به گزارش "ورزش سه"، ارلینگ هالند این روزها داغترین چهره جام جهانی است. چه به خاطر اینکه با هفت گل، درست پشت سر لیونل مسی در جدول گلزنان قرار دارد، و چه بهخاطر جنبه انسانی شخصیتش؛ از شوخی کردن با کودکان اسکورت بازیکنان در تونل ورزشگاه گرفته تا رفتارهای صمیمانهاش، مهاجم نروژ به یکی از جذابترین ستارههای این تابستان تبدیل شده است. حتی از او دعوت شده تا مهمان برنامه مشهور The Tonight Show With Jimmy Fallon باشد؛ اتفاقی که نشان میدهد محبوبیتش در آمریکا تا چه اندازه افزایش یافته است. البته احتمالاً برنامه فشرده نروژ در مسیر تلاش برای قهرمانی جهان، اجازه حضور در آن برنامه را به او نخواهد داد. آیا نروژ واقعاً میتواند قهرمان جهان شود؟ وقتی سال گذشته هالند روی جلد مجله Time رفت، خودش گفته بود شانس نروژ برای فتح جام جهانی فقط نیم درصد است و آن زمان این ارزیابی کاملاً منطقی به نظر میرسید. حالا هم نروژ جزو مدعیان اصلی نیست، اما وقتی به مرحله یکچهارم نهایی رسیده، دیگر نمیتوان کاملاً شانسش را نادیده گرفت. همین که هالند روی جلد تایم رفت ــ افتخاری که تنها نصیب تعداد معدودی از فوتبالیستها شده ــ نشان میدهد جایگاه او تا چه اندازه رشد کرده است. او دیگر فقط یک ستاره فوتبال نیست؛ بلکه به شخصیتی تبدیل شده که حتی خارج از دنیای فوتبال نیز توجه مردم را جلب کرده است. اما همیشه اوضاع اینگونه نبود؛ حتی کاملاً برعکس. وقتی هالند در ژوئیه 2022 از بوروسیا دورتموند به منچسترسیتی پیوست، تصویری که از او وجود داشت، بازیکنی بسیار جدی، کمحرف و حتی تا حدی عبوس بود. بسیاری او را فردی بیادب میدانستند؛ عمدتاً به خاطر بخشی از یک مصاحبه که در آن تقریباً تمام پاسخهایش فقط یک کلمه بود. در پایان همان سال، او از دور نظارهگر نبرد لیونل مسی و کیلیان امباپه برای قهرمانی جام جهانی قطر بود؛ از پشت همان «سقف شیشهای» که تیم ملی نروژ سالها نتوانسته بود از آن عبور کند. نروژ از جام جهانی 1998 فرانسه تاکنون به این رقابتها راه نیافته بود؛ چهار سال پیش از آن نیز پدرش، آلف-اینگه هالند، در جام جهانی 1994 آمریکا هافبک تیم ملی نروژ بود. هالند با زدن 16 گل نقش اصلی را در صعود نروژ به جام جهانی 2026 ایفا کرد و این روند در آمریکای شمالی نیز ادامه یافته است. او در 14 مسابقه رسمی اخیر نروژ موفق به گلزنی شده و در این مدت 27 گل به ثمر رسانده است. دو گل او برابر برزیل در مرحله یکهشتم نهایی، که صعود غیرمنتظره نروژ به یکچهارم نهایی را رقم زد، شهرتش را وارد سطحی کاملاً جدید کرد. هالند هنگام پیوستن به منچسترسیتی نیز یک ابرستاره محسوب میشد. آن زمان رئال مادرید هم خواهان جذب او بود و احتمالاً هنوز هم هست. از نظر تجاری نیز ارزش فوقالعادهای داشت. اما با نگاه به گذشته، او در آن دوران شخصیتی دستنیافتنی به نظر میرسید؛ ستارهای که فاصلهاش با مردم زیاد بود و کمتر کسی احساس میکرد بتواند با او ارتباط برقرار