تهدیدات اخیر علیه زیرساختهای انرژی ایران، با نگاه به معماری امنیتی آمریکا در منطقه، پیچیدگی خاصی پیدا میکند. وابستگی عمیق پایگاههای نظامی کلیدی ایالات متحده به شبکههای برق کشورهای میزبان، یک شبکه وابستگی متقابل استراتژیک را شکل داده که هرگونه اقدام علیه آن، میتواند پیامدهای امنیتی گستردهای برای منافع آمریکا در پی داشته باشد. در این گزارش، چهار نمونه بارز از این وابستگی حیاتی بررسی میشود. ۱. نیروگاه الطویله (امارات متحده عربی)؛ تأمینکننده برق پایگاه الظفره آمریکا نیروگاه الطویله در ابوظبی، با تولید ۶,۰۰۰ مگاوات برق، سهمی معادل ۱۲ درصد از کل برق مصرفی امارات متحده عربی را تأمین میکند. این نیروگاه، نقش کلیدی در تأمین انرژی پایگاه هوایی الظفره دارد؛ پایگاهی که میزبان جنگندهها و پهپادهای استراتژیک آمریکا مانند RQ-4 Global Hawk بوده و پیشتر سابقه هدفگیری توسط ایران را نیز دارد. هرگونه اختلال در برق این نیروگاه، به معنای اختلال مستقیم در توان عملیاتی الظفره خواهد بود. ۲. نیروگاه دیوا (دبی)؛ تأمینکننده برق پایگاه المنهاد نیروگاه دیوا در دبی، با ظرفیت تولید ۹,۶۵۰ مگاوات برق، تأمینکننده ۸۵ درصد از برق مصرفی کلانشهر دبی است. این نیروگاه، شریان اصلی تأمین انرژی برای پایگاه نظامی المنهاد محسوب میشود. المنهاد به عنوان یکی از مراکز حیاتی حضور نظامی آمریکا در جنوب خلیج فارس، با هدفگیری این منبع تغذیه، عملاً از چرخه عملیاتی خارج خواهد شد. ۳. نیروگاه راس لفان (قطر)؛ تأمینکننده برق پایگاه العدید نیروگاه راس لفان در قطر، با تولید ۴,۵۱۱ مگاوات برق، وظیفه تأمین انرژی پایگاه هوایی العدید را بر عهده دارد. العدید به عنوان بزرگترین پایگاه آمریکا در منطقه و مرکز فرماندهی هوایی سنتکام، نقشی بیبدیل در راهبرد نظامی واشنگتن ایفا میکند. اختلال در برق این نیروگاه، به معنای فلج شدن مرکز فرماندهی و کنترل عملیات هوایی آمریکا در غرب آسیاست. ۴. نیروگاه ریاض (عربستان سعودی)؛ تأمینکننده برق پایگاه الخرج نیروگاه ریاض، با ظرفیت تولید ۹,۶۳۶ مگاوات برق، مسئول تأمین انرژی پایگاه هوایی شاهزاده سلطان در الخرج است. این پایگاه به عنوان یکی از مهمترین مراکز پذیرنده داراییهای نظامی آمریکا در خاک عربستان، وابستگی کامل به شبکه برق پایتخت دارد و هرگونه بیثباتی در این منبع تغذیه، امنیت عملیاتی آن را با خطر جدی مواجه میکند. بررسی این چهار نیروگاه نشان میدهد که تأسیسات حیاتی انرژی در امارات، دبی، قطر و عربستان، نه تنها زیرساختهای غیرنظامی، بلکه حلقههای اتصال زنجیره تأمین قدرت نظامی آمریکا در منطقه هستند. بدین ترتیب، هر گونه تهدید یا اقدام علیه شبکههای برق ایران، با یک بازدارندگی متقابل آشکار مواجه است؛ چرا که این نیروگاهها به عنوان شریانهای حیاتی تأمین انرژی پایگاههای نظامی کلیدی آمریکا شناخته میشوند و هر گونه بیثباتی در این منطقه، مستقیماً بر معادلات امنیتی و عملیاتی نیروهای آمریکایی تأثیر خواهد گذاشت.
