بررسیها نشان میدهد اکنون ظرفیت نیروگاههای تجدیدپذیر کشور در کمتر از دو سال از هزار و ۲۲۵ مگاوات به حدود ۵ هزار و ۵۰۰ مگاوات رسیده است و به گفته مسوولان برنامهریزی شده تا پایان سال این ظرفیت به ۱۲ هزار مگاوات افزایش یابد. در دولت چهاردهم ظرفیت نیروگاههای تجدیدپذیر کشور رشد قابل توجهی داشته و طی کمتر از دو سال بیش از ۴ هزار و ۲۰۰ مگاوات به ظرفیت نصبشده این نیروگاهها افزوده شده است. این روند در شرایطی محقق شده که کشور با تحریمها، محدودیتهای حملونقل، جنگ و سایر مشکلات روبهرو بوده است. اما طبق اعلام معاون وزیر نیرو، با حمایت دولت و برنامهریزیهای انجام شده، توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر با سرعت ادامه دارد و این امیدواری وجود دارد که تا پایان سال ظرفیت این نیروگاهها به ۱۲ هزار مگاوات برسد. برنامه دولت چهاردهم برای دستیابی به ظرفیت ۳۰ هزار مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر، به گفته طرزطلب اینگونه است که احداث ۲۵ هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی و ۵ هزار مگاوات نیروگاه بادی پیشبینی شده است. بر این اساس توسعه نیروگاههای بادی در مناطق شرقی کشور آغاز شده و تلاش میشود با افزایش سرعت اجرای پروژهها، این نیروگاهها نیز هرچه سریعتر وارد مدار تولید شوند. همچنین سیاست دولت و رئیسجمهور کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی و توسعه تولید برق از منابع تجدیدپذیر است و ساتبا تحقق این هدف را با جدیت دنبال میکند. طبق اعلام وزارت نیرو، هرچند هدفگذاری دولت برای احداث ۱۲ هزار مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر بر اساس برنامه هفتم توسعه بوده اما به اذعان کارشناسان، برای رسیدن به اهداف تعیین شده سرعت احداث نیروگاه تجدیدپذیر باید ۲۰ برابر شود و دولت باید راهکارهایی برای افزایش تولید و پوشش کسری موجود را در دستور کار قرار دهد. در این راستا، استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر راهکار مناسبی است. اما آیا با توجه به شرایط اقلیمی میتوانیم تمام بیابانهای موجود در کشور را نیروگاههای تجدیدپذیر ایجاد کنیم؟ به گفته مسوولان، بررسیها نشان میدهد برای انتقال تا ۱۰ هزار مگاوات مشکلی نخواهیم داشت و تنها کافی است با جذب سرمایهگذار، سرمایه لازم برای توسعه شبکه را فراهم کنیم. برای انتقال برق ۱۰ تا ۲۰ هزار مگاوات باید کمی بیشتر در زیرساخت شبکه توسعه صورت گیرد که هزینه این توسعه شبکه تا این حجم از انتقال برق چندان زیاد نخواهد بود. اما زمانی که قصد تولید و انتقال بیش از ۲۰ هزار مگاوات را داشته باشیم، هزینه آن بسیار بالا خواهد بود. با آغاز دولت چهاردهم و بر اساس برنامه هفتم توسعه هدفگذاری دولت برای احداث ۱۲ هزار مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر صورت گرفت. در دولت سیزدهم نیز ۱۰ هزار مگاوات هدفگذاری شده بود اما در طول کل دوره حدوداً سه ساله دولت قبلی، کمتر از چهارصد مگاوات احداث نیروگاه تجدیدپذیر انجام شد. آینده روشن انرژی های تجدیدپذیر در ایران در این راستا، بخش خصوصی تلاش خود را در حوزه نیروگاه سازی انجام میدهد ولی برای تسریع روندها لازم است تصمیمات حاکمیتی (مجوزهای محیط زیست، منابع طبیعی و موضوع تامین مابع مالی) نیز سرعت گیرد و با توجه به شرایط اقلیمی این موضوع برای کشورمان توجیه بسیار خوبی دارد و در نتیجه مبحث استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر آینده بسیار روشنی خواهد داشت. تجدیدپذیر، انرژی لوکس نیست انرژیهای تجدیدپذیر اقتصادیترین روش تامین برق در دنیا است. براساس برآورد صورت گرفته هزینه تولید برق نیروگاههای فسیلی با محاسبه میزان آب مصرفی، انتشار دی اکسید کربن و... به حدود هشت تا ۱۱ سنت در هر کیلووات ساعت میرسد ولی این رقم برای انرژیهای تجدیدپذیر به حدود چهار تا پنج سنت برای هر کیلووات ساعت کاهش پیدا کرده است و این رقم همچنان کمتر خواهد شد. از این رو تولید برق تجدیدپذیرها ارزانترین روش تولید انرژی در دنیا است. به گفته کارشناسان، در شرایط تحریمها که امکان صادرات نفت محدود شده است این آمادگی در میان شرکتهای فعال تجدیدپذیر وجود دارد که در ازای تولید برق تجدیدپذیر و دریافت نقد صورت حسابهای خود، نفت و فرآوردههای نفتی دریافت کنند که این مسئله بر علاوه اشتغالزایی، ایجاد منابع لازم برای توسعه زیرساختها و صنعت برق میتواند مشکل صادرات نفت را برطرف کند. بر این اساس کارآفرینی و اشتغال، جلوگیری از مهاجرت روستاییان به شهرها، عدم نیاز به سوخت های فسیلی و مصرف آب، فاصله کم تولید تا مصرف، جلوگیری از تولید دی اکسید کربن، تولید حداکثری در پیک تابستان و عدم اتلاف انرژی در انتقال از جمله مزایایی است که انرژیهای تجدیدپذیر به همراه دارند که این فواید در کنار پتانسیل بالای کشورمان برای تولید انرژی پاک نشان میدهد که ایران میتواند پیشتاز این صنعت در منطقه باشد.
