سرمربی اسبق استقلال شرایط موجود در این باشگاه را به نقد کشید و دست به افشاگریهای کمنظیری زد. پرویز مظلومی طی ماههای اخیر سکوت اختیار کرده بود و ترجیح میداد وضعیت استقلال را از دور نظارهگر باشد اما این سکوت در گفتگویی بی پرده با خبرورزشی شکسته شد. با سرمربی اسبق استقلال که سابقه حضور در هیئت مدیره این باشگاه را نیز دارد، از هر دری صحبت کردیم که حاصل آن را در ادامه میخوانید: استقلال میتوانست ۵ ستاره شود هفتم مرداد ۱۳۷۰ برای من و بسیاری از استقلالیها یادآور خاطرهای شیرین است. روزی که در بنگلادش برای دومین مرتبه قهرمان جام باشگاههای آسیا شدیم و ستاره دوم را روی پیراهن استقلال نشاندیم. من در آن مسابقات دستیار اول مرحوم منصور پورحیدری بودم. استقلال همین حالا پرافتخارترین تیم ایرانی در آسیا محسوب میشود اما باور کنید ما میتوانستیم سه مرتبه دیگر هم قهرمان آسیا شویم. دقیقاً چند ماه پس از اینکه در بنگلادش قهرمان شدیم، دوباره جام باشگاههای آسیا برگزار شد و ما در قطر به فینال رسیدیم اما با بدشانسی و در ضربات پنالتی بازی را به الهلال عربستان واگذار کردیم. شرایط در آن مسابقه بسیار خاص بود چون در نیمه نهایی الریان قطر که میزبان بازیها بود را شکست دادیم و هوادارانش آنقدر عصبانی شدند که کفش و دمپاییهای خود را به سمت ما پرتاب کردند. در یکی از این صحنهها، شاهرخ بیانی عصبانی شد و دمپایی پرت شده را به سمت خود تماشاگران انداخت که داور او را اخراج کرد و از بازی فینال محروم شد. در جدال فینال هم بهترین پنالتی زنان ما یعنی حسنزاده، سرخاب و مرفاوی ضربات خود را خراب کردند و از بدشانسی، احمدرضا عابدزاده هم نتوانست پنالتی بگیرد تا به الهلال ببازیم و دوم شویم. اردیبهشت سال ۱۳۷۸ من در استقلال نبودم اما این تیم با هدایت مرحوم ناصر حجازی به فینال رسید و همه ما با تمام وجود دلمان میخواست قهرمان شود. همان بازی معروف فینال مقابل جوبیلو ایواتا که بالغ بر ۵ فرصت بسیار خوب را از دست دادیم و دوباره نایب قهرمان شدیم. البته یک بار دیگر نیز در فروردین سال ۱۳۸۱ تا آستانه قهرمانی رفتیم و همه چیز مهیا بود اما متاسفانه یک اتفاق عجیب، آرزوهایمان را به باد داد. استقلال با هدایت آقای پورحیدری و دستیاری من به نیمه نهایی جام باشگاههای آسیا در سال ۲۰۰۲ رسیده بود و مرحله پایانی به میزبانی تهران برگزار میشد. ما در نیمه نهایی به مصاف تیم آنیانگ ال جی کره جنوبی رفتیم و در شرایط عادی کاملاً برتر از این تیم بودیم اما بارش شدید باران کیفیت زمین ورزشگاه آزادی را خراب کرد و اصلاً فکر میکردیم مسابقه برگزار نمیشود به همین دلیل بچهها ساکهای خود را برداشتند تا به اتاق برگردند اما نماینده کنفدراسیون گفت قرارداد پخش تلویزیونی داریم و باید بازی برگزار شود. در آن مسابقه کرهایها دو بازیکن برزیلی داشتند که اصلاً انگار سالیان سال به جای فوتبال، واترپلو بازی کرده بودند چون به راحتی هرچه تمامتر در زمین گل