وقتی ایرانی بودن افتخار است... تنها اندکی پس از پایان بازی اخیر تیم های ملی فوتبال ایران و بلژیک در چهارچوب رقابت های جام جهانی فوتبال 2026، شاهد بودیم که شمار قابل توجهی از چهره های مطرح جهان فوتبال و تحلیلگران و رسانه های ورزشی، از عملکرد تیم ملی ایران تمجید کرده و آن را افتخار آمیز توصیف کردند. این مسابقه با تساوی صفر-صفر خاتمه پیدا کرد. با این حال، ایران در قالب این مسابقه، یک گل میل متری مردود داشت و البته که توانست در برابر بلژیک به عنوان یکی از قدرت های جهان فوتبال، چند موقعیت قابل توجه نیز خلق کند. با این همه، در جریان بازی مذکور، صحنه هایی را شاهد بودیم که غرور آفرین بود. واکنش های علیرضا بیرانوند و دوندگی بالای بازیکنان تیم ملی در پُستهای مختلف، ستایش جهانیان را برانگیخت و نشان داد که غیرت ایرانی در هر حوزه ای می تواند حماسه خلق کند. وقتی بازیکنان تیم ملی با چنگ و دندان از دروازه محافظت می کردند و کاری کردند که برخی رسانه های مطرح به کنایه تیتر بزنند که "تنگه بیرانوند نیز بسته ماند!"، همه فهمیدند که ایرانیبودن یعنی افتخار. در شرایطی که تیم ملی فوتبال ایران به دلیل کارشکنی های دولت آمریکا برای هر بازی خود مجبور است خاک آمریکا را ترک کند و عازم مکزیک شود و برای بازی بعد بار دیگر به آمریکا برگردد و در واقع، با شرایطی یکسان با حریفانش در مسابقات حضور نمی یابد، اینکه چنین می درخشد، معنایی ورای زمین فوتبال دارد. اینکه قبل از مسابقات جام جهانی، با کارشکنی های مختلف، کشورهایی که قرار بود با ایران بازی تدارکاتی داشته باشند، خلف وعده می کردند و کار حتی به جایی رسید که بازیکنان تیم ملی دو تیم می شدند و با هم بازی می کردند، گویی بار دیگر این بازیکنان هم قسم شده بودند که حماسه خلق کنند. قبل جام جهانی، آمریکاییها هر کاری کردند تا ایران در مسابقات حاضر نشود با این حال ایران آنطور که اینفانتینو رئیس فیفا گفت، ایرانیان تاکید کردند که حتی اگر شده با اتوبوس هم خود را به مسابقات جام جهانی خواهد رساند. اینجا یعنی فوتبال برای ما ایرانی ها چیزی بیش از یک بازی ورزشی است. اینجا یعنی فوتبال قرار است یک بهانه باشد تا ما بار دیگر نشان دهیم ایرانی بودن یعنی ریشه، غرور و افتخار. این یعنی یک ایرانی، هیچوقت متوقف نمی شود و هیچوقت هم نمی بازد...
الف
الفالف