امروزه راههای مختلفی برای گوش دادن به فایلهای صوتی وجود دارد، اما استفاده از یک هدفون باکیفیت همیشه یکی از شخصیترین و لذتبخشترین روشها برای ارتباط با موسیقی به شمار میرود. امروزه میتوان انواع هدفونهای بیسیم Hi-Fi مخصوص استفاده خانگی یا ایربادهای کوچکی را که بهراحتی در جیب جا میشوند پیدا کرد، اما فناوری هدفون امروزه راههای مختلفی برای گوش دادن به فایلهای صوتی وجود دارد، اما استفاده از یک هدفون باکیفیت همیشه یکی از شخصیترین و لذتبخشترین روشها برای ارتباط با موسیقی به شمار میرود. امروزه میتوان انواع هدفونهای بیسیم Hi-Fi مخصوص استفاده خانگی یا ایربادهای کوچکی را که بهراحتی در جیب جا میشوند پیدا کرد، اما فناوری هدفون مسیر طولانی و پرتحولی را پشت سر گذاشته است. دهه ۱۹۶۰ یکی از مهمترین دورهها در تکامل این وسیله صوتی بود و نقش قابل توجهی در شکلگیری هدفونهای امروزی ایفا کرد. اگر کنجکاو هستید، بد نیست بدانید نخستین هدفونهای تاریخ حدود ۱۰ پوند، معادل بیش از ۴.۵ کیلوگرم وزن داشتند و در ابتدا هیچ ارتباطی با گوش دادن به موسیقی نداشتند. این تجهیزات در آغاز بیشتر برای کاربردهای نظامی و ارتباطات مورد استفاده قرار میگرفتند. اما این روند در سال ۱۹۵۸ تغییر کرد؛ زمانی که جان سی. کاس، نوازنده موسیقی جاز، نخستین هدفون استریو جهان با نام Koss SP/3 Stereophones را طراحی کرد. این هدفون روگوشی شیوهای تازه برای شنیدن موسیقی در اختیار کاربران قرار داد و شرکت سازنده آن نیز بعدها محصولات بیشتری برای علاقهمندان به گوش دادن به صفحههای وینیل و برنامههای رادیویی در خانه عرضه کرد. اگرچه هدفونهای آن دوران از نظر ظاهر بیشتر به تجهیزاتی شباهت داشتند که خلبانان یا کارکنان صنعت هوانوردی استفاده میکردند، اما دهه ۱۹۶۰ یکی از مهمترین دورهها برای پیشرفت فناوری صوتی شخصی محسوب میشود. امروزه قابلیتهایی مانند اتصال بیسیم بلوتوث و دستگاههای کوچک و قابل حمل کاملاً عادی به نظر میرسند، اما رسیدن به این امکانات نتیجه سالها تلاش شرکتها و افرادی بود که هر کدام سهم مهمی در توسعه این فناوری داشتند. پس از آنکه جان سی. کاس با همکاری مهندس مارتین لانگ جونیور در سال ۱۹۵۸ نخستین هدفون استریو را طراحی کرد، شرکت Koss Electronics Inc. فعالیت خود را گسترش داد و در طول دهه ۱۹۶۰ مدلهای متنوعی را روانه بازار کرد. از جمله این محصولات میتوان به مدل SP/3X که در سال ۱۹۶۰ معرفی شد و مدل PRO/4 که در سال ۱۹۶۲ عرضه گردید اشاره کرد. این هدفونها از نظر طراحی کلی شباهت زیادی به نمونههای امروزی داشتند، اما گوشیها و هدبند آنها بسیار بزرگتر بودند و بیشتر از اطراف سر کاربر بیرون میزدند. به طور کلی، هدفونهای دهه ۱۹۶۰ ابعاد بزرگی داشتند، در حالی که امروزه چنین طراحی حجیمی دیگر رایج نیست. هدفونهای بیسیم نیز در دهه ۱۹۶۰ معرفی شدند یکی دیگر از اتفاقات مهم دهه ۱۹۶۰، معرفی نخستین هدفونهای بیسیم بود. پیشرفت فناوری ترانزیستور باعث شد ساخت هدفونهای قابل حمل امکانپذیر شود، هرچند منابع پخش صدا هنوز محدود بودند. این هدفونهای رادیویی حالت جامد به آنتن داخلی AM/FM مجهز بودند و کاربران میتوانستند بدون نیاز به سیم، برنامههای رادیویی را بشنوند. برخی از مدلهای آن زمان دارای بلندگوهای ۲ اینچی و بالشتکهای نرم روی گوشیها بودند تا تجربه راحتتر و لذتبخشتری هنگام گوش دادن به موسیقی در حال حرکت فراهم کنند. دهه ۱۹۶۰ همچنین شاهد معرفی گوشیها و هدبندهایی با قابلیت کاهش نویز و طراحی راحتتر بود. این ویژگیها که از تجهیزات نظامی الهام گرفته بودند، بار دیگر توسط جان کاس توسعه یافتند. افزون بر این، شرکت Koss در سال ۱۹۶۸ نخستین هدفون الکترواستاتیک خودتغذیه جهان با نام ESP/6 را معرفی کرد. این مدل با استفاده از بار الکتریکی بدون جریان، صدایی با ویژگیهای خاص تولید میکرد. هرچند فناوری هدفونهای بیسیم امروزه به Bluetooth رسیده است، اما هدفونهای الکترواستاتیک همچنان تولید میشوند و بسیاری از قابلیتهایی که نخستین بار در هدفونهای دهه ۱۹۶۰ دیده شدند، هنوز هم در محصولات مدرن وجود دارند. به همین دلیل، این فناوریها همچنان برای افرادی که به دنبال بهترین هدفونهای مناسب علاقهمندان حرفهای صدا هستند، اهمیت ویژهای دارند.
دیجینوی
دیجینویدیجینوی