آلود و آب گرفته آزادی بازی کردند و کار را برای حریف درآوردند. آن مسابقه را در حالی دو بر یک باختیم که محمد نوازی تنها پنالتی عمر خود را خراب کرد. توپ تا لب خط گل میرسید ولی چون زمین گل آلود بود داخل نمیرفت. دو روز بعد از این اتفاق، وقتی هوا صاف شد، نماینده ازبکستان را در بازی ردهبندی با ۵ گل شکست دادیم و سوم شدیم اما حسرت آن مسابقه همیشه در دلم میماند. ناصر حجازی همه ما را قسم داد؛ هیچکس تبانی نکرد در بنگلادش سال ۱۳۷۰ که هفتم مرداد سالگرد قهرمانی آن محسوب میشود، قبل از شروع بازیها اردوی بسیار خوبی در ساری داشتیم و حسابی سختی کشیدیم تا آماده شویم. تیم ما همان زمان ۷ ملی پوش داشت و مملو از ستاره بودیم، اینکه میگویند سطح مسابقات پایین بود را هم اصلاً قبول ندارم چون اولاً نمایندگان کره شمالی و چین در واقع استخوانبندی تیمهای ملی کشورشان بودند و در ثانی، محمدان بنگلادش هم همان تیمی بود که توانست پرسپولیس را شکست بدهد. تازه دوستان فراموش نکنند ما در مرحله مقدماتی توانستیم السد قطر را حذف کنیم. یک تیم فوق العاده قدرتمند که ابراهیم قاسمپور و مجید نامجو مطلق در آن توپ میزدند. شرایط در بنگلادش برای اقامت تیم واقعاً بد بود چون این کشور آن زمان به لحاظ بهداشتی در وضعیت کاملاً نامناسبی بود. ببینید اوضاع چقدر بد بود که من به مرحوم ناصر حجازی که آن زمان هدایت محمدان بنگلادش را بر عهده داشت، گفتم: ناصر، تو چطوری اینجا زندگی میکنی؟ البته بنده خدا چارهای نداشت چون برای مربیگری رفته بود. اینکه میگویند حجازی و پورحیدری برای صعود محمدان بنگلادش با یکدیگر تبانی کرده بودند اصلاً حرف درستی نیست و کاملاً بیاساس است چون دقیقاً به خاطر دارم مرحوم حجازی شب قبل از بازی به اردوی ما آمد و گفت: همه شما را قسم میدهم هرچه در توان دارید، داخل زمین بگذارید و جوانمردانه بازی کنید. اتفاقا بازی بسیار جذابی هم شد و در نهایت با نتیجه مساوی یک بر یک به پایان رسید. استقلال صعود کرده بود و حتی اگر میباخت هم صدرنشین باقی میماند اما محمدان بنگلادش باید بازی را میبرد تا صعود کند ولی چون کار با مساوی خاتمه یافت، تیم حجازی حذف شد. اگر قرار بر تبانی ناصرخان و منصورخان بود، پس چرا محمدان حذف شد؟ استقلال قهرمان شد، پنهانی زمین گرفتند این کاملاً درست است که بابت قهرمانی استقلال در جام باشگاههای آسیا، به هر کدام از ما فقط یک خط تلفن ثابت دادند اما بگذارید به شما بگویم که بعضی آدمها، همان زمان از مزایای دیگری هم استفاده کردند و به واسطه قهرمانی استقلال، کانال زدند و زمین گرفتند! آن افراد خودشان میدانند منظورم چه کسانی هستند. اتفاقاً من در همین رابطه با آقای پورحیدری صحبت کردم و گفتم شما سرمربی تیم هستید و بیشترین نقش را در این قهرمانی داشتید پس چرا قضیه را دنبال نمیکنید؟ گفت ولش کن، ما به عشق مردم بازی کردیم. با جامهای ما در استقلال پز میدهند واقعا وقتی شرایط فوتبال امروز ایران میبینم،
