وزارت امور خارجه آمریکا در فوریه سال جاری با فروش یک بسته نظامی جدید به عربستان سعودی موافقت کرد؛ توافقی که راه را برای قراردادی احتمالی به ارزش ۳ میلیارد دلار در حوزه جنگندههای نظامی هموار میکند. برخلاف گمانهزنیهایی که از احتمال خرید جنگنده F-35 Lightning II توسط ریاض حکایت داشت، عربستان در واقع قصد دارد ناوگان جنگندههای برتری هوایی F-15SA Eagle خود را ارتقا دهد. به گزارش روزیاتو، برنامه چند میلیارد دلاری بوئینگ بهطور مشخص با هدف کاهش فاصله فناوری میان F-15SA و F-15EX Eagle II طراحی شده است تا ناوگان نیروی هوایی سلطنتی عربستان (RSAF) به سطحی همتراز با جنگندههای F-15EX نیروی هوایی آمریکا برسد. در واقع، نیروی هوایی آمریکا نیز تنها بخشی از ناوگان فعلی F-15E Strike Eagle خود را حفظ خواهد کرد و در کنار خرید تعداد زیادی F-15EX، جنگندههای F-15E باقیمانده را نیز تحت برنامهای مشابه ارتقا میدهد. عربستان از یک مزیت مهم برخوردار است؛ زیرا F-15SA از همان طراحی بدنه و سامانه پیشرفته کنترل پرواز دیجیتال (پرواز با سیم) استفاده میکند که در F-15EX بهکار رفته است. به همین دلیل، تبدیل این جنگندهها به استاندارد جدید نیازی به بازسازی گسترده سازه ندارد. علاوه بر این قرارداد بزرگ برای پشتیبانی و بهبودهای مکانیکی، عربستان حدود ۵ میلیارد دلار دیگر نیز برای نصب سامانههای جدید و نوسازی ناوگان خود هزینه میکند. از آنجا که F-15SA شباهتهای مهمی با F-15EX دارد، امکان ارتقای آن به سطحی نزدیک به Eagle II فراهم است. در نتیجه، جنگندههای F-15SA عربستان پس از تکمیل این پروژه حتی از F-15E Strike Eagleهای نیروی هوایی آمریکا نیز توانمندتر خواهند بود. اگرچه F-15SA از نظر ساختار بدنه با F-15EX یکسان است، اما مجموعه رایانهها و سامانههای الکترونیکی آن از نظر توانایی میان F-15E Strike Eagle قدیمی و F-15EX Eagle II قرار میگیرد. هر دو جنگنده F-15SA و F-15EX به لطف سامانه پیشرفته پرواز با سیم دارای دو جایگاه تسلیحاتی اضافه برای حمل موشکهای هوابههوا هستند؛ قابلیتی که در نبردهای هوایی اهمیت زیادی دارد. این ویژگی ظرفیت حمل موشک را از ۸ فروند به ۱۲ فروند افزایش داده و آنها را به جنگندههایی با بیشترین ظرفیت حمل تسلیحات در میان نیروهای هوایی کشورهای غربی تبدیل کرده است. جنگنده F-15SA همچنین به همان پردازنده پیشرفته Advanced Display Core Processor II مجهز است که در F-15EX نیز استفاده میشود. این پردازنده توانایی پردازش میلیاردها دستور در هر ثانیه را دارد. این سامانهها نقش کلیدی در نرمافزار معماری باز مأموریت (Open Mission Systems) ایفا میکنند؛ نوعی از معماری که امکان افزودن فناوریهای جدید را در آینده فراهم کرده و به نوعی جنگنده را در برابر تهدیدهای «آیندهنگرانه» یا Future-proof میکند. در مقابل، جنگندههای F-15E نیروی هوایی آمریکا از رایانههای ضعیفتری بهره میبرند و به همین دلیل قادر به اجرای تمام قابلیتهای موجود در F-15SA نیستند؛ هرچند آنها نیز در حال دریافت ارتقاهای مشابه در حوزه جنگ الکترونیک هستند تا بخشی از این فاصله جبران شود. با این حال، حتی پس از پایان این ارتقاها نیز F-15E Strike Eagle از نظر توانایی به سطح جنگندههای F-15SA عربستان یا F-15EX Eagle II نخواهد رسید. از آنجا که این جنگندهها سالهای زیادی در خدمت بودهاند و عمر عملیاتی قابلتوجهی را پشت سر گذاشتهاند، نیروی هوایی آمریکا ترجیح داده است سرمایهگذاری بیشتری روی خرید بدنههای جدید انجام دهد تا ارتقای گسترده هواپیماهای قدیمی. نیروی هوایی آمریکا در حال کاهش تعداد جنگندههای قدیمی F-15 است تا بودجه لازم برای نوسازی ناوگان خود را تأمین کند؛ برنامهای که طی سالهای آینده با ورود نخستین جنگندههای عملیاتی نسل ششم همراه خواهد بود. در این میان، F-15E Strike Eagle که یکی از موفقترین کارنامههای رزمی در تاریخ هوانوردی نظامی را دارد نیز تحت این طرح قرار گرفته است. از مجموع ۲۱۸ فروند F-15E، تنها ۹۹ فروند که به فناوریهای پیشرفتهتر و موتورهای قدرتمندتر مجهز هستند، در خدمت باقی خواهند ماند. نیروی هوایی آمریکا تصمیم گرفته است جنگندههای F-15E مجهز به موتورهای F100-PW-229 را حفظ و نوسازی کند و ۱۱۹ فروند مجهز به موتورهای F100-PW-220 را از خدمت خارج سازد. جنگندههای باقیمانده به سامانه Eagle Passive Active Warning Survivability System (EPAWSS) مجهز خواهند شد؛ سامانهای که برخی از این هواپیماها هماکنون نیز از آن بهره میبرند و توانایی آنها در جنگ الکترونیک را بهطور چشمگیری افزایش میدهد. در مقابل، جنگندههای F-15SA نیروی هوایی سلطنتی عربستان از موتورهای General Electric F110-GE-129 استفاده میکنند؛ همان موتورهایی که روی F-15EX نیز نصب شدهاند. نیروی هوایی آمریکا با استانداردسازی سامانههای الکترونیکی میان F-15E و F-15EX، در حال تبدیل این جنگنده دوران جنگ سرد و «کامیون حمل بمب» به یک پلتفرم بادوام و پرظرفیت برای همکاری با جنگندهها و بمبافکنهای نسل آینده است. F-15E پس از این ارتقاها میتواند بهراحتی با مفاهیمی مانند «Kill Web» و «Combat Cloud» که برای پلتفرمهای نسل آینده طراحی شدهاند، یکپارچه شود. این قابلیت به جنگندههای قدیمی اجازه میدهد در نبردهای آینده نیز در برابر رقبای همسطح عملکرد مؤثری داشته باشند. علاوه بر سامانه پیشرفته جنگ الکترونیک، عربستان قصد دارد جنگندههای F-15SA خود را به رادار آرایه فازی فعال APG-82 ساخت RTX-Raytheon مجهز کند؛ همان راداری که روی F-15EX نیز نصب میشود. این ارتقا بخشی از بسته سختافزاری ۵ میلیارد دلاری نوسازی ناوگان عربستان است. رادار APG-82 برد مؤثر مهمترین موشک هوابههوای F-15 یعنی AIM-120 AMRAAM را در نبردهای فراتر از میدان دید (BVR) به شکل قابلتوجهی افزایش میدهد. ریتون سال گذشته اعلام کرد که با استفاده از این رادار و موشک AI