کند. او همیشه گلزن بوده است؛ همیشه ظاهری شبیه یک وایکینگ کلاسیک داشته و از زمانی که در 15 سالگی جهش رشدی کرد، همیشه قدبلند، تنومند و سریع بوده است. اما تصویری که از او وجود داشت، آن عمق و چندبعدی بودن امروز را نداشت. در سالهای حضورش در منچسترسیتی، معمولاً در هر فصل فقط یک مصاحبه بزرگ رسانهای انجام میداد. نخستین بار در پایان فصل اولش، پیش از فینال لیگ قهرمانان اروپا که خودش نقش مهمی در رساندن سیتی به آن داشت، مقابل خبرنگاران نشست. آن روز رسانهای باشگاه چنان هیاهویی داشت که انگار الویس پریسلی قرار بود فقط هفت دقیقه وقتش را در اختیار خبرنگاران بگذارد. چند باری هم که پیش از بازیهای لیگ قهرمانان در کنفرانسهای خبری صحبت کرد، آنقدر اتفاق نادری بود که The Athletic مقالههای جداگانهای درباره تجربه شنیدن صحبتهای او منتشر کرد. تا حدی، این تغییر شخصیت صرفاً نتیجه بزرگتر شدن اوست. زمانی که در دورتموند مقابل میکروفونها قرار میگرفت، فقط 19 یا 20 سال داشت و اگر هم نظری درباره مسائل مختلف داشت، علاقهای به بیان آن نداشت. اما حالا او مردی 25 ساله است که تقریباً هر افتخار مهمی را در سطح باشگاهی به دست آورده؛ از جمله سه کفش طلای لیگ برتر از چهار فصل ممکن. همچنین در ژانویه 2025 قراردادی 9 سال و نیمه با منچسترسیتی امضا کرد. او گاهی بازوبند کاپیتانی سیتی را هم بسته و اعتماد کامل پپ گواردیولا، سرمربی سابق باشگاه، را به دست آورده بود. در تیم ملی نروژ نیز در کنار دوستان قدیمیاش بازی میکند؛ بسیاری از آنها از ردههای پایه فوتبال نروژ کنار هم رشد کردهاند. در دسامبر گذشته هم پدر شد؛ اتفاقی که نگاهش به زندگی را تغییر داد. اما مدتی است که خود هالند و اطرافیانش تصمیم گرفتهاند این تصور عمومی را تغییر دهند که او فقط یک «ربات گلزن» است و شخصیت خاصی ندارد. کسانی که از نزدیک او را میشناسند، همیشه میدانستند هالند آدمی بسیار شوخ و بازیگوش است؛ چیزی که آمریکاییها به آن goofball میگویند. هواداران منچسترسیتی هم از طریق ویدئوهای اختصاصی باشگاه این ویژگی را دیده بودند، اما این تصویر چندان فراتر از جامعه هواداران سیتی شناخته نشده بود. شاید بهترین سند برای اثبات این روحیه شوخطبع، ویدیوی رپی باشد که او در سال 2016 همراه دو همتیمیاش در ردههای پایه نروژ در یوتیوب منتشر کرد. آنها گروهی به نام Flow Kingz تشکیل داده بودند و در آن ویدیو در یک زمین بازی کودکان مشغول شیطنت و خوشگذرانی هستند. حقیقت این است که هالند امروز هم تفاوت زیادی با آن زمان ندارد؛ فقط حالا تصمیم گرفته این جنبه از شخصیتش را بیشتر نشان دهد. به گفته منابع نزدیک به او، هالند متوجه شده بود که هواداران از طریق مصاحبههای کلیشهای قبل و بعد از مسابقه نمیتوانند او را واقعاً بشناسند و میخواست چیز بیشتری به آنها ارائه دهد. او میگوید وقتی خودش در کودکی لیگ برتر انگلیس را دنبال میکرد، دوست داشت داخل خانه فوتبالیستها را ببیند