داور بینالمللی فوتسال ایران، پس از ۲۵ سال حضور در عرصه داوری از تصمیم خود برای خداحافظی گفت و تأکید کرد که کنار رفتنش به معنای فاصله گرفتن از جامعه داوری نیست و قصد دارد تجربه سالها حضور در مسابقات بزرگ بینالمللی را در اختیار نسل جوان قرار دهد. گلاره ناظمی، داور بینالمللی فوتسال ایران درباره خداحافظی پس از ۲۵ سال حضور در عرصه داوری اظهار داشت: واقعیت این است که وقتی به ۲۵ سال گذشته نگاه میکنم، احساس میکنم یک مسیر بسیار طولانی را طی کردهام. من داوری را از ۱۶ سالگی شروع کردم و در تمام این سالها بخش بزرگی از زندگیام با داوری گره خورده بود. شاید زمانی که شروع کردم، رسیدن به اتفاقاتی که بعدها برایم رقم خورد، واقعاً دور از ذهن بود. آن روزها فقط یک علاقه داشتم؛ اینکه داور باشم، پیشرفت کنم و بتوانم در بالاترین سطح ممکن قضاوت کنم، اما در طول این سالها اتفاقات زیادی افتاد. سختیهای زیادی وجود داشت، انتظار کشیدم، تلاش کردم و در نهایت به بخش زیادی از آرزوهایی که در ذهنم داشتم، رسیدم. به همین دلیل فکر میکنم حالا زمان مناسبی است که از این مسیر خداحافظی کنم؛ با افتخار و با خاطراتی که برای همیشه همراه من خواهد بود. وی ادامه داد: وقتی ۱۶ ساله بودم، شاید حتی نمیتوانستم تصور کنم که روزی جام جهانی را تجربه کنم یا در فینال یک مسابقه بزرگ قضاوت داشته باشم. آرزو داشتم پیشرفت کنم، اما اینکه روزی در بالاترین سطح مسابقات جهان حضور داشته باشم، چیزی نبود که بتوانم با اطمینان درباره آن صحبت کنم. به مرور زمان که وارد فضای حرفهای شدم، هدفهایم هم بزرگتر شد. هر مرحلهای که پشت سر میگذاشتم، به خودم میگفتم چرا مرحله بعدی را تجربه نکنم؟ همین نگاه باعث شد هیچوقت به یک موفقیت قانع نشوم. داور بینالمللی فوتسال درباره ورود نسبتاً دیرهنگام به لیست بینالمللی گفت: ۲۵ سال پیش شرایط کمیته داوران با امروز بسیار متفاوت بود. ساختارها، نگاهها و حتی توجهی که امروز به داوران خانم وجود دارد، آن زمان به این شکل نبود. من خیلی دیر توانستم وارد لیست بینالمللی شوم و طبیعتاً این موضوع روی تعداد سالهایی که میتوانستم در بالاترین سطح بینالمللی فعالیت کنم، تأثیر گذاشت. گاهی فکر میکنم اگر زودتر وارد لیست بینالمللی میشدم، شاید فرصت حضور در مسابقات جهانی بیشتری داشتم. شاید میتوانستم بیش از دو جام جهانی را تجربه کنم و حتی در رویدادهای بیشتری حضور داشته باشم، اما نمیخواهم امروز به گذشته با حسرت نگاه کنم. شرایط آن زمان با امروز متفاوت بود و من سعی کردم با همان شرایط، بهترین عملکردی را که میتوانستم داشته باشم، ارائه کنم. ناظمی تصریح کرد: وقتی شروع کردم، آرزو داشتم روزی در مسابقات بزرگ قضاوت کنم. بعد به جام ملتهای اروپا رسیدم، جام جهانی را تجربه کردم، در جام باشگاههای جهان حضور داشتم و در جام ملتهای آسیا قضاوت کردم. قضاوت فینال المپیک جوانان هم یکی از اتفاقات بسیار مهم دوران حرفهای من