مدیریت بهانه؛ از لیگ به تیم ملی یا از تیم ملی به لیگ؟ وقتی مدیران فوتبالی به جای عذرخواهی و محاکمه، منت سر فوتبال و هوادار می‌گذارند!

در دیدار پرسپولیس و چادر ملو تعداد جلسات تمرین نماینده اردکان بارها به رخ بیننده کشیده شد! اینکه در فوتبال ما هرکس خود را رئیس میداند و نیازی به پیروی از قوانین و تبعیت از فدراسیون و سازمان لیگ نمیبیند، به ضعف مشترک مدیران در سطح ملی و باشگاهی برمیگردد. متولی فوتبال برنامهای را اعلام میکند و یک باشگاه به خود اجازه میدهد بگوید آن را قبول ندارم و بازی نمیکنم! بدون هیچ دلیل و منطق فوتبالی یا انسانی! اما بعد، با یک تلفن از بالا همان آدمها که دنبال دلیل و بهانه منطقی برای بازی نکردن بودند، سر خود را پایین انداخته و به میدان میآیند! تا اینجا داستان همیشگی در فوتبال ماست، اما چیزی که در بازی پرسپولیس و چادرملو برای انتخاب نماینده ایران در آسیا بیش از بقیه به چشم آمد، تکرار اتفاقات تیم ملی در جام جهانی بود! امیر قلعه نویی و شاگردانش از هر فرصت در جام جهانی و پیش از آن، چه در داخل و چه خارج از کشور استفاده و هرجا میکروفون و دوربینی میبینند، با فهرست کردن کمبودها شروع به بهانه جویی کرده و در حقیقت دنبال تطهیر خود در صورت ناکامی و شکست در بازیهای بعدی هستند که بگویند تقصیر ما نبود! در حالی که روز اول برای تصاحب صندلیها، همه میدانستند با چه کسانی باید کار کنند و فوتبال ایران چه کمبودها و مشکلاتی دارد، از جمله برای بازی تدارکاتی! چه در سطح ملی و چه باشگاهی! حالا مشخص نیست این روش از تیم ملی به باشگاهها سرایت کرده یا از باشگاهها و داخل به سطح ملی! با وجودی که پرسپولیس از ۲۰ روز قبل تمرینات خود را آغاز و تا این مسابقه ۱۷ جلسه تمرین برگزار کرده بود، چادرملو فقط با دو جلسه تمرین به میدان آمد. نماینده استان یزد هم مثل گل گهر سیرجان ابتدا میگفت بازی نمیکنیم! همان مدیریت خودمختار اما این بهانه جویی فعلی چه معنایی دارد؟ وقتی رقیب شما در این مسابقات تمریناتش را آغاز کرده، چرا شما در خانه نشستید؟ وقتی تمام اهالی فوتبال میدانستند بازیها برگزار میشود، به چه دلیل و بهانه به استراحت ادامه دادید؟ اصلاً سوال اینجاست که بازیکن مربی یا مدیر یک باشگاه برای چه از بیت المال دستمزد میلیاردی میگیرد؟ مگر نه اینکه همیشه باید حرفهای رفتار و آماده مسابقه باشد؟ اگر قرار باشد همینجوری دور هم جمع شویم و برای بازی برویم، پس چرا اسم خود را حرفهای میگذارید؟ و گل داستان آنجایی است که بازوهای رسانهای تیمهای متمول، ماجرا را جوری از خروجیها -بخصوص تلوزیون- جلوه میدهند که انگار به خاطر منت بر سر هواداران و فوتبال دوستان، فداکاری کرده و به میدان آمدهاند! آن هم ۴ بار در ۷ دقیقه پخش بازی! در حالی که این مدیران و مربیان و بازیکنان باید بابت قراردادی که داشتند و به آن برای حضور در تمرینات عمل نکردند، محاکمه و در کمترین حالت برکنار شوند!