جایزه «پرنسس آستوریاس» در اسپانیا، نه تنها یک افتخار ملی، بلکه رویدادی با اعتبار جهانی است که اغلب با جوایز نوبل مقایسه میشود. به گزارش خبرفوری، این جایزه که هرساله توسط بنیاد سلطنتی اسپانیا به برجستهترین چهرههای علمی، فرهنگی و ورزشی اهدا میشود، معمولا با احترام و اجماع عمومی همراه است. با این حال، در روزهای اخیر، نام لیونل مسی، اسطوره آرژانتینی فوتبال، به کانون یک بحث داغ و تا حدی غیرمنتظره در اسپانیا تبدیل شده است؛ بحثی که پرسشی چالشبرانگیز را مطرح میکند: آیا یک ورزشکار باید برای دریافت افتخاری در سطح ملی، تنها به «ملیت» آن کشور پایبند باشد؟ گزارشهای اخیر نشان میدهد که بخشی از افکار عمومی در اسپانیا نسبت به اعطای این جایزه به مسی معترض هستند. مخالفان که بیشتر در شبکههای اجتماعی فعالاند، استدلال میکنند که لیونل مسی، با وجود سالها بازی در بارسلونا، نماد تیم ملی آرژانتین است و در تقابلهای ملی، همواره رقیب اسپانیا محسوب میشده است. از دیدگاه این طیف، اعطای یکی از مهمترین جوایز سلطنتی اسپانیا به کسی که عمیقا با پرچم آرژانتین گره خورده، نوعی نادیده گرفتن ارزشهای ملی و میهنپرستانه است. این اعتراضها بازتابی از یک پدیده پیچیدهتر است: تقابل میان «شهروند جهانی» بودن و «وفاداری ملی». مسی که بخش عمده دوران طلایی خود را در کاتالونیا و شهر بارسلونا سپری کرد، نهتنها اسطوره این باشگاه، بلکه یکی از ارکان اصلی پیشرفت لالیگا در دو دهه اخیر بوده است. برای بسیاری از فوتبالدوستان، او بخشی از هویت اسپانیا محسوب میشود، اما برای منتقدان، ملیت آرژانتینی او مانعی است که نمیتوان از آن چشمپوشی کرد. در سوی دیگر میدان، مدافعان این جایزه و کارشناسان ورزشی معتقدند که چنین واکنشهایی، نگاهی تقلیلگرایانه به هنر و ورزش است. آنها یادآوری میکنند که جایزه پرنسس آستوریاس، پاداشی برای خدمت به پیشرفت بشری و استانداردهای والای اخلاقی و فنی است؛ نه صرفا یک مدال میهنپرستانه. از نگاه این گروه، لیونل مسی با سالها درخشش در خاک اسپانیا، نقشی بیبدیل در ارتقای سطح ورزش این کشور و الهامبخشی به نسل جدیدی از فوتبالیستهای اسپانیایی داشته است. به باور آنها، محدود کردن یک افتخار جهانی به مرزهای جغرافیایی، تضادی آشکار با روح بنیاد پرنسس آستوریاس دارد. علیرغم تمام هیاهوی شبکههای اجتماعی و کارزارهای اینترنتی، واقعیت آن است که چنین درخواستهایی فاقد پشتوانه حقوقی یا رسمی هستند. بنیاد پرنسس آستوریاس تاکنون هیچ واکنشی مبنی بر تجدیدنظر در تصمیم خود نشان نداده است. تاریخچه این جایزه نشان میدهد که داوران همواره بر اساس معیارهای حرفهای و تأثیرات جهانی تصمیمگیری میکنند، نه فشارهای گذرا و احساسی افکار عمومی. این جنجال، بیش از آنکه یک پرونده حقوقی باشد، آیینه تمامنمای شرایط حاکم بر دنیای امروز است؛ جایی که مرزهای ملی با جهانیشدن ورزش در تضاد قرار میگیرند. شاید پیام اصلی این ماجرا این باشد که حتی بزرگترین اسطورههای جهان نیز از تیغ تیز نگاههای ناسیونالیستی در امان نیستند. با این حال، بعید به نظر میرسد که این اعتراضهای پراکنده بتواند نام لیونل مسی را از لیست برندگان این جایزه معتبر حذف کند؛ نامی که سالهاست با تاریخ ورزش اسپانیا پیوندی ناگسستنی برقرار کرده است.