بود. حضور در چنین مسابقاتی برای هر داوری ارزشمند است و برای من که مسیرم را از ۱۶ سالگی شروع کرده بودم، معنای دیگری داشت. در سال ۲۰۱۹ نیز حضور من در نخستین دوره جام ملتهای فوتسال زنان اروپا و قضاوت دیدار نیمهنهایی اسپانیا و روسیه اتفاق بسیار مهمی در کارنامهام بود. وی در پاسخ به این سوال که کدام مسابقه برای شما خاطرهانگیزتر بود، افزود: واقعاً انتخاب یک مسابقه سخت است. هر مسابقه بزرگ برای من یک تجربه جدید بود. فینال المپیک جوانان، جام ملتهای اروپا، جام باشگاههای جهان و جام جهانی هر کدام خاطره خاص خودشان را دارند، اما چیزی که برای من مهمتر از نتیجه هر مسابقه بود، احساسی است که قبل و بعد از آن تجربه داشتم. وقتی وارد زمین میشوید، دیگر گذشته شما اهمیتی ندارد. مهم این است که همان لحظه بهترین تصمیم را بگیرید. این موضوع در داوری خیلی مهم است. داور بینالمللی فوتسال درباره حضور در مسابقات مردان عنوان کرد: وقتی وارد زمین میشوید، دیگر زن یا مرد بودن شما نباید موضوع اصلی باشد. شما یک داور هستید و باید تصمیم درست بگیرید. این نگاه همیشه برای من مهم بوده است. فکر میکنید بزرگترین دستاوردتان در این ۲۵ سال چه بوده است؟ ناظمی در پایخ به این سوال گفت: اگر بخواهم فقط یک مورد را انتخاب کنم، میگویم اینکه هیچوقت دست از تلاش نکشیدم. ممکن است شرایط همیشه مطابق میل ما نباشد. ممکن است فرصتها دیر برسند. ممکن است دیگران زودتر از ما به جایگاهی برسند که ما برایش سالها تلاش کردهایم، اما اگر خودتان باور داشته باشید که میتوانید، باید ادامه بدهید. برای من شاید مهمترین دستاورد این باشد که به خودم ثابت کردم میتوانم از موانع عبور کنم. وی ادامه داد: هیچ مسیر حرفهای بدون شکست نیست. داوری هم به دلیل ماهیتش، عرصهای است که در آن همیشه باید آماده پذیرش اشتباه و اصلاح آن باشید. گاهی یک تصمیم شما درست است و گاهی اشتباه. مهم این است که از هر اتفاقی چیزی یاد بگیرید. من هم اشتباه داشتهام، ناراحت شدهام، حتی گاهی ناامید شدهام، اما هیچوقت اجازه ندادم یک اتفاق بد، مسیر زندگی حرفهایام را تعیین کند. سختترین بخش داوری برای شما چه بود؟ داور بینالمللی فوتسال در این خصوص اظهار داشت: به نظرم حفظ آمادگی در طول سالهای طولانی. داوری فقط سوت زدن در یک مسابقه نیست. شما باید همیشه آماده باشید؛ از نظر جسمی، ذهنی و روحی. از طرفی باید قوانین را بهروز بدانید، شرایط مسابقات را بشناسید و بتوانید در کسری از ثانیه تصمیم بگیرید. وقتی ۲۰ یا ۲۵ سال از عمرتان را در این مسیر میگذارید، طبیعی است که خستگی هم وجود داشته باشد. ناظمی افزود: خداحافظی احساس عجیبی است. از یک طرف خوشحالم که توانستم با یک کارنامهای که بخش زیادی از آرزوهای دوران جوانیام را در آن میبینم، کنار بروم ولی از طرف دیگر، داوری بخش بزرگی از زندگی من بوده و طبیعتاً خداحافظی آسان نیست، اما فکر میکنم هر مسیری یک نقطه پایان دارد و مهم این است
