای همیشه بدانند که اگر دستشان را برای ضربه زدن به دولت بلند کنند، مرگِ حتمی سهمشان خواهد بود.» از ۳۰ ژوئن ۱۹۳۴ [۹ تیر ۱۳۱۳] و تا صبح روز بعد، آدولف هیتلر، صدراعظم آلمان، دستور قتل «ارنست روم» و حلقه رهبری «اس.آ» (Sturmabteilung) - یک سازمان شبهنظامی بزرگ با حدود دو میلیون عضو - را صادر کرد. اس.آ که با نام «پیراهنقهوهایها» نیز شناخته میشد، بهشدت و با وفاداری به ناسیونالسوسیالیسم وابسته بود و در پی آن بود که جایگزین ارتش رسمی آلمان به عنوان نیروی نظامی حقیقی برای هدایت یک انقلاب سوسیالیستی شود. علیرغم مفید بودن اولیه روم برای به قدرت رسیدن هیتلر، روم و اس.آ خیلی زود به یک دردسر تبدیل شدند. محبوبیت رو به رشد هیتلر ایجاب میکرد که او در مقیاسی بزرگتر بیندیشد. او نیاز داشت برای برنامههای خود، حمایت قویتری از پایگاه گستردهتری شامل نخبگان سیاسی سنتی، سرمایهداران و ژنرالهای ارتش رسمی ایجاد کند. تاریخچه خشونتآمیز اس.آ در اخاذی و ارعاب، آلمانیهای عادی را میترساند و همجنسگرایی آشکار روم، هیتلر را در معرض حملات احتمالی مخالفانش قرار میداد. ارنست روم، رهبر حزب ارنست روم نازی، ۱۹۳۳ هیتلر برای مدتی طولانی علناً گرایش جنسی آشکار روم را تحمل کرد و در مورد شایعات فعالیتهای همجنسگرایانه در درون اس.آ، موضعی مبهم در انظار عمومی داشت. با این حال، تا سال ۱۹۳۴، کمپین انتخاباتی هیتلر برای ریاستجمهوری آلمان ایجاب میکرد که او موضعی هماهنگتر و محافظهکارانهتر اتخاذ کند؛ موضعی که برای بخشهای وسیعتری از جامعه آلمان جذاب باشد. در فوریه ۱۹۳۴، هیتلر جلسهای با اس.آ و ارتش رسمی آلمان برگزار کرد. او اعلام کرد که اس.آ باید از جاهطلبیهای نظامی خود دست بکشد و فعالیتهای سیاسی آیندهاش را به برخی امور حاشیهای محدود کند. روم با هیتلر موافقت کرد، اما تا آوریل ۱۹۳۴، سرخوردگی روم از کاهش قدرت اس.آ علنی شد. روم در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد که اس.آ نیروی نظامی حقیقی انقلاب ناسیونالسوسیالیستی است. هاینریش هیملر، رئیس «اساس» (Schutzstaffel)، به همراه افسران نظامی «راینهارد هایدریش» و «هرمان گورینگ»، و «یوزف گوبلز»، وزیر رایش، با تشخیص فرصتی برای بهرهبرداری از سقوط احتمالی روم، نقشهای طراحی کردند تا هیتلر علیه او اقدام کند. در ۴ ژوئن، هیتلر و روم دیداری پنجساعته و پرتنش داشتند که در طی آن، روم تهدید کرده بود که همجنسگراییِ ادعاییِ خودِ هیتلر را علنی خواهد کرد. هیتلر روم را آرام کرد و سپس او را متقاعد ساخت تا به تعطیلات برود و اس.آ را به یک مرخصی یکماهه بفرستد. هیتلر همچنین به روم دستور داد تا در ۳۰ ژوئن کنفرانسی برای اس.آ در نزدیکی مونیخ برگزار کند، جایی که روم و هیتلر قرار بود نقش آینده اس.