مائوریسیو پوچتینو از تمدید قراردادش با تیم ملی آمریکا هیجانزده است، اما اگر شرایط فراهم میشد، ممکن بود تابستان امسال به تاتنهام برگردد. او همچنین احتمال هدایت تیم ملی انگلیس در آینده را رد نمیکند. اگر شرایط طور دیگری رقم میخورد، مائوریسیو پوچتینو تابستان امسال به تاتنهام، تیم محبوبش، بازمیگشت. باشگاه با او تماس گرفته بود و این موضوع احساساتش را برانگیخته بود. هیچ چیزی نمیتوانست او را از این تصمیم منصرف کند؛ حتی احتمال حضور تاتنهام در چمپیونشیپ. واقعاً، مائوریسیو؟ بعد از حضور در جام جهانی با تیم ملی آمریکا و پیش از آن، هدایت تیمهایی مانند چلسی و پاریسنژرمن، حاضر بود فصل جدیدی از دوران مربیگریاش را در دسته دوم فوتبال انگلیس آغاز کند؟ پوچتینو میگوید: «بله، البته. تاتنهام... تنها باشگاهی است که همیشه آمادهام به آن کمک کنم؛ در هر دستهای که باشد.» فوتبال به زمانبندی بستگی دارد و پوچتینو حالا به این فکر میکند که چرا شرایط برای بازگشتش به تاتنهام فراهم نشد. این موضوع، در کنار تمایل او برای زیر نظر داشتن فرصتهای بهتر، یکی از ویژگیهای دوران مربیگریاش بوده است. او هیچوقت از دنبال کردن فرصتهای جدید خجالت نکشیده است. برنامه تاتنهام پس از اخراج توماس فرانک در فوریه این بود که فصل را با ایگور تودور بهعنوان سرمربی موقت به پایان برساند و سپس فهرست گستردهتری از گزینهها را بررسی کند. آنها میدانستند اگر قرار باشد پوچتینو را به خدمت بگیرند، باید منتظر او بمانند، چراکه قراردادش با تیم ملی آمریکا تا پس از جام جهانی اعتبار داشت. او به هیچ وجه نمیتوانست از این چالش کنار بکشد و خودش هم چنین چیزی نمیخواست. اما شرایط تغییر کرد. تودور عملکرد خوبی نداشت و در حالی که تنها هفت بازی به پایان فصل باقی مانده بود، تاتنهام را فقط یک امتیاز بالاتر از منطقه سقوط قرار داد. در نتیجه، مدیران باشگاه سراغ روبرتو دیزربی رفتند؛ مربیای که پس از اخراج فرانک، پیشنهاد تاتنهام را رد کرده بود. دیزربی بهتازگی مارسی را ترک کرده بود و به استراحت نیاز داشت، اما این بار تاتنهام پیشنهادی بلندمدت به او ارائه کرد که نمیتوانست رد کند. به این ترتیب، پوچتینو احساس کرد درِ باشگاهی که از سال ۲۰۱۴ به مدت پنج سال و نیم هدایتش کرده و ارتباطی عمیق با آن ساخته بود، به روی او بسته شده است. او میگوید: «مشکل این بود که زمانبندی هیچوقت مناسب نبود. وقتی آزاد بودم، هیچ تماسی دریافت نکردم و وقتی مشغول به کار بودم، با من تماس گرفتند، اما نمیتوانستم تصمیم بگیرم که برگردم. کمی بدشانسی بود. شاید یک روز شرایط با هم جور شود و این اتفاق رخ دهد. اگر آزاد بودم، قطعاً برمیگشتم. اما آزاد نبودم. داشتم برای جام جهانی آماده میشدم.» آیا درِ تاتنهام واقعاً برای پوچتینو باز بود؟ این باشگاه تأکید کرده که دیزربی پیش از آنکه مجبور شود زودتر از برنامه وارد عمل شود، گزینه اول آنها برای تابستان بوده است. شاید هیچوقت پاسخ این سوال را ندانیم. اما یک چیز روشن است: چنین گمانهزنیهایی و صراحت پوچتینو درباره آنها، بخشی از داستان دوران مربیگری اوست و به جذابیت و اعتمادبهنفس خاص او اضافه میکند. در فوتبالی که محتوای رسانهای بهشدت مدیریت میشود و مربیان به دلیل پایبندی به مواضع رسمی، دستوپایشان بسته است، شنیدن صحبتهای صریح و بیپرده پوچتینو جذابیت خاصی دارد. این مربی ۵۴ ساله از زمانی که در اسپانیول، جایی که در سال ۲۰۰۹ هدایت تیم را برعهده گرفت، بهعنوان مربیای آیندهنگر و کاریزماتیک شهرت پیدا کرد، همواره مشتریان زیادی داشته است. او همیشه ترجیح داده این گزینهها را نزدیک خود نگه دارد و همچنان نیز چنین خواهد کرد. آیا فدراسیون فوتبال آمریکا باید نگران باشد؟ پوچتینو بهتازگی قرارداد چهار ساله جدیدی امضا کرده که او را تا جام جهانی ۲۰۳۰ در این سمت نگه میدارد. با این حال، شاید نگاه کردن به موضوع از این زاویه چندان درست نباشد. بهتر است فدراسیون روی این موضوع تمرکز کند که یکی از مربیان نخبه فوتبال جهان را در اختیار دارد و بپذیرد که او در آینده گزینههای دیگری نیز خواهد داشت. پوچتینو در دوران مربیگریاش بارها با موقعیتهایی مواجه شده که با اندکی تغییر میتوانستند سرنوشت متفاوتی پیدا کنند. در نوامبر ۲۰۱۷، زمانی که شایعاتی درباره احتمال اخراج زینالدین زیدان از رئال مادرید مطرح بود، نام پوچتینو بهعنوان گزینه جانشینی او مطرح شد. با این حال، سرمربی فرانسوی در سمتش ماند و همان فصل نیز لیگ قهرمانان اروپا را فتح کرد. دو روز پیش از فینال مقابل لیورپول، پوچتینو قرارداد بلندمدت جدیدی با تاتنهام امضا کرد. پنج روز بعد، زیدان استعفای شوکهکننده خود را اعلام کرد. این نخستین و البته آخرین باری نبود که نام پوچتینو در ارتباط با رئال مادرید مطرح میشد. نام او در مقاطعی در ارتباط با منچستریونایتد نیز مطرح شد. این باشگاه زمانی که لوئی فانخال را در سال ۲۰۱۶ اخراج کرد، پوچتینو را مدنظر داشت. در سال ۲۰۱۸ نیز پس از برکناری ژوزه مورینیو و انتخاب اولهگنار سولشائر، ابتدا بهعنوان سرمربی موقت، نام پوچتینو در میان گزینهها بود. سولشائر در نهایت جایگاه خود را تثبیت کرد. همچنین پیش از انتخاب اریک تنهاخ در سال ۲۰۲۲، بار دیگر نام پوچتینو مطرح شد. سپس نوبت به تیم ملی انگلیس رسید. زمانی که اتحادیه فوتبال انگلیس پس از یورو ۲۰۲۴ به دنبال جانشین سر گرت ساوتگیت بود، پوچتینو نیز یکی از گزینههای مطرح محسوب میشد. به گفته پوچتینو، او در آگوست همان سال به تیم ملی آمریکا متعهد شده بود؛ یعنی پیش از آنکه اتحادیه فوتبال انگلیس جستوجوی جدی خود را برای انتخاب سرمربی جدید آغاز کند. در نهایت، انگلیس توماس توخل را انتخاب کرد. آیا پوچتینو روزی هدایت انگلیس را برعهده خواهد گرفت؟ او میداند ملیت آرژانتینیاش میتواند مسئلهساز شود؛ به دلیل جنگ فالکلند و همچنین سابقه رقابت دو کشور در زمین فوتبال. دیدار دو تیم در نیمهنهایی جام
