گزارش تصویری از مجمع فولاد آلیاژی ایران در سالی که سایه تنشهای نظامی، بحرانهای بیسابقه ناترازی انرژی و فشار شدید نقدینگی بر بدنه صنعت ایران سنگینی میکرد، شرکت فولاد آلیاژی ایران (فولاژ) موفق شد فراتر از پیشبینیهای بازار عمل کند. این غول فولادهای آلیاژی نهتنها از رکود حاکم بر بازار داخلی گریخت، بلکه با ثبت جهش ۸۱ درصدی در حجم صادرات، مسیر جدیدی را برای بقا و توسعه در شرایط جنگی ترسیم کرد. در جریان مجمع عمومی عادی سالانه شرکت برای سال مالی منتهی به اسفند ۱۴۰۴، سهامداران در حالی پای صحبتهای محسن مصطفیپور، مدیرعامل فولاد آلیاژی ایران نشستند که تقسیم ۵۴۰ ریال سود نقدی به ازای هر سهم، پاداش صبوری آنها در یکی از سختترین ادوار اقتصادی کشور بود. جهش بیوقفه در دل بحران؛ تحمیل فشار جنگ هم مانع رشد نشد صنعت فولاد ایران سال ۱۴۰۴ را در شرایطی به پایان رساند که حملات نظامی، اختلال جدی در زنجیرههای حملونقل بینالمللی و توقف فعالیت بخشی از خریداران داخلی و خارجی، بقای بسیاری از بنگاهها را به مخاطره انداخت. با این حال، کارنامه عملیاتی فولاژ نشاندهنده یک الگوی متمایز از تابآوری است. تولید بخش فولادسازی شرکت ۲۰ درصد رشد کرد، حجم فروش کل ۷ درصد بالا رفت و درآمدهای عملیاتی جهش چشمگیر ۴۷ درصدی را ثبت کرد. محسن مصطفیپور در تشریح این دستاورد به سهامداران گفت: آنچه فولاژ را در این طوفان سرپا نگه داشت، اتصال هوشمندانه چهار حلقه کلیدی بود: عملیات چابک، تولید منعطف، بازاریابی فعال و تکیه بر سرمایه انسانی متخصص. اگر اختلالات ترانزیتی ناشی از شرایط جنگی و توقفهای تحمیلی مشتریان رخ نمیداد، سودآوری ما ابعادی بسیار فراتر از ارقام محققشده فعلی به خود میگرفت. اصلاح ساختار مالی؛ مأموریت ویژه فولاژ برای عبور از ناترازی نقدینگی یکی از بندهای کلیدی گزارش مصطفیپور به مجمع، برنامه عبور از فشارهای مالی سنگینی بود که پروژه بزرگ «فولادسازی ۲» (یزد سابق) طی سالهای گذشته به جریان وجوه نقد شرکت تحمیل کرده بود. فولاژ برای برونرفت از این چالش، استراتژی بازسازی ساختار بدهیها را در پیش گرفته است. مدیریت شرکت با ورود به مذاکرات فشرده با صندوق توسعه ملی و بانک توسعه صادرات، موفق به تنظیم مجدد و بلندمدت کردن جدول بازپرداخت تسهیلات شد. هدف از این اقدام، همگامسازی جریان خروجی نقدینگی جهت تسویه بدیها با جریان درآمدی حاصل از به ظرفیت رسیدن فولادسازی ۲ است. با پیشبینی هزینه مالی حدود ۲ هزار میلیارد تومانی (۲ همت) برای سال ۱۴۰۵، اصلاح ساختار مالی و استقرار سیستم برنامهریزی منابع سازمانی (ERP) جهت پایش بهلحظه بهای تمامشده، دیگر یک انتخاب نیست، بلکه شرط حیاتی برای تضمین سودآوری در سالهای آتی است. فولادسازی ۲ و پروژه وایر؛ زنجیره ارزش در انتظار تکمیل پروژه فولادسازی ۲ که پس از نزدیک به دو دهه وقفه سرانجام مدار تولید شد، در حال خروج از «دوره یادگیری» است. تولید مذاب در این واحد نسبت به سال گذشته ۶۰ درصد رشد داشته و هدفگذاری تولید بیش از ۵۰۰ هزار تن برای سال ۱۴۰۵، نشاندهنده عزم شرکت برای بهرهبرداری اقتصادی کامل از این سرمایهگذاری است. با این حال، زنجیره ارزش فولاژ بدون تکمیل «پروژه تولید وایر» ناقص خواهد ماند. پروژه وایر که به دلیل شرایط جنگی و محدودیتهای پیمانکاری با تاخیر در زمانبندی مواجه شده، اکنون گزینه تبدیل شدن به یک «شرکت-پروژه» و تامین مالی مستقیم از بازار سرمایه را پیش رو دارد تا بار مالی آن از دوش هلدینگ اصلی برداشته شود. سه گلوگاه استراتژیک در مسیر دستیابی به ظرفیت ۱.۲ میلیون تنی مدیرعامل فولاد آلیاژی ایران در بخش پایانی گزارش خود، مسیر رسیدن به هدف بزرگ تولید ۱.۲ میلیون تنی را به حل سه گلوگاه زیرساختی منوط دانست: ۱ -تأمین پایدار خوراک: تکیه بر منابع ناپایدار بیرونی جوابگوی ظرفیت جدید نخواهد بود. شرکت تملک یا مشارکت در معادن بالادستی را برای تضمین خوراک آغاز کرده است. ۲- امنیت انرژی: خرید مقطعی برق از بازار آزاد (که در مقاطعی به ۱۲۰ مگاوات رسید) راهحل پایداری نیست. سرمایهگذاری در ظرفیتهای نیروگاهی خودتامین، اولویت اصلی شرکت است. ۳- جریان نقدینگی: مدیریت هزینههای مالی در فاز تکمیلی پروژهها، مرز میان رشد اسمی و رشد سودآور خواهد بود. فولاد آلیاژی ایران با تقسیم سود ۵۴۰ ریالی، به سهامداران خود نشان داد که قادر است ارزشآفرینی را حتی در بدترین شرایط ژئوپلیتیک حفظ کند. با این حال، عبور نهایی از بحران نقدینگی و ناترازی انرژی، نیازمند تحقق کامل استراتژیهای اصلاح ساختار مالی و تامین مواد اولیه پایدار در سال ۱۴۰۵ خواهد بود.
