ساختار جسمی انسان بهگونهای نیست که برای مدتی طولانی و بدون وقفه مقابل صفحه نمایش رایانه بنشیند و فقط عضلات خاصی از ساعد و دست را برای وارد کردن دادهها و کار با ماوس به حرکت درآورد. انسانها اساسا برای تحرک و زندگی فعالانه آفریده شدهاند؛ درست مانند اجداد دور ما در دوران باستان که به عنوان شکارچی-گردآورنده برای تأمین غذا و بقا ناچار به فعالیت بدنی بسیار بیشتری بودند. با این حال کارمندان در مشاغل اداری در عصر ما، جزو اقشاری هستند که معمولا تحرک کافی ندارند. اگرچه رایانه و سایر فناوریهای پیشرفته، زندگی ما را آسانتر کردهاند اما متأسفانه این راحتی به قیمت به خطر افتادن جدی سلامتمان تمام شده است. تحقیقات پزشکی بهوضوح نشان میدهد که نشستن طولانیمدت میتواند به مشکلات جسمانی جدی و تهدیدکننده منجر شود که حتی ممکن است طول عمر انسان را کاهش دهند. مقایسه خطرات ناشی از نشستن طولانی با عوارض سیگار متخصصان، کاهش تناسب بدن را با کمتحرکی مرتبط دانسته و دریافتهاند که کمتحرکی خطر ابتلا به بیماریهای قلبی-عروقی را افزایش میدهد. مطالعات تازه پزشکی نشان داده است نشستن طولانی و بیوقفه در مقایسه با سیگار کشیدن، جان افراد بیشتری را میگیرد زیرا تعداد افرادی که در طول روز، زیاد مینشینند بیشتر از افراد سیگاری است. عوارض سلامتی ناشی از نشستن طولانی نیز به مراتب بیشتر است. در واقع، نشستن زیاد و پیوسته با بسیاری از بیماری ها و مشکلات جسمی مزمن از جمله بیماریهای قلبی عروقی، دیابت شیرین، چاقی، فشار خون بالا، چربی خون بالا، کمردرد، تورم مچ پا و ... مرتبط دانسته شده است. انقلاب صنعتی موجب گذار مردم از جوامع کشاورزی به شهرهایی با تراکم بالای کارخانهها و سبک زندگی کمتحرک شد. سپس، ظهور فناوریهای رایانهای از جمله رایانههای قابلحمل موسوم به تلفنهای همراه و همچنین علم رباتیک، انسانها را به کار با ابزارهای الکترونیکی وابسته و اسیر کرد. یکی از پیامدهای آشکارِ سبک زندگیِ مبتنی بر نشستن روی صندلی، این است که افراد نسبت به افرادِ دارای تحرک، کالری کمتری میسوزانند. میزان کالریسوزیِ نشستن تقریباً با خوابیدن برابری میکند. اگر کسانی که بیشتر مینشینند کمتر هم غذا میخوردند، شاید وزن بدنشان ثابت میماند؛ اما افرادی که بیشتر مینشینند معمولاً متناسب با آن از میزان کالری دریافتی خود نمیکاهند. در این صورت، آیا جای تعجب است که چاقی به یک معضل همهگیر تبدیل شده است؟ با توجه به اینکه انسانهای امروزی دائماً با انواع صندلیها احاطه شدهاند، چرا همه دچار چاقی نمیشوند؟ افراد لاغر دارای میزان بالایی از «گرمازایی ناشی از فعالیتهای غیرورزشی» (NEAT) هستند. NEAT همان انرژی است که فرد در زندگی روزمره خود صرف میکند؛ یعنی کالریهایی که پیش از کار، در حین کار، پس از کار و در اوقات فراغت سوزانده میشوند. افراد لاغر روزانه ۲ ساعت و ۱۵ دقیقه بیشتر از افراد چاق سرپا هستند و به قدم زدن میپردازند. چرا افراد چاق NEAT پایینی دارند و چگونه NEAT تنظیم میشود؟ به گزارش پایگاه اطلاعرسانی worksaversystems، متخصصان میگویند NEAT و نقطه مقابل آن یعنی کمتحرکی تا حدی توسط ژنتیک کنترل میشوند. این نشان میدهد که برخی افراد ممکن است از نظر بیولوژیکی مستعد حرکت مداوم باشند در حالی که برخی دیگر برای نشستن به دنیا آمدهاند. همچنین محرکهای محیطی احتمالاً مهمتر هستند. برای کارمندان اداری، دفاتر مدرن افراد را مجبور میکنند که برای بیشتر کارها مقابل کامپیوتر بنشینند. پروتکلهایی برای سلامت کارمندان راهحلهایی وجود دارد که برای جلوگیری از کمتحرکی مؤثرند. ادارات میتوانند پروتکلهایی را برای جلسات پیادهروی تعیین کنند، تعاملاتی مانند پیادهروی در دفتر به جای ایمیل را تشویق کنند و مسیرهای پیادهروی یا میزهای تردمیل نصب کنند. میزهای نشسته/ایستاده در صورت استفاده صحیح، میتوانند امکان سوزاندن کالری بیشتر هنگام کار در حالت ایستاده را فراهم کنند. داشتن راهپلههای روشن، تمیز و جذاب با راهنماهای قابل مشاهده میتواند بالا رفتن از پلهها را بهتر از راهپلههای کمنور، کثیف و نمناک ترویج دهد. مشوقهایی برای عضویت در باشگاههای تناسب اندام فراهم کنید و گزینههای غذایی سالم را در محل کار ارائه دهید. به طور خلاصه، کارفرمایان باید عواقب نشستن طولانی مدت بر سلامتی را درک کنند، به طور جدی تجزیه و تحلیل کنند که کارمندانشان در طول یک روز کاری چقدر باید بنشینند و روشهایی را برای کاهش آن زمان و ترکیب آن با فعالیتهای سوزاندن انرژی بیشتر، ابداع و ترویج کنند.
