درخشش یان دیومانده مقابل الچه، رقابت برای حضور در ترکیب اصلی رئال مادرید را جدیتر کرده و این ستاره جوان را در کانون توجه قرار داده است. دیدار رئال مادرید برابر الچه، فرصت دیگری بود تا یان دیومانده تواناییهایش را به نمایش بگذارد؛ بازیکنی که با تغییر پست در جریان مسابقه، هم در نقش بازیساز و هم بهعنوان مهاجمی خطرناک ظاهر شد. دیومانده که پس از دیدار برابر رایو وایکانو، برای دومین بار در ترکیب اصلی رئال مادرید قرار گرفت، فراتر از یک نمایش مبتنی بر سرعت و مهارت ظاهر شد. او در سمت راست زمین با حرکات ترکیبی و بازیسازی به تیم کمک کرد و پس از انتقال به جناح چپ، چهرهای تهاجمیتر و سرنوشتساز از خود نشان داد. روزنامه آاس در تمجید از عملکرد این بازیکن نوشت: «رویکرد ژوزه مورینیو در مدیریت تواناییهای این استعداد جوان را میتوان در چارچوب پیشرفت تدریجی و صبر درک کرد، اما میان صبر در مربیگری و سهلگیری تاکتیکی تفاوت بسیار زیادی وجود دارد.» این روزنامه همچنین تأکید کرد دیومانده هنوز ظرفیت زیادی برای پیشرفت دارد، اما بخشی از تواناییهای بالقوه او نیز از همین حالا در حال نمایان شدن است. آاس معتقد است رئال مادرید بازیکنی در اختیار دارد که میتواند روی چمن بدرخشد. عملکرد دیومانده در ورزشگاه مارتینز والرو نمونهای از توانایی او برای استفاده از فضاها متناسب با پستش بود؛ بازیکنی که در سانتیاگو برنابئو هنوز با تردیدهایی هنگام عقب رفتن روبهرو میشود، اما هر بار که برای دریبل زدن اقدام میکند، واکنش مثبت هواداران را به همراه دارد. تغییر پست و درخشش در سمت چپ یکی از مهمترین نکات عملکرد دیومانده برابر الچه، توانایی او در تطبیق با تغییرات تاکتیکی بود. او بازی را در سمت راست آغاز کرد؛ جایی که برخلاف معمول، نفوذهای عمقی و مستقیم کمتری داشت. با این حال، با ارسالهای عمیقتر و بازی متعادل، توانست وظایفش را در این جناح به خوبی انجام دهد. تغییر اصلی در دقیقه ۶۸ اتفاق افتاد؛ زمانی که وینیسیوس جونیور از زمین خارج شد و دیومانده به سمت چپ رفت؛ پستی که بیشتر با ویژگیهای او همخوانی دارد. در این جناح، نسخه خطرناکتر دیومانده نمایان شد. او در موقعیتهای یکبهیک مدافعان را به چالش کشید، با توپ به سمت داخل حرکت کرد و با پای تخصصیاش ضربات خطرناکتری به سمت دروازه زد. اگرچه در تئوری، جناح چپ متعلق به وینیسیوس است، دیومانده با عملکردش پیام روشنی برای مورینیو فرستاد؛ اینکه میتواند در این منطقه نیز جانشین مناسبی باشد و با بازی مستقیم و نفوذهایش در سرنوشت مسابقات تأثیر بگذارد. آمار چشمگیر دیومانده آمار نیز عملکرد همهجانبه دیومانده را تأیید میکند. او برابر الچه در زمینه خلق موقعیت در رئال مادرید در صدر قرار گرفت و با کیلیان امباپه و آردا گولر در این بخش برابر بود. دیومانده با ۱۲ پاس به یکسوم هجومی زمین، در رتبه سوم قرار گرفت و در تعداد ارسالها نیز سوم شد؛ تنها یک ارسال کمتر از ترنت الکساندر آرنولد و آردا گولر که مسئولیت ضربات ایستگاهی را بر عهده داشتند. تأثیر او اما فقط به فاز هجومی محدود نشد. دیومانده بیش از هر بازیکن دیگری در رئال مادرید توپگیری کرد و بیشترین مداخله دفاعی موفق را نیز به ثبت رساند. این عملکرد دفاعی به الکساندر آرنولد کمک کرد تا تهدید وینگرهای الچه را کنترل کند و سیستم حریف را که بر پیشروی مدافعان کناری استوار بود، تحت تأثیر قرار دهد. دیومانده بار دیگر نشان داد مهاجمی است که علاوه بر تواناییهای هجومی، آمادگی فداکاری دفاعی و اجرای کامل وظایف تاکتیکی را نیز دارد. پادشاه دریبلها؛ بالاتر از یامال دریبل همچنان یکی از مهمترین ویژگیهای بازی دیومانده است؛ آماری که در هفتههای اخیر بیش از هر بخش دیگری توجهها را به خود جلب کرده است. طبق گزارش آاس، دیومانده مقابل الچه ۷ مورد از ۹ تلاش خود برای دریبل را با موفقیت پشت سر گذاشت. همین تعداد دریبل موفق، معادل نیمی از مجموع دریبلهای موفق رئال مادرید در کل مسابقه بود؛ رئال در مجموع ۱۴ دریبل موفق داشت. نکته جالب این بود که امباپه و وینیسیوس حتی یک دریبل موفق هم ثبت نکردند. امباپه سه بار تلاش کرد و وینیسیوس یک بار، اما هیچکدام موفق نشدند. در نتیجه، بخش عمده بار نفوذهای انفرادی رئال مادرید در این مسابقه بر دوش دیومانده قرار گرفت. این آمار با روند کلی عملکرد او در لالیگا نیز همخوانی دارد. دیومانده با پیراهن رئال مادرید بهطور میانگین ۵.۲۰ دریبل موفق در هر ۹۰ دقیقه ثبت کرده و از این نظر در صدر جدول قرار دارد. لامین یامال، ستاره بارسلونا، با ۴.۳۰ دریبل موفق در هر ۹۰ دقیقه در رده بعدی قرار دارد و بوگا از مالاگا و اَجیوکه از سویا نیز هر کدام میانگین ۴.۰۰ دریبل موفق در هر ۹۰ دقیقه را ثبت کردهاند. رقابت برای ترکیب اصلی دیومانده تاکنون تنها در ۲۵۶ دقیقه از مجموع ۶۳۰ دقیقه بازیهای رئال مادرید در این فصل به میدان رفته که معادل ۴۰ درصد از دقایق ممکن است. با این حال، ۶۳ درصد از این دقایق تنها در دو بازی اخیر رقم خورده است. او برابر رایو وایکانو ۷۲ دقیقه و مقابل الچه ۸۹ دقیقه بازی کرد؛ دو مسابقهای که نشان میدهند نقش او در تیم مورینیو در حال تغییر است. با توجه به عملکرد آردا گولر در هفتههای اخیر، احتمال دارد دیومانده در دیدار برابر اتلتیکومادرید در ورزشگاه متروپولیتانو کار را از روی نیمکت آغاز کند. با این حال، درخشش اخیر او رقابت برای حضور در ترکیب اصلی را بیش از پیش داغ کرده است. آاس در پایان گزارش خود این رقابت میان استعدادهای جوان رئال مادرید برای رسیدن به ترکیب اصلی را، با وجود دشواری تصمیمهای مورینیو، یک «دوراهی شیرین» توصیف کرد؛ شرایطی که هر مربیای دوست دارد با آن مواجه شود. همچنین بخوانید: هشدار جدی برای مورینیو؛ رئال مادرید در آستانه دربی فرو ریخت
