در قلب ایتالیا، مزارع عدس بستری برای رشد دهها گونه گل وحشی فراهم کردهاند؛ پدیدهای که یکی از مشهورترین چشماندازهای طبیعی این کشور را رقم میزند. دشتهای مرتفع اطراف روستای کاستلوچیو دی نورچا در منطقه اومبریای ایتالیا، هر سال از اواخر ماه مه تا اوایل ژوئیه میزبان یکی از تماشاییترین مناظر طبیعی اروپا هستند. در این بازه زمانی، پدیدهای موسوم به فیوریتورا (Fioritura) باعث میشود پهنهای وسیع از زمین با نوارهایی به رنگ قرمز، بنفش، آبی، زرد و صورتی پوشیده شود. (BBC) رنگهایی که از دل مزارع عدس میرویند برخلاف تصور بسیاری از گردشگران، عامل اصلی این چشمانداز رنگارنگ خود گلها نیستند، بلکه مزارع سنتی عدس هستند. کشت این محصول شرایط مناسبی را برای رشد دهها گونه گل وحشی فراهم میکند و در نتیجه، دشتها به رنگینکمان طبیعی تبدیل میشوند. گل عدس بهتنهایی بسیار کوچک و کمرنگ است و رنگی میان سفید تا یاسی روشن دارد؛ اما در میان آن، گلهای خودرو مانند شقایق، گل گندم، خردل وحشی، کلزا و نخودفرنگی وحشی رشد میکنند و منظرهای کمنظیر میآفرینند. روستای کاستلوچیو دی نورچا در سال ۲۰۱۶ بر اثر زمینلرزهای شدید آسیب گستردهای دید و بسیاری از ساکنان آن مجبور به ترک محل زندگی خود شدند. امروزه تنها شمار اندکی از مردم بهصورت دائمی در این روستا زندگی میکنند و بسیاری از کسبوکارها به مکانهای موقت منتقل شدهاند. بااینحال، شکوفه سالانه عدس به نمادی از مقاومت و احیای این منطقه تبدیل شده است و هر سال هزاران گردشگر و عکاس را به این روستای کوهستانی میکشاند. محصولی کوچک با شهرت جهانی عدس کاستلوچیو دی نورچا از شناختهشدهترین محصولات کشاورزی ایتالیا است. این عدس که در فاصله ماههای ژوئیه و اوت برداشت میشود، بهدلیل طعم لطیف، بافت خامهای و پوست مقاومش شهرت دارد و از سال ۱۹۹۹ نشان جغرافیایی حفاظتشده اتحادیه اروپا (IGP) را دریافت کرده است. کارشناسان تأکید میکنند که زمان و محل شکوفهها هر سال متفاوت است؛ زیرا کشاورزان زمینهای خود را در زمانهای مختلف زیر کشت میبرند و شرایط آبوهوایی نیز بر شدت و گستردگی رنگها تأثیر میگذارد. با وجود خشکی نسبی بهار امسال، دشتهای کاستلوچیو بار دیگر با نوارهای وسیع شقایقهای سرخ و دیگر گلهای خودرو رنگ گرفتند و یکی از زیباترین مناظر طبیعی ایتالیا را خلق کردند.
کجارو
کجاروکجارو