آ در سیاست آلمان را مشخص کنند. با این حال، نیت واقعی هیتلر این بود که روم را از نیروهای امنیتیاش جدا کند. چند روز پس از دیدار هیتلر و روم، گروه اطلاعاتی اس.آ منحل شد و در ۲۱ ژوئن، هیتلر موافقت رئیسجمهور آلمان، پل فون هیندنبورگ، را برای برخورد قهری با اس.آ به دست آورد. در همان زمان، هیملر شایعات دروغینی پخش کرد مبنی بر اینکه اس.آ در حال برنامهریزی برای یک انقلاب است و بدین ترتیب، معاملهای محرمانه با ژنرالهای ارتش انجام داد. ارتش قرار بود از اساس با تجهیزات و سلاح پشتیبانی کند، اما در حالی که افسران اساس نقشه خود علیه اس.آ را اجرا میکردند، ارتش باید از خیابانها دور میماند. در ۲۵ ژوئن، ژنرال ورنر فون بلومبرگ، وزیر دفاع، ارتش آلمان را به حالت آمادهباش درآورد؛ این اقدام پس از آن صورت گرفت که گوبلز سخنرانی طولانی و تندی از رادیو آلمان ایراد کرد و در آن اس.آ را به برنامهریزی برای یک کودتای خشونتآمیز (putsch) متهم کرد؛ یعنی تلاشی که مخفیانه برای سرنگونی دولت آلمان طرحریزی شده بود. بین ۲۵ تا ۲۹ ژوئن، در حالی که شایعاتی مبنی بر اقدام قریبالوقوع پلیس علیه نیروهای اس.آ پخش شده بود، این نیروها در مونیخ به خیابانها آمدند. در ۲۹ ژوئن، هیتلر به مونیخ سفر کرد تا رودررو با روم و اس.آ مواجه شود. در صبح ۳۰ ژوئن، هیتلر به مونیخ رسید و دستور بازداشت افسران اس.آ را که در مقر حزب نازی جمع شده بودند صادر کرد. سپس، هیتلر به همراه چندین نیروی اساس به شهر تفریحی «باد ویسزه» رفت و روم را بازداشت کرد. روم سپس به زندان اشتادلهایم در خارج از مونیخ منتقل شد و به او حق انتخاب داده شد که یا خودکشی کند یا اعدام شود. او از خودکشی سر باز زد و بعداً توسط اساس به ضرب گلوله کشته شد. بعداً در همان صبح، هیتلر با گورینگ در برلین تماس گرفت و به جوخههای اعدام اساس دستور داد تا رهبران اس.آ و دیگر دشمنان سیاسی هیتلر را دستگیر و بکشند. تا ساعت ۴ صبح اول ژوئیه، «شب دشنههای بلند» (Nacht der langen Messer) به پایان رسید. این پاکسازی توسط هیتلر در سخنرانیاش در رایشستاگ در ۱۳ ژوئیه، «شب دشنههای بلند» نامیده شد. تعداد دقیق کشتهشدگان اس.آ که بین ۱۵۰ تا ۱۰۰۰ نفر تخمین زده میشود، مشخص نشده است، اما درصد زیادی از کشتهشدگان یا همجنسگرا بودند و یا به همجنسگرایی متهم شده بودند. گوبلز سخنرانی رادیویی ایراد کرد که در آن پاکسازی را اقدامی هوشمندانه برای سرکوب یک توطئه خطرناک جلوه داد. هیتلر بلافاصله یک کارزار عمومی را برای توجیه قانونی این پاکسازی و اعدامها آغاز کرد؛ کارزاری که شامل سخنرانی او در رایشستاگ میشد. او در آن سخنرانی استدلال کرد که: «اگر کسی مرا سرزنش کند و بپرسد که چرا به دادگاههای عادی عدالت متوسل نشدم، آنگاه تنها میتوانم این را بگویم: در آن ساعت، من مسئول سرنوشت مردم آلمان بودم و بدین ترتیب، به ق