کانال ۱۲ اسرائیل نوشت: پس از جنگ سخت با ایران، به نظر میرسد کشورهای خلیج فارس در حال اتخاذ راهبردی غافلگیرکننده هستند: نزدیکی بیشتر به تهران و فاصله گرفتن محتاطانه از اسرائیل. با آسیب دیدن پایگاههای آمریکا، خسارتهای سنگین اقتصادی و نگرانی از وقوع دور تازهای از درگیریها، پایتختهای منطقه به این نتیجه رسیدهاند که قدرت ایران همچنان پابرجاست و اکنون میکوشند نظم امنیتی جدیدی را شکل دهند که مانع سرایت درگیریهای آینده به خاک آنها شود. به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: پس از جنگ با ایران، واقعیتی جدید در عرصه امنیتی و سیاسی خاورمیانه در حال شکلگیری است؛ واقعیتی که نشان میدهد کشورهای خلیج فارس در حال نزدیک شدن به ایران هستند و شاید تا حدودی نیز از اسرائیل فاصله میگیرند؛ این در حالی است که در طول هفتههای دشوار جنگ، ایران حملات گستردهای علیه همین کشورها انجام داد، در حالی که اسرائیل ــ دستکم بر اساس برخی گزارشها ــ تا حدی به آنها کمک کرده بود. بیشتر کشورهای خلیج فارس و بهطور کلی بخش بزرگی از خاورمیانه، از جنگی که اسرائیل و ایالات متحده علیه ایران به راه انداختند، آسیبدیده و فرسوده خارج شدند. سپاه پاسداران حملات شدیدی علیه بسیاری از این کشورها انجام داد و حتی کشورهایی مانند قطر و عمان که از مهمترین میانجیها و شرکای تهران به شمار میروند نیز هدف حملات سنگین قرار گرفتند. اکنون به نظر میرسد بسیاری از این کشورها در حال بازنگری در معادلات منطقهای خود هستند. کشورهای خلیج فارس تنها طرفی نیستند که پس از جنگ در حال بازاندیشی درباره وضعیت امنیتی منطقه هستند. خود ایالات متحده نیز که دهها پایگاه و مرکز نظامی در منطقه دارد، ممکن است درباره ادامه حضور نظامی خود و شکل آن در آینده تجدیدنظر کند. بر اساس گزارشهایی که طی روزهای اخیر در رسانههایی مانند نیویورک تایمز و والاستریت ژورنال منتشر شده، ایران خسارات سنگینی به پایگاههای آمریکا در خلیج فارس وارد کرده و واشنگتن اکنون در حال بازنگری در نحوه استقرار نیروهای نظامی خود در منطقه است. نزدیکی به ایران؛ نارضایتی از اسرائیل به نظر میرسد کشورهای منطقه در تلاشاند با تقویت روابط با ایران، میزان آسیبپذیری خود در برابر درگیریهای منطقهای را کاهش دهند و همزمان رویکردی محتاطانهتر و محتاطتر نسبت به اسرائیل در پیش بگیرند. پیام این تحولات الزاماً به معنای قرار گرفتن در کنار ایران نیست، بلکه تلاشی برای ایجاد چارچوب امنیتی منطقهای است که مانع از آن شود درگیریهای آینده میان ایران، اسرائیل و آمریکا بار دیگر به خاک کشورهای عربی کشیده شود. یکی از مهمترین نشانههای این تغییر، تلاش برای آغاز گفتوگوهای منطقهای پس از جنگ است. عراق اعلام کرده که آماده میزبانی نشستی میان ایران و کشورهای خلیج فارس برای بررسی امنیت منطقه و پایان دادن به پیامدهای جنگ است. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، نیز از این ابتکار استقبال کرده، اما همزمان بار دیگر بر مطالبه تهران مبنی بر خروج نیروهای خارجی ــ بهویژه نیروهای آمریکایی ــ از منطقه تأکید کرده است. عراقچی در دیدار اخیر خود در بغداد با قاسم الاعرجی، مشاور امنیت ملی عراق، اعلام کرد که تهران آماده همکاری با همسایگان عرب خود برای ایجاد «چارچوب امنیتی جدید منطقهای که حضور قدرتهای نظامی خارجی را منتفی کند» است. او همچنین تأکید کرد که هرگونه ترتیبات جدید باید شامل همکاریهای اقتصادی نیز باشد. برآوردها نشان میدهد که تماسهای ایران و کشورهای خلیج فارس دیگر تنها به کانالهای محرمانه و دوجانبه محدود نیست، بلکه به سمت ایجاد سازوکار امنیتی گستردهتر منطقهای حرکت میکند؛ سازوکاری که در آن ایران، بهعنوان مهمترین بازیگر تأثیرگذار بر نظم منطقهای، نقشی محوری خواهد داشت. گفتوگوهای بغداد و تهران نیز نشان میدهد که بحثها تنها بر آتشبس فعلی متمرکز نیست، بلکه هدف، طراحی ترتیبات امنیتی آینده در منطقه خلیج فارس است. ثبات، مهمترین اولویت کشورهای خلیج فارس مهمترین اولویت کشورهای خلیج فارس، حفظ ثبات، کاهش آسیبپذیری در برابر درگیریها و حفظ آزادی عمل سیاسی است. آنها تمایلی ندارند به یک جبهه رسمی علیه ایران بپیوندند، بلکه میخواهند از تکرار حملات موشکی، آسیب به زیرساختها، اختلال در خطوط کشتیرانی یا اقدامات تلافیجویانهای که مستقیماً به آنها آسیب میزند، جلوگیری کنند. جنگ با ایران و حملات مستقیمی که این کشورها تجربه کردند، تا حد زیادی باور دیرینه پادشاهیها، شیخنشینها و امارتهای عربی را در هم شکست؛ کشورهایی که طی سالهای گذشته خود را نماد ثبات، ثروت و پیشرفت میدانستند. تصویر شهرهایی مانند ابوظبی بهعنوان مراکز امن تجارت و سرمایهگذاری بهشدت آسیب دید و این کشورها از نخستین طرفهایی بودند که هزینههای جنگ را پرداختند. خسارتهای اقتصادی و نبرد بر سر تنگه هرمز آسیبها تنها به وجهه و احساس امنیت محدود نشد، بلکه مهمتر از آن، اقتصاد این کشورها نیز ضربه خورد. بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران، پیش از همه به خود کشورهای خلیج فارس آسیب زد؛ کشورهایی که از بزرگترین صادرکنندگان نفت و گاز جهان هستند و ناگهان مهمترین مسیر صادرات و منبع درآمد خود را از دست دادند. کشوری مانند بحرین که وابستگی کامل به صادرات پایدار نفت دارد، با افزایش شدید کسری بودجه خود مواجه شد. در همین چارچوب، امارات متحده عربی هشدار داد که تنگه هرمز نباید به «غنیمت جنگی» تبدیل شود. این موضع نشاندهنده نگرانی گسترده کشورهای خلیج فارس است که مبادا رقابت قدرتهای منطقهای و بینالمللی، اقتصاد و مسیرهای حیاتی تجارت دریایی آنها را به ابزاری برای چانهزنی تبدیل کند. عمان، که مقاله از آن با عنوان «شریک ایران در تنگه هرمز» یاد میکند، به نظر میرسد در وضعیت دشواری قرار گرفته است. از یک سو، مسقط نمیخواهد ایران را خشمگین کند و با طرح تهران برای دریافت عوارض و هزینههای عبور از تنگه مخالفت کند؛ و